Author Archives: parthasarathyma

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಅಂಶಗಳು

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ತಪ್ಪಿಸಬೇಕಾದ ಅಪಚಾರಗಳು

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅನುಸರಿಸಲು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಅಂಶಗಳು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗಿವೆ:

೧. ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರನ್ನು, ಅವರ ವರ್ಣ, ಆಶ್ರಮ, ಜ್ಞಾನ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುವುದು. ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಂದ ಮೊದಲು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಇತರ ಭಾಗವತರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುವುದು.

೨. ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸರಳವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದು. ನಾವು ಆತ್ಮದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಮಹತ್ತಾದ ರೂಪವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅರಿತರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು  ಅತಿಶಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

೩. ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ಆಚಾರ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಿಯತವಾದ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶ. ಶಿಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಭೌತಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯವಾದದ್ದು.

೪. ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ಆಶ್ರಮ ಮತ್ತು ವರ್ಣದ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮಾನುಷ್ಠಾನಗಳಾದ ಸ್ನಾನ, ಊರ್ಧ್ವಪುಂಡ್ರ ಧಾರಣ, ಸಂಧ್ಯಾವಂದನ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದು. ಈ ರೀತಿ ನಿಯಮಿತವಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದರಿಂದ, ಒಬ್ಬರ ಆಂತರಿಕ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಶುಚಿತ್ವದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನದ ಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

೫. ಯಾವಾಗಲೂ ತಿರುಮಣ್ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಚೂರ್ಣವನ್ನು (ತಿಲಕ). ಧರಿಸಬೇಕು – ಇದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅಧೀನತೆಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸ್ವರೂಪ. ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದಿಟ್ಟವಾಗಿ ಧರಿಸುವುದು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ನಾಚಬೇಕಾದ್ದಿಲ್ಲ.

೬. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಸ್ತ್ರಗಳಾದ ಪಂಚಕಚ್ಚೆ, ಮಡಿಶಾರ್, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬರ ಲಿಂಗ, ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಧರಿಸುವುದು. ನಾವು ಯಾರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಯಾವುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾಚಿಕೆಪಡಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ – ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆಚಾರ್ಯ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ.

೭. ಸದಾಕಾಲವೂ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣ, ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದು. ತದ್ವಿರುದ್ಧಾಗಿ ದೇವತಾಂತರಗಳನ್ನು (ರುದ್ರ ಪರಿವಾರ, ಇಂದ್ರ, ವರುಣ, ಅಗ್ನಿ, ನವಗ್ರಹಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿ) ಪೂಜಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಇದು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ಎತ್ತಿತೋರಿಸಿರುವ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ಜೀವಾತ್ಮರ ನಡುವಿನ ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭರ್ತ – ಭಾರ್ಯಾ (ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ) ಸಂಬಂಧ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಾತ್ಮರೂ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಭಾವದವರಾಗಿದ್ದು ಭಗವಂತನೊಬ್ಬನು ಮಾತ್ರವೇ ಪುರುಷ ರೂಪಿಯಾದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಾತ್ಮರೂ ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಈ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿರುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಮತ್ತು ದೇವತಾಂತರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕು.

೮. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುವಾರಾಧನೆ ಮಾಡುವುದು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶ. ಭಗವಂತನು ನಮ್ಮ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಕಾರುಣ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಇಳಿದು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಆತನನ್ನು ಅಲಕ್ಷಿಸುವುದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಪಮಾನ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ವಗೃಹದಲ್ಲಿ ಕಡೆಗಣಿಸುವುದು ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಹಾನಿಕರವಾದದ್ದು. ನಾವು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಸಹ ನಮ್ಮ ತಿರುವಾರಾಧನ ದೇವರನ್ನು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ಉಚಿತವಾದದ್ದು ಅದಾಗದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಗೃಹದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ತಿರುವಾರಾಧನವು ನಡೆಯಲು ತಕ್ಕ ಏರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು ಅಥವಾ ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು. ಆತನನ್ನು ದಿನನಿತ್ಯದ ತಿರುವಾರಾಧನವಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೀಗ ಹಾಕಿಡುವುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಗೌರವಯುತವಾದದ್ದು. ತಿರುವಾರಾಧನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ:
http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-thiruvaaraadhanam.html

೯. ಸದಾಕಾಲವೂ ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅನುಮತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು. ಈ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಭಗವಂತ, ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ನಂತರ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದ ಆಹಾರವನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಸೇವಿಸಬಾರದು. ಆಹಾರ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ:
http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-aahaara-niyamam_28.html  ಮತ್ತು
http://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-ahara-niyamam-q-a.html

೧೦, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಸಹವಾಸವನ್ನು ಬಯಸುವುದು. ನಮ್ಮನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾದದು.

೧೧. ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು, ಆಳ್ವಾರ್/ಆಚಾರ್ಯರ ಅವತಾರ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನ ಸ್ಥಳಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಗಗಳು. ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು ಮತ್ತಿತರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಕ್ತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಸೂಕ್ತವಾಗಿರದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ಭೇಟಿಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

೧೨. ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯಗಳು. ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು, ಅವುಗಳ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳ ವಿವರಣೆಯ ಮೇರೆಗೆ) ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಆ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ತರುವುದು ಇವುಗಳು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವ ೩ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶಗಳು. ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅನಾಸಕ್ತಿ, ಮತ್ತು ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ಭಾಗವತರ ಕಡೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ.

೧೩. ಸ್ವತಃ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ಕಲಿಕೆಗೆ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಕವಾಗಿವೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಕಡೆಗೂ ಅತ್ಯಧಿಕ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಇಂದು ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳು /ಸಂದಿಗ್ಧತೆಗಳು ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

೧೪. ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ನಿಧಿ ಅರ್ಥಾತ್ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳಾದ ವೇದಾಂತ, ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಸ್ತೋತ್ರಗ್ರಂಥಗಳು, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರೂಪಣೆಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ (http://koyil.org/index.php/portal/) ಇಂತಹ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಹೇರಳವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ.

೧೫. ವಿದ್ವಾಂಸರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನು (ಮೂಲ ಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳು) ಕೇಳುವುದು ಅವಶ್ಯಕ ತತ್ವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಪಡೆಯಲು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಇಂದು, CD ಗಳು ಮತ್ತು ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳು ಲಭ್ಯವಿವೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಈ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರು ಈ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುವಾಗಲೂ, ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಈ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕೇಳಬೇಕು.

೧೬. ಕೆಲವು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ “ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸದಿದ್ದಾಗ ಸೇವಾಧಿಕಾರವು ನಿರರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ” – ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ, ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಸೇವಕರಾಗಿ ಒಬ್ಬರು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಲವು ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು. ಅದು ಭೌತಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ, ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನೇಕ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ. ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ  ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಬಹುವಾದ ಬೇಡಿಕೆ ಕೂಡ ಇದೆ. ಒಬ್ಬರು ಯಾವಾಗಲೂ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಕೆಲವು ಸೇವೆಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು  ಸಹ ಪೂರೈಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ಭಾಗವತರೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾದ ಸಂಬಂಧವಿರುತ್ತದೆ.

೧೭. ಸಹಭಾಗವತರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಭಗವಂತ, ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಕರಿಸುವುದು. ಈ ರೀತಿಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೊಡಗುವುದರಿಂದ ಹೇಳುವವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೇಳುಗರಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುವ ಏಕೈಕ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ದೈವಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಪುರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಅದ್ಭುತವಾದ ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ, ಸಂಬಂಧಿಕರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ.

೧೮. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಆತ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ಆನಂದಮಯ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಬೇಕು. ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನು ಮರಣಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಭವ್ಯವಾದ ಶ್ರೀವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದಾಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಭಗವಂತನ ಮತ್ತು ಭಾಗವತರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರಿದ ನಂತರವೂ ಅದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದರು.

ಅಡಿಯೇನ್ ಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.sg/2016/01/simple-guide-to-srivaishnavam-important-points.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

 

Advertisements

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ತಪ್ಪಿಸಬೇಕಾದ ಅಪಚಾರಗಳು

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ಅರ್ಥಪಂಚಕಮ್

ಚಾಂಡಿಲಿ – ಗರುಡ ಪ್ರಸಂಗ (ಗರುಡಳ್ವಾರ್ ಚಾಂಡಿಲಿಯು ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ನಿರ್ಜನವಾದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಾಗ ಅವರ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಉರಿದು ಬೀಳುತ್ತವೆ)

ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕಾದ ವಿವಿಧ ಅಪಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರವೇ ಆಧಾರ – ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಗೂ ನಾವು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತೇವೆ. ಶಾಸ್ತ್ರವೆಂದರೆ ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು (ವಿಧಿ) ಮತ್ತು ಯಾವುದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು (ನಿಷೇಧ) ಎಂದು ಬೋಧಿಸುವುದು. ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರವು ನಮಗೆ ನಿತ್ಯಕರ್ಮ (ದಿನಚರಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳು) ಮತ್ತು ನೈಮಿತ್ತಿಕ (ಆವರ್ತಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು) ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಕಳ್ಳತನ, ಇತರರ ಆಸ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮೋಹ, ಹಿಂಸೆ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀ ವಚನಭೂಷಣ ದಿವ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಸೂತ್ರ ೩೦೦ ರಿಂದ ೩೦೭ ರಲ್ಲಿ, ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನು ಈ ಕೆಳಗಿನ ೪ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಶಕ್ತನಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ:

  • ಅಕೃತ್ಯ ಕಾರಣ – ಶಾಸ್ತ್ರವು ನಿಷೇಧಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗದಿರುವುದು
  • ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರ – ಭಗವಂತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಪಚಾರಗಳು
  • ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರ – ಭಾಗವತರ (ಭಕ್ತರ) ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಪಚಾರಗಳು
  • ಅಸಹ್ಯ ಅಪಚಾರ – ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಭಗವತ್/ಭಾಗವತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಪಚಾರಗಳು

ಇವುಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಈಗ ವಿವರವಾಗಿ ನೋಡೋಣ

ಅಕೃತ್ಯ ಕಾರಣ

ಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಹಿಂಜರಿಯುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ:

  • ಪರ ಹಿಂಸೆ – ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಗೂ, ಒಂದು ಸಸ್ಯ ಅಥವಾ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಇರುವೆಗೂ ಸಹ, ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ತೊಂದರೆನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ
  • ಪರ ಸ್ತೋತ್ರ – ನಮಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಭಗವಂತನು ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ಆತನನ್ನು ಮತ್ತು ಆತನ ಅಡಿಯಾರ್ (ಭಕ್ತರನ್ನು) ಪ್ರಶಂಸಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ಅವೈಷ್ಣವರನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಉಪಯೋಗಿಸಬಾರದು.
  • ಪರ ಧಾರಾ ಪಾಣಿಗ್ರಹ – ಇತರರ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ತಪ್ಪಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಿಂದ ಯೋಚಿಸಬಾರದು
  • ಪರ ದ್ರವ್ಯ ಅಪಹಾರ – ಇತರರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ನೇರವಾಗಿ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ಅದರ ಮಾಲೀಕರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕೊಡದಿದ್ದಲ್ಲಿ.
  • ಅಸತ್ಯ ಕಥನ – ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಯಾವ ಜೀವಿಗೂ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು
  • ಅಭಕ್ಷ್ಯ ಭಕ್ಷಣ – ಈ ೩ ವಿಧವಾದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು – ಜಾತಿ (ಪ್ರಕೃತಿ), ಆಶ್ರಯ (ಸಹವಾಸ) ಅಥವಾ ನಿಮಿತ್ತ (ನಿಗದಿತ ಕಾರಣ) – ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ನಿಯಮವನ್ನು ನೋಡಿ( http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-AhAra-niyamam_28.html )
  • ಮನುಸ್ಮೃತಿ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು

ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಮೊದಲು ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಿಷೇಧ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು.

ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರ

ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಮುಂದಿನ ನಿಷೇಧ ವಿಷಯವನ್ನು – ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರ – ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶದವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಮಾಮುನಿಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರಗಳನ್ನು ಈ ಕೆಳಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ:

  • ಎಂಪೆರುಮಾನ್ (ಭಗವಂತ) ನನ್ನು ದೇವತಾಂತರಗಳಿಗೆ (ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ) ಸಮನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವುದು – ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅರಿಯಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಭಗವಂತನು ಸರ್ವೇಶ್ವರನೆಂಬುದು – ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ (ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ಇಂದ್ರ, ವರುಣ, ಅಗ್ನಿ ಇತ್ಯಾದಿ) ಅಧಿಪತಿಯಾದವನು ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಯಾಮಿ (ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಇದ್ದು ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನು). ಆತನಿಗೆ ಮೇಲೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸಮನಾಗಲಿ ಬೇರಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾವು ದೇವತಾಂತರಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಿರಬೇಕು.
  • ಅವತಾರಗಳಾದ ಶ್ರೀ ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ಅಥವಾ ಅತಿಮಾನವರಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸುವುದು. ಭಗವಂತನು ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ (ವಸ್ತು ಪ್ರಪಂಚ) ಪರಮಪದದಲ್ಲಿನ (ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನೆಲೆ) ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಗುಣವಿಶೇಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವತರಿಸುತ್ತಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅರಿಯಬೇಕು. ತನ್ನ ಲೀಲೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಆತನು ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಂದು ನಿಶ್ಚಿತ ದಿನದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ, ವನವಾಸ ಇತ್ಯಾದಿ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ – ಆದರೆ ಆತನು ಕರ್ಮಬದ್ಧನಾಗುವುದಿಲ್ಲ – ಬದಲಾಗಿ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಆತನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮರ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಘಟಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ವತಃ ಈ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಆತನು ಅನುಭವಿಸುವುದರಿಂದ, ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಆತನನ್ನು ಇತರ ಮಾನವರಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು.
  • ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸದಿರುವುದು – ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮದ ವಿಧಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಠುರವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಭಗವಂತನು ಹೇಳುವಂತೆ “ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತಿರ್ಮಮ ಏವ ಆಜ್ಞಾ … ಆಜ್ಞಾ ಛೇದಿ ಮಮ ದ್ರೋಹಿ, ಮದ್ಭಕ್ತೋಪಿ ನ ವೈಷ್ಣವ:”, ಅರ್ಥಾತ್ ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಆತನ ಆಜ್ಞೆಗಳು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸದವರು ಆತನ ದ್ರೋಹಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವನು ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಒಬ್ಬ ವೈಷ್ಣವನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು, ನಾಲ್ಕನೆಯ ವರ್ಣದ ತಿರುವಾರಾಧನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೈದಿಕ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು, ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಅಡಿಕೆಯನ್ನು ಜಗಿಯುವುದು, ಇವುಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದ ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯಗಳೆಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ..
  • ಅರ್ಚಾ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುವುದು – ಭಗವಂತನು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರೇಮದಿಂದಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕು. ನಾವು ಇದು ಸ್ವರ್ಣ ವಿಗ್ರಹ ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು, ಅಥವಾ ಇದು ಕಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹ ಅಥವಾ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಉತ್ತಮವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಅದು ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರ. ಇದು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಾಯಿಯ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
  • ಜೀವಾತ್ಮನು ಸ್ವತಂತ್ರನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು – ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬುದ್ಧಿಯು (ಭಗವಂತನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಬುದ್ಧಿ) ಎಲ್ಲ ವಿಧವಾದ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಇದು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಚೌರ್ಯವೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಜೀವಾತ್ಮನು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಅಧೀನನಾದವನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
  • ಭಗವತ್ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು (ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸೇರಿದ ವಸ್ತುಗಳು) ಅಪಹರಿಸುವುದು – ಭಗವಂತನ ಸೊತ್ತುಗಳಾದ ಆತನ ಭೋಗ (ಆಹಾರ), ತಿರುವಾಭರಣ, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿರಾಸ್ತಿಗಳಾದ ಭೂಮಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಅಪಹರಣವನ್ನು ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬಹುದು.
  • ಈ ಮೇಲಿನ ಚೌರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು.
  • ಭಗವಂತನ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಅಪಹರಣ ಮಾಡಿದವರಿಂದ ಅಥವಾ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರಿಂದ ಆ ಅಪಹೃತ ಸೊತ್ತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು. .”ನಮಗೆ ಇದು ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಏಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು” ಎಂಬ ಮನೋಭಾವನೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದೂ ಸಹ ಭಗವಂತನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದು.
  • ಹೀಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ನಡವಳಿಕೆಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರ

ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನು ತನಗೆ ಸಮಾನನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಸಹ ಒಂದು ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ – ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗಿಂತ ಕೀಳಾಗಿ ಭಾವಿಸಬೇಕು. ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು  ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿರುವುದೇನೆಂದರೆ “ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವು, ಧನಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಕಾಮದ ಬಯಕೆಯಿಂದಾಗಿ, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಒಂದು ದ್ವೇಷ”. ಆದರೆ ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶದವಾದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಶ್ರೀ ವಚನಭೂಷಣದ ಸೂತ್ರ ೧೯೦ ರಿಂದ ೨೦೭ ರಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸೂತ್ರಗಳ ಸಾರವನ್ನು ನಾವು ಈಗ ನೋಡೋಣ.

ಮೊದಲು ನಾವು ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರದ ಕೆಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು:

  • ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ವೇಷ (ವಸ್ತ್ರ, ಊರ್ಧ್ವಪುಂಡ್ರ, ಇತ್ಯಾದಿ) ಹೊಂದಿರುವವರು, ಆದರೆ ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವನ್ನು ಎಸಗುವವರು, ಸುಂದರವಾಗಿ ಮಡಿಚಿದ ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ವಸ್ತ್ರದಂತೆ. ಬಲವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದಾಗ, ಆ ವಸ್ತ್ರವು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
  • ಭಗವಂತನ ಅವತಾರಗಳಾದ ವರಾಹ ನರಸಿಂಹ, ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಇತ್ಯಾದಿ ಮತ್ತು ಈ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಆತನ ಲೀಲೆಗಳಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ, ಆತನು ಹಿರಣ್ಯ, ರಾವಣ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಪಚಾರಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ, ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕು. ತನ್ನ ಭಕ್ತರು ಅನುಭವಿಸುವ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಆತನು ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಈ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆತನ ಅವತಾರ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಸ್ವತಃ ಆತನ ನುಡಿಗಳಿಂದಲೇ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು – “ಯದಾ ಯದಾ ಹಿ … “, “ಪರಿತ್ರಾಣಾಯ ಸಾಧೂನಾಮ್ … “, “ಬಹೂನಿ ಮೇ ವ್ಯತೀತಾನಿ … “, “ಅಜೋಪಿ ಸನ್ … ” ಮತ್ತು “ಜನ್ಮ ಕರ್ಮ ಚ ಮೇ ದಿವ್ಯಮ್ … “. ತಮ್ಮ ‘ಗೀತಾಭಾಷ್ಯ’ ಮತ್ತು ‘ತಾತ್ಪರ್ಯ ಚಂದ್ರಿಕಾ’ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ (ರಾಮಾನುಜರು) ಮತ್ತು ವೇದಾಂತಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಹು ವಿಶದವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
  • ಇದಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರಗಳಿವೆ – ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಅವರ ಜನನ, ಜ್ಞಾನ, ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಆಹಾರ, ಸಂಬಂಧಿಕರು, ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ/ಅಗೌರವ ತೋರಿಸುವುದು.

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಜನನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ/ಅಗೌರವ ತೋರಿಸುವುದು, ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾದುದು. ಇದು, ಭಗವಂತನ ಅರ್ಚಾ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳ ಆಧಾರದ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಹೀನವಾದದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (ಈಗಾಗಲೇ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ ಇದು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಾಯಿಯ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಹಾಗೆ).

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಈ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ , ಇತ್ಯಾದಿ. ಅಗೌರವ ತೋರಿಸಿದರೆ ಅದೇ ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವಾಗ ಅತಿ ನಿಷ್ಠುರವಾದ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು – ಇದು ಅವರು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಘನತೆಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದು ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ಪೂರ್ಣ ಅಧೋಗತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ – ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು/ಳು ಸಹ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ಅವರು ಅಷ್ಟು ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲ”, “ಆದರೆ ಅವರು ಹಣದ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಗೌರವಿಸುವುದು?” ಇತ್ಯಾದಿ. ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವಾದುದು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಬಿಡುವುದು ಸಮಂಜಸವಾದುದು.

ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಈ ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ:

  • ತ್ರಿಶಂಕುವಿನ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ – ಆತನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ (ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿ) ಮತ್ತು ನಂತರ ವಸಿಷ್ಠರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಈ ಶರೀರದೊಂದಿಗೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು. ಅವರು ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಆತನು ಕೋಪಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ವಸಿಷ್ಠರ ಪುತ್ರರು ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಚಂಡಾಲನಾಗು (ಶ್ವಾನಭಕ್ಷಕ) ಎಂದು ಶಾಪವಿತ್ತರು. ಆತನ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಅದೇ ಯಜ್ಞ ಉಪವೀತವು ಚಂಡಾಲರು ಧರಿಸುವ ಪಟ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಇದೇ ರೀತಿ, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ಅಪಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ, ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ (ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಾದುದರಿಂದ) ಅವರು ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಪಾಪಗಳು/ತಪ್ಪುಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ – ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧರೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೇಗೆ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳೇ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಯಾರೂ ಲಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ.
  • ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆಳ್ವಾರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ತಮರ್ಗಳಿಲ್ ತಲೈವರಾಯ ಚಾತಿ ಅಂತನರ್ಗಳೇಲುಮ್ ” – ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದರೂ, ಬ್ರಹ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು (ಗಾಯತ್ರಿ ಜಪದ ಉಪದೇಶ) ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ (ತನ್ನ ಮತ್ತು  ಭಗವಂತನ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅರಿತಿರುವವರು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯದವರು) ಅಪಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಕ್ಷಣವೇ ಒಬ್ಬ ಚಂಡಾಲನಂತಾಗುವನು. ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಅನೇಕ ಅಪಚಾರಗಳನ್ನು ಎಸಗಿದ ನಂತರವೂ ಅವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾವು ಯೋಚಿಸಬಾರದು – ಆ ಬದಲಾವಣೆಯು ಭೌತಿಕವಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ.
  • ಗರುಡನೂ ಸಹ ಚಾಂಡಿಲಿಯ (ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತೆ) ಬಗ್ಗೆ, ಆಕೆಯು ಏಕೆ ಒಂದು ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸದೆ ಒಂದು ನಿರ್ಜನವಾದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.
  • – ಪಿಳ್ಳೈಪಿಳ್ಳೈ ಆಳ್ವಾನ್ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವನ್ನು ಎಸಗಿದಾಗ, ಕೂರತ್ತಾಳ್ವಾನ್ ಆ ರೀತಿಯ ಅಪಚಾರಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರನ್ನು ಅನೇಕ ವಿಧದಲ್ಲಿ ತಿದ್ದುತ್ತಾರೆ.

ಕಡೆಯದಾಗಿ, ನಾವು ಒಂದು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು. ನಾವು ತಿಳಿದಿರುವ/ನಂಬಿರುವ ಹಾಗೆ “ನಮಗೆ ಮೋಕ್ಷವು ದೊರೆಯುವುದು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದಿಂದಾಗಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನಗಳು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ”, ಅದೇ ರೀತಿ “ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಎಸಗಿದ ಅಪಚಾರದಿಂದ ನಾವು ಸಂಸಾರದ ತಳಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತೇವೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನಗಳು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ”.

ಅಸಹ್ಯ ಅಪಚಾರ

ಅಸಹ್ಯ ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಅಪಚಾರಗಳು ನಾವು ಭಗವಂತ, ಆಚಾರ್ಯ ಅಥವಾ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವಂತಹವು.

  • ಭಗವದ್ವಿಷಯದಲ್ಲಿ – ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವು ಭಗವಂತನ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ – ಭಗವಂತನು ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಸಹ.
  • ಆಚಾರ್ಯರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ – ಅವರ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸದಿರುವುದು, ಅವರು ಬೋಧಿಸಿದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಧನ, ಕೀರ್ತಿ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿ, ಅನರ್ಹರಿಗೆ ವಿವರಿಸುವುದು.
  • ಭಾಗವತ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ – ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸೂಯೆಯಿಂದಿರುವುದು, ಇತ್ಯಾದಿ.

ಈ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಅಪಚಾರಗಳು (ಅದೇ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ) ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಅದರ ಹಿಂದಿನದಿಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ರೂರವಾದದ್ದೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದೆಂದರೆ, ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರವು ಅಕೃತ್ಯಕಾರಣಕ್ಕಿಂತ (ನಿಷಿದ್ಧ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದು) ಕ್ರೂರವಾದದ್ದು, ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವು ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಕ್ರೂರವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯ ಅಪಚಾರವು ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಕ್ರೂರವಾದದ್ದು.

ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಅಪಚಾರ ಮಾಡಲು ಭಯಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಗುರುಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರೂ (ಅವರ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡಿದಂತೆ), ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಅವರ ಕ್ಷಮಾಪಣೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವರು ಯಾವುದೇ ಅಪಚಾರವನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಅವರ ನಮ್ರತೆಯು ಅಂತಹದಾಗಿತ್ತು.

ನಮಗೂ ಕೂಡ, ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು, ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ದಾರಿತೋರುವ ಜ್ಞಾನವು ಇತರರಿಗೆ ನಿದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ – ಅದಾಗಲಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ಅಜ್ಞಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ತಮ್ಮ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆಂಬ ಭಯದಿಂದ, ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥವಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹಾಗಿದ್ದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿವರಿಸುವ, ನಮ್ಮಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳ ಹಾಗೂ ಸಮಕಾಲೀನ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಅನೇಕ ಗ್ರಂಥಗಳು ನಮಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಗ್ರಂಥಗಳ ಧ್ಯೇಯವು ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಓದಿ ಈ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ,

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.in/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-apacharams.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

 

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ರಹಸ್ಯ ತ್ರಯ – ಮೂರು ರಹಸ್ಯಗಳು

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು

ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಮಂತ್ರೋಪದೇಶವು ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ, ೩ ರಹಸ್ಯಗಳು ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ:

  • ತಿರುಮಂತ್ರ – ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಯು ನರ ಋಷಿಗೆ (ಇಬ್ಬರೂ ಭಗವಂತನ ಅವತಾರಗಳು) ಬದರಿಕಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದುದು.

ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ

 ಸರಳ ಅರ್ಥ:
ಭಗವಂತನ ಸ್ವಾಮ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮನು ಕೇವಲ ಭಗವಂತನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಜೀವಿಸಬೇಕು, ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಭುವಾದ ನಾರಾಯಣನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

  • ದ್ವಯಮ್ – ವಿಷ್ಣು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದುದು.

ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣ ಚರಣೌ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ
ಶ್ರೀಮತೇ ನಾರಾಯಣಾಯ ನಮಃ ।।

ಸರಳ ಅರ್ಥ:
ನಾನು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪತಿಯಾದ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.

  • ಚರಮ ಶ್ಲೋಕ (ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಿಂದ) – ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದುದು.

ಸರ್ವಧರ್ಮಾನ್ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮಾಂ ಏಕಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ
ಅಹಂ ತ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮೋಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾ ಶುಚಃ ।।

ಸರಳ ಅರ್ಥ:
ಎಲ್ಲ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊರೆದು ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಶರಣಾಗತನಾಗು; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಚಿಂತಿಸಬೇಡ.

ಈ ೩ ರಹಸ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಎರಡು ವಿಧವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳಿಂದ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ (ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ):

ವಿಧಿ – ಅನುಷ್ಠಾನ (ಸಿದ್ಧಾಂತ – ಆಚರಣೆ) – ತಿರುಮಂತ್ರವು ಜೀವಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ಚರಮ ಶ್ಲೋಕವು ಜೀವಾತ್ಮನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಶರಣಾಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ದ್ವಯವು, ಆ ಶರಣಾಗತನಾದ ಜೀವಾತ್ಮನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಬೇಕಾದುದು/ಪಠಿಸಬೇಕಾದುದು.

ವಿವರಣ – ವಿವರಣಿ (ವಿಸ್ತಾರ – ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ನಿರೂಪಣೆ) – ತಿರುಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಪ್ರಣವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವು ತಿರುಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ಚರಮ ಶ್ಲೋಕವು ಅದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ೩ ರಹಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವು ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳಿಂದ ಬಹುವಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಸತತವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದು ಮಂತ್ರರತ್ನವೆಂದು ವೈಭವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದೊಂದು ಮಾತ್ರವೇ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪುರುಷಕಾರ ಭೂತಾ (ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರ) ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ/ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ.

ಅದಲ್ಲದೆ, ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣರ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ನಿರಂತರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಅಂತಿಮ ಧ್ಯೇಯವೆಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ವರವರಮುನಿ ದಿನಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜ ಗುರು (ಎರುಮ್ಬಿ ಅಪ್ಪಾ) ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ ದಿವ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ೯ನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ:

ಮಂತ್ರ ರತ್ನ ಅನುಸಂಧಾನ ಸಂತತ ಸ್ಪುರಿತಧರಂ  |
ತದರ್ಥಿತ ತತ್ವ ನಿದ್ಯಾನ ಸನ್ನದ್ಧ ಪುಲಕೋದ್ಗಮಮ್ ||

ಅರ್ಥಾತ್: ಮಾಮುನಿಗಳ ತುಟಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅವರ ಶರೀರವು ದ್ವಯದ ಅರ್ಥಗಳ (ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯಲ್ಲದೆ ಬೇರಲ್ಲ) ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನದಿಂದಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಲ್ಲಿಡಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವು ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪಠಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ – ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಗುರುಪರಂಪರಾ ಮಂತ್ರವನ್ನು (ಅಸ್ಮದ್ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ … ಶ್ರೀಧರಾಯ ನಮಃ) ಮೊದಲು ಪಠಿಸಿ ತದ ನಂತರವೇ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು, ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರು (ಅಷ್ಟ ಶ್ಲೋಕೀ) ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು, ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ (ಪರಂತ ರಹಸ್ಯಮ್), ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ್ (ಶ್ರೀಯಃಪತಿ ಪಡಿ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಪಡಿ, ಪರಂತ ಪಡಿ, ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿ), ಅಳಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಾಯನಾರ್ (ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯಲ್ ರಹಸ್ಯಮ್), ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ್ (ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿಯ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ), ಇತ್ಯಾದಿ, ರಹಸ್ಯ ತ್ರಯವನ್ನು ಬಹು ವಿಶದವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿಯು ಅತ್ಯಂತ ನಿಖಾರವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯವಾಗಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ಗ್ರಂಥವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರ ಕೆಳಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕಾದುದು).

ರಹಸ್ಯ ತ್ರಯವು ತತ್ತ್ವ ತ್ರಯಮ್ ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಪಂಚಕಮ್ ಇವುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದೀಕೃತವಾಗಿದ್ದು, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.

ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.sg/2015/12/rahasya-thrayam.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

 

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ಗುರುಪರಂಪರೆ


ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣ ಶ್ರೀದೇವಿ (ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ), ಭೂದೇವಿ, ನೀಳಾದೇವಿ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ

ಈ ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಗುರುಪರಂಪರೆಯ ವೈಭವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆವು. ಈಗ ನಾವು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಅನಂತವಾದ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸರ್ವೋಚ್ಚನಾದ ದೇವನು. ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ನಿರುಪಾಧಿಕ ಕೃಪೆಯಿಂದಾಗಿ, ಆತನು ಕೆಲವರು ಆಯ್ದ ಜೀವಾತ್ಮರನ್ನು ಆಳ್ವಾರುಗಳಾಗುವಂತೆ (ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಕುರಿತು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಮತ್ತು ಅನನ್ಯವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂತರು) ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದನು. ತಾನು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳ (ನಿರಂತರವೂ ಸ್ವತಂತ್ರರಾದ ಆತ್ಮರು) ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಾತ್ಮರ (ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದ ಆತ್ಮರು) ಅಪ್ರತಿಮ ಪ್ರಭುವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ತನ್ನ ಒಂದು ಸಂಕಟವನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಬಯಸಿದನು.

ಆತನ ಸಂಕಟವು ಬದ್ಧಾತ್ಮರು ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಡುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾದುದು. ಆತನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಪರಮಪ್ರಧಾನ ತಂದೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣಗಳ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಆತನಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಹುದು – ಸರ್ವೋಚ್ಛನಾದ ದೇವನಿಗೆ ಸಂಕಟ/ದುಃಖ ಇರುವುದುಂಟೇ ಎಂದು – ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು ಸತ್ಯ ಕಾಮ (ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳನ್ನೂ ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವನು) ಮತ್ತು ಸತ್ಯ ಸಂಕಲ್ಪ (ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲವನು). ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ವಿವರಿಸಿರುವುದೇನೆಂದರೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮರಿಗಾಗಿ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದೂ ಆತನ ಒಂದು ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣ. ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಒಬ್ಬ ಮಗನೊಡನೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ತನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುವ ತನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಗನು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಗವಂತನೂ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಅನಾದಿಕಾಲದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ, ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನದ ಅಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಪಾಡುಪಡುತ್ತಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಸಂಕಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳ ಉದ್ಧಾರವು ಸುಗಮವಾಗಲು, ಆತನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಾತ್ಮರಿಗೆ ಶರೀರ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ, ಸ್ವತಃ ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಇತ್ಯಾದಿ ವಿವಿಧ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ನಂತರವೂ, ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಅರಿಯಲು ಮತ್ತು ಆತನ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬ ಬೇಡನು ಒಂದು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಇನ್ನೊಂದು ಪಳಗಿದ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳನ್ನು ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳ ಮೂಲಕ ಉದ್ಧರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಆತನು ಕೆಲವರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಅವರಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಆಳ್ವಾರುಗಳಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅಳ್ವಾರ್ ಎಂದರೆ ಭಗವದ್ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯರಾಗಿರುವವರು ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಆಳ್ವಾರುಗಳು, ವೇದ ವ್ಯಾಸರು ಶ್ರೀ ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದಿರುವಂತೆ, ಭಾರತ ದೇಶದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದರು. ನಾವು ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ.


ಆಳ್ವಾರುಗಳು

ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುವ ಅನೇಕ ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಿದರು. ಈ ಪಾಶುರಗಳು ಒಟ್ಟು ಸರಿಸುಮಾರು ೪೦೦೦ ಪದ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಾಗಿ ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿವೆ. ದಿವ್ಯ ಎಂದರೆ ದೈವಿಕವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಪ್ರಬಂಧ ಎಂದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯ (ಸ್ವತಃ ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಗ್ರಹಿಸುವಂತಹುದು). ಭಗವಂತನನ್ನು ಅರ್ಚಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುವ ಆಳ್ವಾರುಗಳು ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿವೆ. ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು ಒಟ್ಟು ೧೦೮ ಇರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ೧೦೬ ಭಾರತ ದೇಶದ ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿವೆ (ನೇಪಾಳವೂ ಸೇರಿ). ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಯು ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದರೂ ನಮಗೆ ತಲುಪಲಾಗದಷ್ಟು ಬಹು ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಪರಮಪದವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿದ್ದು ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ ತಲುಪಬಹುದಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀರಂಗಮ್ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ದಿವ್ಯದೇಶವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ತಿರುಮಲ, ಕಾಂಚೀಪುರಮ್, ತಿರುವಲ್ಲಿಕ್ಕೇಣಿ, ಅಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ದಿವ್ಯದೇಶಗಳಾಗಿವೆ. ಭಗವಂತನು ಇದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ – ಸರ್ವೋಚ್ಚ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ, ವ್ಯೂಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ (ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪರಮಾತ್ಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ), ವಿಭವ (ಶ್ರೀ ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಇತ್ಯಾದಿ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ) ಮತ್ತು ಕಡೆಯದಾಗಿ ಅರ್ಚಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ಈ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮೀಪಿಸಬಹುದಾದ ಅರ್ಚಾ ರೂಪವು ಅತ್ಯಂತ ಉದಾತ್ತವಾದದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಆ ದಿವ್ಯದೇಶಗಳ ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ಭಾಗವತರ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅಧಿಕ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ: http://koyil.org.

ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ವೇದ/ವೇದಾಂತಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಸರಳವಾದ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟವು. ಈ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಪೂರ್ಣ ಉದ್ದೇಶವು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರಸರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಕಾಲದ ಅನೇಕ ಶತಮಾನಗಳ ನಂತರ ನಾಥಮುನಿಗಳು ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು ಮತ್ತು ಕಡೆಯದಾಗಿ ಮಾಮುನಿಗಳು, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಅವತರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರುಗಳ ದಿವ್ಯಸಂದೇಶವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು. ಕಡಿಮೆ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಜನರು ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಸರಳವಾದ ತಮಿಳು ಹಾಡುಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು, ಈ ಪಾಶುರಗಳು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನೇ ಉಪಾಯ (ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸಲು) ಮತ್ತು ಉಪೇಯ (ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವುದು) , ಎಂಬ ಅಂತಿಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಈ ಪಾಶುರಗಳು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿರುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಸ್ವಾದಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು, ಈ ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಬೋಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಅದರಂತೆ ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದರು.


ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಎರಡೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಧುರಕವಿ ಅಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ನಾಥಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ

ಆಳ್ವಾರುಗಳ ನಂತರ, ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಕಳೆದುಹೋದ ಒಂದು ಅಂಧಕಾರದ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ನಾಥಮುನಿಗಳು ಬಹು ಕಷ್ಟದಿಂದ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವಾದ ಅಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ದಿವ್ಯ ಕೃಪೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಎಲ್ಲ ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಅರ್ಥದೊಂದಿಗೆ ಕಲಿತುಕೊಂಡರು. ನಾಥಮುನಿಗಳು ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ನಾವು ಈ ದಿನ ಕಾಣುವಂತೆ ೪ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದರು, ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಈ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದರು. ಅವರು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ಬಗ್ಗೆ ದೃಢವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಕಣ್ಣಿನುಣ್ ಚಿರು ತಾಮ್ಬುವನ್ನು ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದರು.


ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು

ಆದಿಶೇಷನ ಅವತಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾದ ಮತ್ತು ಒಂದು ಶತಮಾನದ ನಂತರ ಜನಿಸಿದ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು (ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್) ಯಾಮುನಾಚಾರ್ಯರ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಂತೆ ಹಲವು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಈ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅವರು ನಂತರ ಆಳ್ವಾರುಗಳ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲ ವರ್ಗಗಳಿಗೂ ಪ್ರಸರಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಈ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಸಾರವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಗಮವಾಗಿಸಿದರು. ಅವರ ಈ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಯಿಂದಾಗಿ ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜ ದರ್ಶನವೆಂದು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನಿಂದಲೇ ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯಿಂದಾಗಿ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ತಿರುವರಂಗತ್ತು ಅಮುದನಾರ್ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ರಾಮಾನುಜ ನೂಟ್ರನ್ದಾದಿಯು ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳಿಂದ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ರಾಮಾನುಜ ನೂಟ್ರನ್ದಾದಿಯು ಪ್ರಪನ್ನ ಗಾಯತ್ರೀ ಎಂದು ಶ್ಲಾಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ – ಎಲ್ಲ ಪ್ರಪನ್ನರುಗಳೂ (ಶರಣಾಗತರಾದವರು) ಪ್ರತಿದಿನ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕಾದುದು, ಹೇಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರುಗಳು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ.


ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ಗೋಷ್ಠಿ

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಮುಖ ಆಚಾರ್ಯರು ಎಂಬುದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬೇಕು (ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್, ಎಂಬಾರ್, ಭಟ್ಟರ್ ಮತ್ತು ನಂಜೀಯರ್ ನಂತರ ಬಂದವರು). ಅವರು ಶ್ರೀರಂಗಮ್ ನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೀರಂಗಮ್ ನಲ್ಲಿ ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಅರ್ಥಗಳಿಗೆ ಬಹು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ದೊರಕಿತು. ಅವರು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ರ (ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥ) ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಉಪನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಕೂಡ ಅವರ ಉಪನ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೇಳಲು ಎದ್ದು ನಿಂತು ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರುಗಳೂ ಸಹ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಪಾರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಎಂದು ಹೆಸರಾದ ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಬರೆದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಬಹುವಾಗಿ ಕೊಂಡಾಡಿದ್ದಾರೆ. ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರಾದ ವಡಕ್ಕು ತಿರುವೀದಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಕುರಿತು ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಈ ಗ್ರಂಥವು ಈಡು ೩೬೦೦೦ ಪಡಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ).


ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ್ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ಗೋಷ್ಠಿ

ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಕಾಲದ ನಂತರ ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಸತ್ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ರಹಸ್ಯ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದರು. ಈ ರಹಸ್ಯ ವಿಷಯಗಳು ಅನೇಕ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳಿಂದ ವಿವಿಧ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ೧೮ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಂಗಂನಲ್ಲಿ ಮೊಘಲ್ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದುರಂತವು ಸಂಭವಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಯಿತು. ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ನಂಪೆರುಮಾಳರ (ಶ್ರೀರಂಗನಾಥ – ಉತ್ಸವರ್) ಸುರಕ್ಷಿತ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ನಂಪೆರುಮಾಳರ ಜೊತೆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪ್ರಯಾಣದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದ್ಲಲಿಯೇ, ಆ ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಆ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರಿದರು. ಇದಾದ ನಂತರ ಇಡೀ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟದಾಯಕವಾದ ಒಂದು ದೀರ್ಘ ಕಾಲವು ಬಂದಿತು. ಕೆಲವು ದಶಕಗಳ ನಂತರ, ಆಕ್ರಮಣಕಾರರನ್ನು ಹೊರಗಟ್ಟಿ ಶಾಂತಿಯು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ, ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನಂಪೆರುಮಾಳರು ಶ್ರೀರಂಗಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.


ಮಾಮುನಿಗಳ್ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ಗೋಷ್ಠಿ – ಶ್ರೀ ಶೈಲೇಶ ದಯಾಪಾತ್ರಮ್ ತನಿಯನ್ ಸಲ್ಲಿಕೆ

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಸ್ವತಃ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರ ಅವತಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾದ, ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಅವರು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದರು, ಮತ್ತು ವೇದ, ವೇದಾಂತ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಎಲ್ಲ ರಹಸ್ಯವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯವರಿಂದ ಮತ್ತು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರಿಂದ ಕಲಿತರು. ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ (ಅವರ ಆಚಾರ್ಯರು) ಅವರ ಆದೇಶದ ಮೇರೆಗೆ, ಅವರು ಶ್ರೀರಂಗಮ್ ತಲುಪಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಉಳಿದ ಜೀವನವನ್ನು ಈ ಸತ್ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಅದರ ಹಿಂದಿನ ವೈಭವಕ್ಕೆ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಲು ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟರು. ಅವರು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಳೆದುಹೋದ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಶೋಧಿಸಿದರು, ಅಭ್ಯಸಿಸಿದರು, ಬಹು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ತಾಳೆಗರಿಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗಾಗಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಸೂಕ್ತವಾಗಿ, ಅವರ ಅಸಾಧಾರಣ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಸ್ವತಃ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥನೇ ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ವರ್ಷ ಕಾಲ ಮಾಮುನಿಗಳ ಕಾಲಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆ ಉಪನ್ಯಾಸ ಸರಣಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ತಾನೇ ಸ್ವತಃ ಒಬ್ಬ ಚಿಕ್ಕ ಬಾಲಕನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮಾಮುನಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾದ “ಶ್ರೀಶೈಲೇಶ ದಯಾಪಾತ್ರಂ” ತನಿಯನ್ ಅನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ತರುವಾಯ, ವಿವಿಧ ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅನೇಕ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಈ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅದರಂತೆ ಜೀವಿಸಿದರು.

ಹೀಗೆ, ಭಗವಂತನ ಅಪೇಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳ ಉದ್ಧಾರದ ಮೇಲೆ ಗಮನವಿರಿಸಿದ ಆಳ್ವಾರುಗಳ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳ ಮೂಲಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಎಲ್ಲ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಲಿತು, ಅವುಗಳ ಸರಿಯಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಅದರಂತೆ ಬಾಳಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಸಿಂಧುತ್ವ ಮತ್ತು ವೈಭವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಓದಿರಿ:

ಭಾಗ ೧ – http://ponnadi.blogspot.in/2013/02/dhivya-prabhandha-pramanya-samarthanam-1.html
ಭಾಗ ೨ – http://ponnadi.blogspot.com/2013/02/dhivya-prabhandha-pramanya-samarthanam-2.html

ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಪ್ರಬಂಧಗಳ ಅನುವಾದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಮ್ ಜಾಲ ಮುಖಪುಟವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸಂದರ್ಶಿಸಿ:
http://divyaprabandham.koyil.org/

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.com/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-dhivya-prabandham-dhesam.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

 

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ಆಚಾರ್ಯ-ಶಿಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ಪಂಚ ಸಂಸ್ಕಾರ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ಆಚಾರ್ಯ-ಶಿಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ

ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೇಗೆ ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರವು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆಂದು ನೋಡಿದೆವು. ಅದಲ್ಲದೆ ನಾವು “ಆಚಾರ್ಯ-ಶಿಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ” ಎಂಬ ಒಂದು ಅನನ್ಯವಾದ ಸಂಬಂಧವು ಹೇಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆಂದೂ ನೋಡಿದೆವು. ಇದು ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶವಾದುದರಿಂದ, ನಾವು ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಆಚಾರ್ಯರೆಂದರೆ ಅಕ್ಷರಶ: “ಒಬ್ಬ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿದವರು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಇತರರಿಗೂ ಬೋಧಿಸುವವರು” ಎಂದರ್ಥ. ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ “ಒಬ್ಬ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೂ ಕೂಡ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಆತನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಚಂಡಾಲನನ್ನಾಗಿಯೇ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು”. ಆದ್ದರಿಂದ ಆಚಾರ್ಯರು ಒಬ್ಬ ವೈಷ್ಣವರಾಗಿರಬೇಕೆಂಬುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ – ಅರ್ಥಾತ್ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ದೇವನೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಆತನನ್ನು ಸಂತುಷ್ಟಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಿರುಮಂತ್ರ ಉಪದೇಶ (ದ್ವಯ ಮತ್ತು ಚರಮ ಶ್ಲೋಕದೊಂದಿಗೆ) ಮಾಡುವವರನ್ನು ಮೊದಲ ಆಚಾರ್ಯರೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಶಿಷ್ಯ ಎಂದರೆ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಈಡಾಗುವವನು (ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವವನು) ಎಂದರ್ಥ. ಇದನ್ನು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಲ್ಲಿ ‘ಡಿಸೈಪಲ್’ ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ – ಅರ್ಥಾತ್ ಕಟ್ಟುಪಾಡಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟವನು . ಇಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯನು/ಶಿಷ್ಯಳು ಆಚಾರ್ಯರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಅಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ರೂಪಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಉಡೈಯವರ್ – ಆಳ್ವಾನ್ (ಆದರ್ಶ ಆಚಾರ್ಯ – ಶಿಷ್ಯ), ಕೂರಮ್

ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆಚಾರ್ಯ-ಶಿಷ್ಯರ ಸಂಬಂಧವು ಒಬ್ಬ ತಂದೆ-ಮಗನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಸರಿಸಮವಾದದ್ದೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಮಗನು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಹೇಗೆ ಅಧೀನನಾಗಿರುವನೋ ಹಾಗೆ ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಧೀನನಾಗಿರಬೇಕು.

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣನ್ ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ “ತದ್ವಿದ್ಧಿ ಪ್ರಣಿಪಾತೇನ ಪರಿಪ್ರಶ್ನೇನ ಸೇವಯಾ, ಉಪದೇಕ್ಷನ್ತಿ ತೇ ಜ್ಞಾನಮ್ ಜ್ಞಾನಿನಸ್ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿನ:”. ಇದು ಸುಂದರವಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ “ನೀನು ವಿನೀತನಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿನಯದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು”. ಎರಡೆನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ “ಆಚಾರ್ಯರು ನಿಜವಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು (ಅರ್ಥಾತ್ ಭಗವಾನ್) ಅರಿತಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ನಿನಗೆ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ”.

ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವ ಕೆಲವು ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳೇನೆಂದರೆ:

  • ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ (ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಸಮೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ – ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪುರುಷಕಾರವನ್ನು (ಪಿರಾಟ್ಟಿಯಂತೆ ಪ್ರಭಾವ) ಮಾಡುವುದು.
  • ಪಿರಾಟ್ಟಿಯಂತೆಯೇ ಅವರೂ ಸಹ ಭಗವಂತನಿಗೆ ತಾವು ಅಧೀನರೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅವರು ಭಗವಂತನು ಮಾತ್ರವೇ ಉಪಾಯವೆಂಬುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಇರಬೇಕು.
  • ಅವರು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು – ಶಿಷ್ಯರುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು, ಅವರ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು, ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರುಗಳನ್ನು ಭಗವತ್/ಭಾಗವತ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಲು.
  • ಮಾಮುನಿಗಳ ದಿವ್ಯ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತಿಯಂತೆ, ಆಚಾರ್ಯರು ಶಿಷ್ಯರ ಆತ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಗಮನವಿರಿಸಬೇಕು.
  • ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ, ಶಿಷ್ಯರ ಮತ್ತು ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಮರ್ಪಕ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವರಾಗಿರಬೇಕು”.
    • ಅವರು ತಾವು ಆಚಾರ್ಯರಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರೇ ಆಚಾರ್ಯರೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.
    • ಅವರು ಶಿಷ್ಯನು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಶಿಷ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.
    • ಫಲಿತಾಂಶವು ಭಗವಂತನ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಸತತವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪಕ್ವನಾದ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ತಯಾರಿಸುವುದರ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಬೇಕು.
  • ವಾರ್ತಾಮಾಲೈ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರಗಳಂತೆ (ಹಿರಿಯರ ಪದ್ಧತಿಗಳು), ಆಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಅತಿ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಬೇಕು – ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಶಿಷ್ಯನು (ಆಚಾರ್ಯರ ಅರ್ಹತೆ/ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಹೋಗದೆ) ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಆದೇಶದ ಮೇರೆಗೆ ಆಚಾರ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
  • ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭಗವಂತನೂ ಸಹ ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯನಾಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಅವನು ನಮ್ಮ ಓರಾಣ್ ವಳಿ ಗುರು ಪರಂಪರೈಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಆಚಾರ್ಯನಾಗಿರಲು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದನು. ಆತನು ತನಗೂ ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರು ಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು – ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಆತನು ತನಗಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದನು – ಅವರೆಂದರೆ ಅಳಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ್.

ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕೆಲವು ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ಹೀಗಿವೆ:

  • ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:
    • ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರ ವಿನಾ ಎಲ್ಲವುಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು (ಅದೆಂದರೆ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಾನುಭವ) .
    • ಶಿಷ್ಯನು ಆಚಾರ್ಯರ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾಕಾಲವೂ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು.
    • ಶಿಷ್ಯನು ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಕಂಡು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ತಳಮಳಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
    • ಶಿಷ್ಯನು ಭಗವದ್ ವಿಷಯ ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಪೇಕ್ಷೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿರಬೇಕು.
    • ಭಗವತ್/ಭಾಗವತ ವಿಷಯಗಳ ವೈಭವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಶಿಷ್ಯನು ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರಬೇಕು.
  • ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು. ತನ್ನ ದೇಹ ಧಾರಣಕ್ಕೆ (ಮೂಲಭೂತ ಜೀವನಕ್ಕೆ) ಎಷ್ಟು ಅಗತ್ಯವೋ ಅಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
  • ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು ಆಚಾರ್ಯರೇ ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು, ಆಳವಂದಾರರು “ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಯುವತಯ: … ” ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ.
  • ಅವನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
  • ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಉಪದೇಶ ರತ್ತಿನ ಮಾಲೈಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ “ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವವರೆಗೆ ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ದೂರವಿರಬಾರದು”.
  • ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ಲಾಘಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರು ತನಗೆ ನೀಡಿದ ಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಉಪಕಾರ ಸ್ಮೃತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿರಬೇಕು.

ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರ ಆತ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದೂ (ಅರ್ಥಾತ್ ಶಿಷ್ಯನು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸ್ವರೂಪ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಡುವುದು) ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರು ಶಿಷ್ಯನ ದೇಹ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದೂ (ಅರ್ಥಾತ್ ಶಿಷ್ಯನು ಆಚಾರ್ಯರು ತನ್ನ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವರೆಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದು) ಅನುಚಿತವೆಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿರುವುದು ಬಹು ಕಷ್ಟಕರವಾದದ್ದು (ಮತ್ತು ಒಬ್ಬನು ಯೋಗ್ಯನಾದ ಶಿಷ್ಯನಾಗುವುದನ್ನು ನಾವು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲಾಗದು, ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಓದಿದರೂ ಸಹ). ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಭಗವಂತನು ಸ್ವತಃ “ನರ” ಋಷಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ತಿರುಮಂತ್ರವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬನು ಯೋಗ್ಯನಾದ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿರಬೇಕಂದು ತೋರಿಸಲು “ನಾರಾಯಣ” ಋಷಿಯ (ಆತನೂ ಭಗವಂತನ ಅವತಾರ) ಶಿಷ್ಯನಾದನು.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಈಗ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ವಿವಿಧ ವರ್ಗೀಕರಣಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ:

ಅನುವೃತ್ತಿ ಪ್ರಸನ್ನಾಚಾರ್ಯ

ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ (ರಾಮಾನುಜರ್) ಗಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಭಾವೀ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಅವರ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಿಷ್ಯನು ಸ್ವೀಕಾರಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವರೊಡನೆ ವಾಸ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಾಲ ಅವರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಕೃಪಾ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಸನ್ನಾಚಾರ್ಯ

ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ಕಲಿಯುಗದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೋ, ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು – ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಹೀಗಿದ್ದರೆ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಜನರು ಮಾತ್ರ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಕೋರಿಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಅಶಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಕರುಣೆಯಿಂದಾಗಿ, ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಈ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಭಗವತ್ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ನಿಜವಾದ ಬಯಕೆಯಿರುವವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಆದರಿಂದ ಅರ್ಹತೆಯು “ಯೋಗ್ಯತೆಯುಳ್ಳ” ಎಂಬುದರಿಂದ “ಅಪೇಕ್ಷೆಯುಳ್ಳ” ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಎಂದು ಬದಲಾಯಿತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೂ ಸಹ ಇದೇ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದಾಗಿ ಅನೇಕ ಸಹಸ್ರ ಜನರನ್ನು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವದ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತಂದರು.  ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಕೃಪಾ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಸನ್ನಾಚಾರ್ಯರುಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಮಾಮುನಿಗಳು ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶ ರತ್ತಿನ ಮಾಲೈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ “ಓರಾಣ್ ವಳಿಯಾಯ್ ಉಪದೇಶಿತ್ತಾರ್ ಮುನ್ನೋರ್, ಏರಾರ್ ಎತಿರಾಶರ್ ಇನ್ನರುಳಾಲ್ ಪಾರುಲಗಿಲ್ ಆಶೈ ಉಡಯೋರ್ಕ್ಕೆಲ್ಲಾಮ್ ಆರಿಯರ್ಗಾಳ್ ಕೂರುಮ್ ಎನ್ರು ಪೇಶಿ ವರಂಬರುತ್ತಾರ್ ಪಿನ್”.

ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಉಪಕಾರಕ ಆಚಾರ್ಯ

“ಚರಮ ಉಪಾಯ ನಿರ್ಣಯ” ದಲ್ಲಿ – ನಾಯನಾರಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಕೃತಿ – ಅವರು ಈ ಎರಡು ವಿಧದ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಗ್ರಂಥವು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯರು ಯಾರೆಂದರೆ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಈ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಆತ/ಆಕೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಲು ಶಕ್ತರಾದವರು. ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ್, ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಇವರು ಮೂವರು ಮಾತ್ರವೇ ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಎಂದೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (ಸಹಜವಾಗಿಯೇ, ಯತಿ ಪುನರವತಾರಭೂತರಾದ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳೂ ಕೂಡ ಎರುಂಬಿ ಅಪ್ಪಾ ಅವರ ವರವರಮುನಿ ಶತಕದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯರು ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ).

  • ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಪ್ರಥಮಾಚಾರ್ಯನು ಮತ್ತು ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸರ್ವಶಕ್ತ, ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಆತನು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲನು.

ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ – ಶ್ರೀರಂಗಮ್

 

  • ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಸಂಸಾರಿಗಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಲು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಭಗವಂತನಿಂದ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವರಾದ್ದರಿಂದ, ಅವರೂ ಸಹ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡಲು ಅರ್ಹರು. ಇದು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯಿಂದಲೇ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ – “ಪೊನ್ನುಲಗು ಆಳಿರೋ, ಪುವನಿ ಮುಳುತು ಆಳೀರೊ”. ಅವರು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಂದೇಶವಾಹಕರಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ – ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಸಂಭಾವನೆಯಾಗಿ ನಿತ್ಯ ವಿಭೂತಿ ಮತ್ತು ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿ ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡಬಲ್ಲೆನು.

ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ – ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿ

  • ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು, ಉಡೈಯವರ್ – ಉಭಯ ವಿಭೂತಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಕರು – ಎಂದು ಶ್ರೀರಂಗನಾಥ ಮತ್ತು ತಿರುವೇಂಕಟಮುಡೈಯಾನ್ (ಶ್ರೀನಿವಾಸ – ತಿರುಮಲ) ಇವರಿಂದ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವರು ಭಗವತ್ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಈ ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ (120 ವರ್ಷಗಳು) ಬಾಳಿದರು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಅವರು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ದೇವಾಲಯದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು, ಸಾವಿರಾರು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಈ ದಿವ್ಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿಸಲು 74 ಸಿಂಹಾಸನಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ – ಶ್ರೀಪೆರುಂಬೂದೂರ್

  • ಭಗವಂತನು ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರವೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆತನು ಜೀವಾತ್ಮರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಇಲ್ಲವೇ ಅವರನ್ನು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವರವರ ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾಯನಾರಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು ಉತ್ತಾರಕತ್ವವು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.
  • ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು, ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಅವರು ಒಬ್ಬರು ಆಳ್ವಾರರಾದ್ದರಿಂದ – ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಪರೋಪದೇಶವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವರು ಭಗವತ್ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದರೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಬಹು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ತೊರೆದರು.
  • ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ತಮ್ಮ ಪರಮ ಕೃಪೆಯಿಂದಾಗಿ ಈ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯುಳ್ಳ ಯಾರೊಬ್ಬರಿಗೂ ಕರುಣಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ತಲುಪಿಸಿದರು.

ಹೀಗೆ, ನಾಯನಾರಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು ಉತ್ತಾರಕತ್ವವು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಉಪಕಾರಕ ಆಚಾರ್ಯ

ಇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಸಮರ್ಥರಾದವರು. ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಚಾರ್ಯರ ವರೆಗೆ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರ ಕೆಳಗೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಆಚಾರ್ಯ ಪರಂಪರೆಗಳೂ ಉಪಕಾರಕ ಆಚಾರ್ಯರೆಂದು ವರ್ಗೀಕೃತವಾಗಿವೆ. ನಾವು ಪಂಚ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ಗುರುಪರಂಪರೆಯ ಮೂಲಕ, ಆ ಜೀವಾತ್ಮನನ್ನು ಸಂಸಾರವನ್ನು ತೊರೆದು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಉಪಕಾರಕ ಆಚಾರ್ಯ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವರು – ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶ ರತ್ತಿನ ಮಾಲೈಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಇಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಮಾಶ್ರಯಣ ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಆಚಾರ್ಯ

ಸಮಾಶ್ರಯಣ ಆಚಾರ್ಯರು ಯಾರೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡುವವರು.
ಜ್ಞಾನ ಆಚಾರ್ಯರು ನಮಗೆ ಗ್ರಂಥ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು; ಅದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಮಾಶ್ರಯಣ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ನಾವು ಚಿರಋಣಿಗಳಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾಗತರಾಗಿರಬೇಕು, ಆದರೂ ಜ್ಞಾನ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನೂ ಸಹ ಅಷ್ಟೇ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಬೇಕು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಮಾಶ್ರಯಣ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಆಚಾರ್ಯರು ಒಬ್ಬರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಶ್ರೀ ವಚನ ಭೂಷಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಚಾರ್ಯರಂತೆ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಬೇಕು.

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು/ಶಿಷ್ಯಳು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರಬೇಕು. ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಅವರದಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತವಾದ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ:

  • ಮಣಕ್ಕಾಲ್ ನಂಬಿ ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ (ಉಯ್ಯಕ್ಕೊಂಡಾರ್) ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮನೆಗೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
  • ಮಣಕ್ಕಾಲ್ ನಂಬಿ ಆಳವಂದಾರರನ್ನು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವದೊಳಗೆ ತರಲು ಅತೀವ ಶ್ರಮ ಪಟ್ಟರು.
  • ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ಕೂರತ್ತಾಳ್ವಾನ್ ರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು, ತಾವು ಅವರ ಆಚಾರ್ಯರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.
  • ಒಮ್ಮೆ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ಕೂರತ್ತಾಳ್ವಾನ್ ರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಾಗ ಆಳ್ವಾನ್ ಹೇಳಿದರು “ಅಡಿಯೇನ್ (ತಾನು) ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರ ಆಸ್ತಿ – ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು”.
  • ಎಂಬಾರ್ ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಪಾಪವಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಹಾಸಿಗೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಸುಖದಾಯಕವಾಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು, ನಾನು ಆ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಲೂ ಹಿಂದೆಗೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರು,
  • ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ಅನಂತಾಳ್ವಾನ್ ರಿಗೆ ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರು ತಮ್ಮಂತೆಯೇ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಣಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
  • ಭಟ್ಟರು ಮತ್ತು ನಂಜೀಯರ್ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂಜೀಯರ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದರು ಮತ್ತು ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾದರು. ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ಹೇಳಿದರು “ನನ್ನ ಆಶ್ರಮವು ಭಟ್ಟರಿಗೆ (ಅವರ ಆಚಾರ್ಯ) ನನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಅಡ್ಡಿಯಾದಲ್ಲಿ, ನಾನು ನನ್ನ ತ್ರಿದಂಡವನ್ನು ಮುರಿದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ”.
  • ನಂಜೀಯರ್ ಅವರು ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವು ಕೆಲವು ಪಾಶುರಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.
  • ಪಿನ್ಬಳಗಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಜೀಯರ್, ನಂಪಿಳ್ಳೈ (ಅವರ ಆಚಾರ್ಯ) ಅವರು ಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಅವರ ಬೆನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ, ತಾವು ಈ ಲೀಲಾವಿಭೂತಿಯಲ್ಲೇ ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
  • ಕೂರಕುಲೋತ್ತಮ ದಾಸರು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರನ್ನು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವದೊಳಗೆ ತರಲು ಅತೀವ ಶ್ರಮ ಪಟ್ಟರು.
  • ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ (ಅವರ ಆಚಾರ್ಯ) ಅವರ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಒಂದೇ ಧ್ಯೇಯವನ್ನಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ಶ್ರೀಭಾಷ್ಯವನ್ನು ಕಲಿತರು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಆದರೆ ಆ ಇಡೀ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯಲ್ ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯ ಗ್ರಂಥಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದರು.
  • ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನು ಶ್ರೀದೇವಿ ಮತ್ತು ಭೂದೇವಿಯರೊಡಗೂಡಿ ತನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ವರ್ಷ ಕಾಲ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿ ಅವರಿಂದ ಈಡು ಕಾಲಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಕೇಳಿದನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯ ಸಂಭಾವನೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶೇಷ ಪರ್ಯಂಕವನ್ನು ನೀಡಿದನು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಯಾವುದೇ ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯಲ್ (ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧ) ಗೋಷ್ಠಿಯ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆತನ ಆದೇಶದಂತೆ ಇಂದಿಗೂ ಹಾಡಲ್ಪಡುವ ತನಿಯನ್ ಒಂದನ್ನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರಿಗಾಗಿ ರಚಿಸಿದನು.
  • ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಸನ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಶಂಖಗಳನ್ನು ಪೊನ್ನಡಿಕ್ಕಾಲ್ ಜೀಯರ್ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪಾಚಿಯಾರಣ್ಣಾರಿಗೆ ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದರು.

ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ, ಆದರೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮೇಲೆ ಕೆಲವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.com/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-acharya-sishya.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org