Author Archives: parthasarathyma

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ರಹಸ್ಯ ತ್ರಯ – ಮೂರು ರಹಸ್ಯಗಳು

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು

ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಮಂತ್ರೋಪದೇಶವು ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ, ೩ ರಹಸ್ಯಗಳು ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ:

  • ತಿರುಮಂತ್ರ – ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಯು ನರ ಋಷಿಗೆ (ಇಬ್ಬರೂ ಭಗವಂತನ ಅವತಾರಗಳು) ಬದರಿಕಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದುದು.

ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ

 ಸರಳ ಅರ್ಥ:
ಭಗವಂತನ ಸ್ವಾಮ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮನು ಕೇವಲ ಭಗವಂತನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಜೀವಿಸಬೇಕು, ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಭುವಾದ ನಾರಾಯಣನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

  • ದ್ವಯಮ್ – ವಿಷ್ಣು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದುದು.

ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣ ಚರಣೌ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ
ಶ್ರೀಮತೇ ನಾರಾಯಣಾಯ ನಮಃ ।।

ಸರಳ ಅರ್ಥ:
ನಾನು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪತಿಯಾದ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.

  • ಚರಮ ಶ್ಲೋಕ (ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಿಂದ) – ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದುದು.

ಸರ್ವಧರ್ಮಾನ್ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮಾಂ ಏಕಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ
ಅಹಂ ತ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮೋಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾ ಶುಚಃ ।।

ಸರಳ ಅರ್ಥ:
ಎಲ್ಲ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊರೆದು ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಶರಣಾಗತನಾಗು; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಚಿಂತಿಸಬೇಡ.

ಈ ೩ ರಹಸ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಎರಡು ವಿಧವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳಿಂದ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ (ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ):

ವಿಧಿ – ಅನುಷ್ಠಾನ (ಸಿದ್ಧಾಂತ – ಆಚರಣೆ) – ತಿರುಮಂತ್ರವು ಜೀವಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ಚರಮ ಶ್ಲೋಕವು ಜೀವಾತ್ಮನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಶರಣಾಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ದ್ವಯವು, ಆ ಶರಣಾಗತನಾದ ಜೀವಾತ್ಮನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಬೇಕಾದುದು/ಪಠಿಸಬೇಕಾದುದು.

ವಿವರಣ – ವಿವರಣಿ (ವಿಸ್ತಾರ – ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ನಿರೂಪಣೆ) – ತಿರುಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಪ್ರಣವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವು ತಿರುಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ಚರಮ ಶ್ಲೋಕವು ಅದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ೩ ರಹಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವು ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳಿಂದ ಬಹುವಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಸತತವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದು ಮಂತ್ರರತ್ನವೆಂದು ವೈಭವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದೊಂದು ಮಾತ್ರವೇ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪುರುಷಕಾರ ಭೂತಾ (ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರ) ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ/ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ.

ಅದಲ್ಲದೆ, ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣರ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ನಿರಂತರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಅಂತಿಮ ಧ್ಯೇಯವೆಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ವರವರಮುನಿ ದಿನಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜ ಗುರು (ಎರುಮ್ಬಿ ಅಪ್ಪಾ) ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ ದಿವ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ೯ನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ:

ಮಂತ್ರ ರತ್ನ ಅನುಸಂಧಾನ ಸಂತತ ಸ್ಪುರಿತಧರಂ  |
ತದರ್ಥಿತ ತತ್ವ ನಿದ್ಯಾನ ಸನ್ನದ್ಧ ಪುಲಕೋದ್ಗಮಮ್ ||

ಅರ್ಥಾತ್: ಮಾಮುನಿಗಳ ತುಟಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅವರ ಶರೀರವು ದ್ವಯದ ಅರ್ಥಗಳ (ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯಲ್ಲದೆ ಬೇರಲ್ಲ) ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನದಿಂದಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಲ್ಲಿಡಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವು ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪಠಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ – ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಗುರುಪರಂಪರಾ ಮಂತ್ರವನ್ನು (ಅಸ್ಮದ್ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ … ಶ್ರೀಧರಾಯ ನಮಃ) ಮೊದಲು ಪಠಿಸಿ ತದ ನಂತರವೇ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು, ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರು (ಅಷ್ಟ ಶ್ಲೋಕೀ) ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು, ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ (ಪರಂತ ರಹಸ್ಯಮ್), ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ್ (ಶ್ರೀಯಃಪತಿ ಪಡಿ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಪಡಿ, ಪರಂತ ಪಡಿ, ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿ), ಅಳಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಾಯನಾರ್ (ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯಲ್ ರಹಸ್ಯಮ್), ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ್ (ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿಯ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ), ಇತ್ಯಾದಿ, ರಹಸ್ಯ ತ್ರಯವನ್ನು ಬಹು ವಿಶದವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿಯು ಅತ್ಯಂತ ನಿಖಾರವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯವಾಗಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ಗ್ರಂಥವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರ ಕೆಳಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕಾದುದು).

ರಹಸ್ಯ ತ್ರಯವು ತತ್ತ್ವ ತ್ರಯಮ್ ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಪಂಚಕಮ್ ಇವುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದೀಕೃತವಾಗಿದ್ದು, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.

ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.sg/2015/12/rahasya-thrayam.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

 

Advertisements

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ಗುರುಪರಂಪರೆ


ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣ ಶ್ರೀದೇವಿ (ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ), ಭೂದೇವಿ, ನೀಳಾದೇವಿ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ

ಈ ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಗುರುಪರಂಪರೆಯ ವೈಭವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆವು. ಈಗ ನಾವು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಅನಂತವಾದ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸರ್ವೋಚ್ಚನಾದ ದೇವನು. ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ನಿರುಪಾಧಿಕ ಕೃಪೆಯಿಂದಾಗಿ, ಆತನು ಕೆಲವರು ಆಯ್ದ ಜೀವಾತ್ಮರನ್ನು ಆಳ್ವಾರುಗಳಾಗುವಂತೆ (ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಕುರಿತು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಮತ್ತು ಅನನ್ಯವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂತರು) ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದನು. ತಾನು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳ (ನಿರಂತರವೂ ಸ್ವತಂತ್ರರಾದ ಆತ್ಮರು) ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಾತ್ಮರ (ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದ ಆತ್ಮರು) ಅಪ್ರತಿಮ ಪ್ರಭುವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ತನ್ನ ಒಂದು ಸಂಕಟವನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಬಯಸಿದನು.

ಆತನ ಸಂಕಟವು ಬದ್ಧಾತ್ಮರು ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಡುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾದುದು. ಆತನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಪರಮಪ್ರಧಾನ ತಂದೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣಗಳ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಆತನಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಹುದು – ಸರ್ವೋಚ್ಛನಾದ ದೇವನಿಗೆ ಸಂಕಟ/ದುಃಖ ಇರುವುದುಂಟೇ ಎಂದು – ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು ಸತ್ಯ ಕಾಮ (ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳನ್ನೂ ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವನು) ಮತ್ತು ಸತ್ಯ ಸಂಕಲ್ಪ (ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲವನು). ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ವಿವರಿಸಿರುವುದೇನೆಂದರೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮರಿಗಾಗಿ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದೂ ಆತನ ಒಂದು ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣ. ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಒಬ್ಬ ಮಗನೊಡನೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ತನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುವ ತನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಗನು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಗವಂತನೂ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಅನಾದಿಕಾಲದಿಂದ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ, ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನದ ಅಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಪಾಡುಪಡುತ್ತಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಸಂಕಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳ ಉದ್ಧಾರವು ಸುಗಮವಾಗಲು, ಆತನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಾತ್ಮರಿಗೆ ಶರೀರ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ, ಸ್ವತಃ ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಇತ್ಯಾದಿ ವಿವಿಧ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ನಂತರವೂ, ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಅರಿಯಲು ಮತ್ತು ಆತನ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬ ಬೇಡನು ಒಂದು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಇನ್ನೊಂದು ಪಳಗಿದ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳನ್ನು ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳ ಮೂಲಕ ಉದ್ಧರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಆತನು ಕೆಲವರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಅವರಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಆಳ್ವಾರುಗಳಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅಳ್ವಾರ್ ಎಂದರೆ ಭಗವದ್ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯರಾಗಿರುವವರು ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಆಳ್ವಾರುಗಳು, ವೇದ ವ್ಯಾಸರು ಶ್ರೀ ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದಿರುವಂತೆ, ಭಾರತ ದೇಶದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದರು. ನಾವು ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ.


ಆಳ್ವಾರುಗಳು

ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುವ ಅನೇಕ ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಿದರು. ಈ ಪಾಶುರಗಳು ಒಟ್ಟು ಸರಿಸುಮಾರು ೪೦೦೦ ಪದ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಾಗಿ ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿವೆ. ದಿವ್ಯ ಎಂದರೆ ದೈವಿಕವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಪ್ರಬಂಧ ಎಂದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯ (ಸ್ವತಃ ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಗ್ರಹಿಸುವಂತಹುದು). ಭಗವಂತನನ್ನು ಅರ್ಚಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುವ ಆಳ್ವಾರುಗಳು ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿವೆ. ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು ಒಟ್ಟು ೧೦೮ ಇರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ೧೦೬ ಭಾರತ ದೇಶದ ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿವೆ (ನೇಪಾಳವೂ ಸೇರಿ). ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಯು ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದರೂ ನಮಗೆ ತಲುಪಲಾಗದಷ್ಟು ಬಹು ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಪರಮಪದವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿದ್ದು ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ ತಲುಪಬಹುದಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀರಂಗಮ್ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ದಿವ್ಯದೇಶವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ತಿರುಮಲ, ಕಾಂಚೀಪುರಮ್, ತಿರುವಲ್ಲಿಕ್ಕೇಣಿ, ಅಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ದಿವ್ಯದೇಶಗಳಾಗಿವೆ. ಭಗವಂತನು ಇದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ – ಸರ್ವೋಚ್ಚ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ, ವ್ಯೂಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ (ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪರಮಾತ್ಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ), ವಿಭವ (ಶ್ರೀ ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಇತ್ಯಾದಿ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ) ಮತ್ತು ಕಡೆಯದಾಗಿ ಅರ್ಚಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ಈ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮೀಪಿಸಬಹುದಾದ ಅರ್ಚಾ ರೂಪವು ಅತ್ಯಂತ ಉದಾತ್ತವಾದದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಆ ದಿವ್ಯದೇಶಗಳ ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ಭಾಗವತರ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅಧಿಕ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ: http://koyil.org.

ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ವೇದ/ವೇದಾಂತಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಸರಳವಾದ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟವು. ಈ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಪೂರ್ಣ ಉದ್ದೇಶವು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರಸರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಕಾಲದ ಅನೇಕ ಶತಮಾನಗಳ ನಂತರ ನಾಥಮುನಿಗಳು ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು ಮತ್ತು ಕಡೆಯದಾಗಿ ಮಾಮುನಿಗಳು, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಅವತರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಆಳ್ವಾರುಗಳ ದಿವ್ಯಸಂದೇಶವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು. ಕಡಿಮೆ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಜನರು ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಸರಳವಾದ ತಮಿಳು ಹಾಡುಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು, ಈ ಪಾಶುರಗಳು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನೇ ಉಪಾಯ (ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸಲು) ಮತ್ತು ಉಪೇಯ (ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವುದು) , ಎಂಬ ಅಂತಿಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಈ ಪಾಶುರಗಳು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿರುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಸ್ವಾದಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು, ಈ ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಬೋಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಅದರಂತೆ ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದರು.


ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಎರಡೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಧುರಕವಿ ಅಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ನಾಥಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ

ಆಳ್ವಾರುಗಳ ನಂತರ, ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಕಳೆದುಹೋದ ಒಂದು ಅಂಧಕಾರದ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ನಾಥಮುನಿಗಳು ಬಹು ಕಷ್ಟದಿಂದ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವಾದ ಅಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ದಿವ್ಯ ಕೃಪೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಎಲ್ಲ ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಅರ್ಥದೊಂದಿಗೆ ಕಲಿತುಕೊಂಡರು. ನಾಥಮುನಿಗಳು ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ನಾವು ಈ ದಿನ ಕಾಣುವಂತೆ ೪ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದರು, ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಈ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದರು. ಅವರು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ಬಗ್ಗೆ ದೃಢವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಮಧುರಕವಿ ಆಳ್ವಾರರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಕಣ್ಣಿನುಣ್ ಚಿರು ತಾಮ್ಬುವನ್ನು ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದರು.


ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು

ಆದಿಶೇಷನ ಅವತಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾದ ಮತ್ತು ಒಂದು ಶತಮಾನದ ನಂತರ ಜನಿಸಿದ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು (ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್) ಯಾಮುನಾಚಾರ್ಯರ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಂತೆ ಹಲವು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಈ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅವರು ನಂತರ ಆಳ್ವಾರುಗಳ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲ ವರ್ಗಗಳಿಗೂ ಪ್ರಸರಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಈ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಸಾರವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಗಮವಾಗಿಸಿದರು. ಅವರ ಈ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಯಿಂದಾಗಿ ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜ ದರ್ಶನವೆಂದು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನಿಂದಲೇ ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯಿಂದಾಗಿ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ತಿರುವರಂಗತ್ತು ಅಮುದನಾರ್ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ರಾಮಾನುಜ ನೂಟ್ರನ್ದಾದಿಯು ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳಿಂದ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ರಾಮಾನುಜ ನೂಟ್ರನ್ದಾದಿಯು ಪ್ರಪನ್ನ ಗಾಯತ್ರೀ ಎಂದು ಶ್ಲಾಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ – ಎಲ್ಲ ಪ್ರಪನ್ನರುಗಳೂ (ಶರಣಾಗತರಾದವರು) ಪ್ರತಿದಿನ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕಾದುದು, ಹೇಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರುಗಳು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ.


ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ಗೋಷ್ಠಿ

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಮುಖ ಆಚಾರ್ಯರು ಎಂಬುದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬೇಕು (ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್, ಎಂಬಾರ್, ಭಟ್ಟರ್ ಮತ್ತು ನಂಜೀಯರ್ ನಂತರ ಬಂದವರು). ಅವರು ಶ್ರೀರಂಗಮ್ ನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೀರಂಗಮ್ ನಲ್ಲಿ ೪೦೦೦ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಅರ್ಥಗಳಿಗೆ ಬಹು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ದೊರಕಿತು. ಅವರು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ರ (ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥ) ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಉಪನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಕೂಡ ಅವರ ಉಪನ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೇಳಲು ಎದ್ದು ನಿಂತು ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರುಗಳೂ ಸಹ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಪಾರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಎಂದು ಹೆಸರಾದ ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಬರೆದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಬಹುವಾಗಿ ಕೊಂಡಾಡಿದ್ದಾರೆ. ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರಾದ ವಡಕ್ಕು ತಿರುವೀದಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಕುರಿತು ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಈ ಗ್ರಂಥವು ಈಡು ೩೬೦೦೦ ಪಡಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ).


ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ್ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ಗೋಷ್ಠಿ

ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಕಾಲದ ನಂತರ ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಸತ್ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ರಹಸ್ಯ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದರು. ಈ ರಹಸ್ಯ ವಿಷಯಗಳು ಅನೇಕ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳಿಂದ ವಿವಿಧ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ೧೮ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಂಗಂನಲ್ಲಿ ಮೊಘಲ್ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದುರಂತವು ಸಂಭವಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಯಿತು. ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ನಂಪೆರುಮಾಳರ (ಶ್ರೀರಂಗನಾಥ – ಉತ್ಸವರ್) ಸುರಕ್ಷಿತ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ನಂಪೆರುಮಾಳರ ಜೊತೆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪ್ರಯಾಣದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದ್ಲಲಿಯೇ, ಆ ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಆ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರಿದರು. ಇದಾದ ನಂತರ ಇಡೀ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟದಾಯಕವಾದ ಒಂದು ದೀರ್ಘ ಕಾಲವು ಬಂದಿತು. ಕೆಲವು ದಶಕಗಳ ನಂತರ, ಆಕ್ರಮಣಕಾರರನ್ನು ಹೊರಗಟ್ಟಿ ಶಾಂತಿಯು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ, ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನಂಪೆರುಮಾಳರು ಶ್ರೀರಂಗಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.


ಮಾಮುನಿಗಳ್ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ಗೋಷ್ಠಿ – ಶ್ರೀ ಶೈಲೇಶ ದಯಾಪಾತ್ರಮ್ ತನಿಯನ್ ಸಲ್ಲಿಕೆ

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಸ್ವತಃ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರ ಅವತಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾದ, ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಅವರು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದರು, ಮತ್ತು ವೇದ, ವೇದಾಂತ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಎಲ್ಲ ರಹಸ್ಯವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯವರಿಂದ ಮತ್ತು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರಿಂದ ಕಲಿತರು. ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ (ಅವರ ಆಚಾರ್ಯರು) ಅವರ ಆದೇಶದ ಮೇರೆಗೆ, ಅವರು ಶ್ರೀರಂಗಮ್ ತಲುಪಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಉಳಿದ ಜೀವನವನ್ನು ಈ ಸತ್ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಅದರ ಹಿಂದಿನ ವೈಭವಕ್ಕೆ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಲು ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟರು. ಅವರು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಳೆದುಹೋದ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಶೋಧಿಸಿದರು, ಅಭ್ಯಸಿಸಿದರು, ಬಹು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ತಾಳೆಗರಿಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗಾಗಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಸೂಕ್ತವಾಗಿ, ಅವರ ಅಸಾಧಾರಣ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಸ್ವತಃ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥನೇ ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ವರ್ಷ ಕಾಲ ಮಾಮುನಿಗಳ ಕಾಲಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆ ಉಪನ್ಯಾಸ ಸರಣಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ತಾನೇ ಸ್ವತಃ ಒಬ್ಬ ಚಿಕ್ಕ ಬಾಲಕನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮಾಮುನಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾದ “ಶ್ರೀಶೈಲೇಶ ದಯಾಪಾತ್ರಂ” ತನಿಯನ್ ಅನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ತರುವಾಯ, ವಿವಿಧ ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅನೇಕ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಈ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅದರಂತೆ ಜೀವಿಸಿದರು.

ಹೀಗೆ, ಭಗವಂತನ ಅಪೇಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಾತ್ಮರುಗಳ ಉದ್ಧಾರದ ಮೇಲೆ ಗಮನವಿರಿಸಿದ ಆಳ್ವಾರುಗಳ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳ ಮೂಲಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಎಲ್ಲ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಲಿತು, ಅವುಗಳ ಸರಿಯಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಅದರಂತೆ ಬಾಳಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳ ಸಿಂಧುತ್ವ ಮತ್ತು ವೈಭವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಓದಿರಿ:

ಭಾಗ ೧ – http://ponnadi.blogspot.in/2013/02/dhivya-prabhandha-pramanya-samarthanam-1.html
ಭಾಗ ೨ – http://ponnadi.blogspot.com/2013/02/dhivya-prabhandha-pramanya-samarthanam-2.html

ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಪ್ರಬಂಧಗಳ ಅನುವಾದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಮ್ ಜಾಲ ಮುಖಪುಟವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸಂದರ್ಶಿಸಿ:
http://divyaprabandham.koyil.org/

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.com/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-dhivya-prabandham-dhesam.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

 

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ಆಚಾರ್ಯ-ಶಿಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ಪಂಚ ಸಂಸ್ಕಾರ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ಆಚಾರ್ಯ-ಶಿಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ

ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೇಗೆ ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರವು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆಂದು ನೋಡಿದೆವು. ಅದಲ್ಲದೆ ನಾವು “ಆಚಾರ್ಯ-ಶಿಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ” ಎಂಬ ಒಂದು ಅನನ್ಯವಾದ ಸಂಬಂಧವು ಹೇಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆಂದೂ ನೋಡಿದೆವು. ಇದು ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶವಾದುದರಿಂದ, ನಾವು ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಆಚಾರ್ಯರೆಂದರೆ ಅಕ್ಷರಶ: “ಒಬ್ಬ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿದವರು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಇತರರಿಗೂ ಬೋಧಿಸುವವರು” ಎಂದರ್ಥ. ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ “ಒಬ್ಬ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೂ ಕೂಡ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಆತನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಚಂಡಾಲನನ್ನಾಗಿಯೇ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು”. ಆದ್ದರಿಂದ ಆಚಾರ್ಯರು ಒಬ್ಬ ವೈಷ್ಣವರಾಗಿರಬೇಕೆಂಬುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ – ಅರ್ಥಾತ್ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ದೇವನೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಆತನನ್ನು ಸಂತುಷ್ಟಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಿರುಮಂತ್ರ ಉಪದೇಶ (ದ್ವಯ ಮತ್ತು ಚರಮ ಶ್ಲೋಕದೊಂದಿಗೆ) ಮಾಡುವವರನ್ನು ಮೊದಲ ಆಚಾರ್ಯರೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಶಿಷ್ಯ ಎಂದರೆ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಈಡಾಗುವವನು (ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವವನು) ಎಂದರ್ಥ. ಇದನ್ನು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಲ್ಲಿ ‘ಡಿಸೈಪಲ್’ ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ – ಅರ್ಥಾತ್ ಕಟ್ಟುಪಾಡಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟವನು . ಇಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯನು/ಶಿಷ್ಯಳು ಆಚಾರ್ಯರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಅಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ರೂಪಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಉಡೈಯವರ್ – ಆಳ್ವಾನ್ (ಆದರ್ಶ ಆಚಾರ್ಯ – ಶಿಷ್ಯ), ಕೂರಮ್

ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆಚಾರ್ಯ-ಶಿಷ್ಯರ ಸಂಬಂಧವು ಒಬ್ಬ ತಂದೆ-ಮಗನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಸರಿಸಮವಾದದ್ದೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಮಗನು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಹೇಗೆ ಅಧೀನನಾಗಿರುವನೋ ಹಾಗೆ ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಧೀನನಾಗಿರಬೇಕು.

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣನ್ ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ “ತದ್ವಿದ್ಧಿ ಪ್ರಣಿಪಾತೇನ ಪರಿಪ್ರಶ್ನೇನ ಸೇವಯಾ, ಉಪದೇಕ್ಷನ್ತಿ ತೇ ಜ್ಞಾನಮ್ ಜ್ಞಾನಿನಸ್ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿನ:”. ಇದು ಸುಂದರವಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ “ನೀನು ವಿನೀತನಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿನಯದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು”. ಎರಡೆನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ “ಆಚಾರ್ಯರು ನಿಜವಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು (ಅರ್ಥಾತ್ ಭಗವಾನ್) ಅರಿತಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ನಿನಗೆ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ”.

ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವ ಕೆಲವು ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳೇನೆಂದರೆ:

  • ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ (ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಸಮೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ – ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಪುರುಷಕಾರವನ್ನು (ಪಿರಾಟ್ಟಿಯಂತೆ ಪ್ರಭಾವ) ಮಾಡುವುದು.
  • ಪಿರಾಟ್ಟಿಯಂತೆಯೇ ಅವರೂ ಸಹ ಭಗವಂತನಿಗೆ ತಾವು ಅಧೀನರೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅವರು ಭಗವಂತನು ಮಾತ್ರವೇ ಉಪಾಯವೆಂಬುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಇರಬೇಕು.
  • ಅವರು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು – ಶಿಷ್ಯರುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು, ಅವರ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು, ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರುಗಳನ್ನು ಭಗವತ್/ಭಾಗವತ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಲು.
  • ಮಾಮುನಿಗಳ ದಿವ್ಯ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತಿಯಂತೆ, ಆಚಾರ್ಯರು ಶಿಷ್ಯರ ಆತ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಗಮನವಿರಿಸಬೇಕು.
  • ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ, ಶಿಷ್ಯರ ಮತ್ತು ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಮರ್ಪಕ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವರಾಗಿರಬೇಕು”.
    • ಅವರು ತಾವು ಆಚಾರ್ಯರಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರೇ ಆಚಾರ್ಯರೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.
    • ಅವರು ಶಿಷ್ಯನು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಶಿಷ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.
    • ಫಲಿತಾಂಶವು ಭಗವಂತನ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಸತತವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪಕ್ವನಾದ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ತಯಾರಿಸುವುದರ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಬೇಕು.
  • ವಾರ್ತಾಮಾಲೈ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರಗಳಂತೆ (ಹಿರಿಯರ ಪದ್ಧತಿಗಳು), ಆಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಅತಿ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಬೇಕು – ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಶಿಷ್ಯನು (ಆಚಾರ್ಯರ ಅರ್ಹತೆ/ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಹೋಗದೆ) ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಆದೇಶದ ಮೇರೆಗೆ ಆಚಾರ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
  • ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭಗವಂತನೂ ಸಹ ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯನಾಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಅವನು ನಮ್ಮ ಓರಾಣ್ ವಳಿ ಗುರು ಪರಂಪರೈಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಆಚಾರ್ಯನಾಗಿರಲು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದನು. ಆತನು ತನಗೂ ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರು ಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು – ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಆತನು ತನಗಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದನು – ಅವರೆಂದರೆ ಅಳಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ್.

ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕೆಲವು ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ಹೀಗಿವೆ:

  • ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:
    • ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರ ವಿನಾ ಎಲ್ಲವುಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು (ಅದೆಂದರೆ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಾನುಭವ) .
    • ಶಿಷ್ಯನು ಆಚಾರ್ಯರ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾಕಾಲವೂ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು.
    • ಶಿಷ್ಯನು ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಕಂಡು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ತಳಮಳಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
    • ಶಿಷ್ಯನು ಭಗವದ್ ವಿಷಯ ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಪೇಕ್ಷೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿರಬೇಕು.
    • ಭಗವತ್/ಭಾಗವತ ವಿಷಯಗಳ ವೈಭವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಶಿಷ್ಯನು ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರಬೇಕು.
  • ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು. ತನ್ನ ದೇಹ ಧಾರಣಕ್ಕೆ (ಮೂಲಭೂತ ಜೀವನಕ್ಕೆ) ಎಷ್ಟು ಅಗತ್ಯವೋ ಅಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
  • ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು ಆಚಾರ್ಯರೇ ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು, ಆಳವಂದಾರರು “ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಯುವತಯ: … ” ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ.
  • ಅವನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
  • ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಉಪದೇಶ ರತ್ತಿನ ಮಾಲೈಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ “ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವವರೆಗೆ ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ದೂರವಿರಬಾರದು”.
  • ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ಲಾಘಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರು ತನಗೆ ನೀಡಿದ ಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಉಪಕಾರ ಸ್ಮೃತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿರಬೇಕು.

ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರ ಆತ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದೂ (ಅರ್ಥಾತ್ ಶಿಷ್ಯನು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸ್ವರೂಪ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಡುವುದು) ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರು ಶಿಷ್ಯನ ದೇಹ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದೂ (ಅರ್ಥಾತ್ ಶಿಷ್ಯನು ಆಚಾರ್ಯರು ತನ್ನ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವರೆಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದು) ಅನುಚಿತವೆಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿರುವುದು ಬಹು ಕಷ್ಟಕರವಾದದ್ದು (ಮತ್ತು ಒಬ್ಬನು ಯೋಗ್ಯನಾದ ಶಿಷ್ಯನಾಗುವುದನ್ನು ನಾವು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲಾಗದು, ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಓದಿದರೂ ಸಹ). ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಭಗವಂತನು ಸ್ವತಃ “ನರ” ಋಷಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ತಿರುಮಂತ್ರವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬನು ಯೋಗ್ಯನಾದ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿರಬೇಕಂದು ತೋರಿಸಲು “ನಾರಾಯಣ” ಋಷಿಯ (ಆತನೂ ಭಗವಂತನ ಅವತಾರ) ಶಿಷ್ಯನಾದನು.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಈಗ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ವಿವಿಧ ವರ್ಗೀಕರಣಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ:

ಅನುವೃತ್ತಿ ಪ್ರಸನ್ನಾಚಾರ್ಯ

ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ (ರಾಮಾನುಜರ್) ಗಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಭಾವೀ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಅವರ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಿಷ್ಯನು ಸ್ವೀಕಾರಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವರೊಡನೆ ವಾಸ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಾಲ ಅವರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಕೃಪಾ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಸನ್ನಾಚಾರ್ಯ

ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ಕಲಿಯುಗದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೋ, ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು – ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಹೀಗಿದ್ದರೆ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಜನರು ಮಾತ್ರ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಕೋರಿಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಅಶಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಕರುಣೆಯಿಂದಾಗಿ, ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಈ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಭಗವತ್ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ನಿಜವಾದ ಬಯಕೆಯಿರುವವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಆದರಿಂದ ಅರ್ಹತೆಯು “ಯೋಗ್ಯತೆಯುಳ್ಳ” ಎಂಬುದರಿಂದ “ಅಪೇಕ್ಷೆಯುಳ್ಳ” ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಎಂದು ಬದಲಾಯಿತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೂ ಸಹ ಇದೇ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದಾಗಿ ಅನೇಕ ಸಹಸ್ರ ಜನರನ್ನು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವದ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತಂದರು.  ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಕೃಪಾ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಸನ್ನಾಚಾರ್ಯರುಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಮಾಮುನಿಗಳು ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶ ರತ್ತಿನ ಮಾಲೈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ “ಓರಾಣ್ ವಳಿಯಾಯ್ ಉಪದೇಶಿತ್ತಾರ್ ಮುನ್ನೋರ್, ಏರಾರ್ ಎತಿರಾಶರ್ ಇನ್ನರುಳಾಲ್ ಪಾರುಲಗಿಲ್ ಆಶೈ ಉಡಯೋರ್ಕ್ಕೆಲ್ಲಾಮ್ ಆರಿಯರ್ಗಾಳ್ ಕೂರುಮ್ ಎನ್ರು ಪೇಶಿ ವರಂಬರುತ್ತಾರ್ ಪಿನ್”.

ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಉಪಕಾರಕ ಆಚಾರ್ಯ

“ಚರಮ ಉಪಾಯ ನಿರ್ಣಯ” ದಲ್ಲಿ – ನಾಯನಾರಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಕೃತಿ – ಅವರು ಈ ಎರಡು ವಿಧದ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಗ್ರಂಥವು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯರು ಯಾರೆಂದರೆ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಈ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಆತ/ಆಕೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಲು ಶಕ್ತರಾದವರು. ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ್, ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಇವರು ಮೂವರು ಮಾತ್ರವೇ ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಎಂದೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (ಸಹಜವಾಗಿಯೇ, ಯತಿ ಪುನರವತಾರಭೂತರಾದ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳೂ ಕೂಡ ಎರುಂಬಿ ಅಪ್ಪಾ ಅವರ ವರವರಮುನಿ ಶತಕದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯರು ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ).

  • ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಪ್ರಥಮಾಚಾರ್ಯನು ಮತ್ತು ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸರ್ವಶಕ್ತ, ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಆತನು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲನು.

ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ – ಶ್ರೀರಂಗಮ್

 

  • ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಸಂಸಾರಿಗಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಲು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಭಗವಂತನಿಂದ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವರಾದ್ದರಿಂದ, ಅವರೂ ಸಹ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡಲು ಅರ್ಹರು. ಇದು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯಿಂದಲೇ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ – “ಪೊನ್ನುಲಗು ಆಳಿರೋ, ಪುವನಿ ಮುಳುತು ಆಳೀರೊ”. ಅವರು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಂದೇಶವಾಹಕರಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ – ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಸಂಭಾವನೆಯಾಗಿ ನಿತ್ಯ ವಿಭೂತಿ ಮತ್ತು ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿ ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡಬಲ್ಲೆನು.

ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ – ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿ

  • ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು, ಉಡೈಯವರ್ – ಉಭಯ ವಿಭೂತಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಕರು – ಎಂದು ಶ್ರೀರಂಗನಾಥ ಮತ್ತು ತಿರುವೇಂಕಟಮುಡೈಯಾನ್ (ಶ್ರೀನಿವಾಸ – ತಿರುಮಲ) ಇವರಿಂದ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವರು ಭಗವತ್ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಈ ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ (120 ವರ್ಷಗಳು) ಬಾಳಿದರು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಅವರು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ದೇವಾಲಯದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು, ಸಾವಿರಾರು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಈ ದಿವ್ಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿಸಲು 74 ಸಿಂಹಾಸನಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ – ಶ್ರೀಪೆರುಂಬೂದೂರ್

  • ಭಗವಂತನು ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರವೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆತನು ಜೀವಾತ್ಮರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಇಲ್ಲವೇ ಅವರನ್ನು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅವರವರ ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾಯನಾರಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು ಉತ್ತಾರಕತ್ವವು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.
  • ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು, ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಅವರು ಒಬ್ಬರು ಆಳ್ವಾರರಾದ್ದರಿಂದ – ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಪರೋಪದೇಶವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವರು ಭಗವತ್ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದರೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಬಹು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ತೊರೆದರು.
  • ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ತಮ್ಮ ಪರಮ ಕೃಪೆಯಿಂದಾಗಿ ಈ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯುಳ್ಳ ಯಾರೊಬ್ಬರಿಗೂ ಕರುಣಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ತಲುಪಿಸಿದರು.

ಹೀಗೆ, ನಾಯನಾರಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು ಉತ್ತಾರಕತ್ವವು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಉಪಕಾರಕ ಆಚಾರ್ಯ

ಇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಸಮರ್ಥರಾದವರು. ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಚಾರ್ಯರ ವರೆಗೆ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರ ಕೆಳಗೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಆಚಾರ್ಯ ಪರಂಪರೆಗಳೂ ಉಪಕಾರಕ ಆಚಾರ್ಯರೆಂದು ವರ್ಗೀಕೃತವಾಗಿವೆ. ನಾವು ಪಂಚ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ಗುರುಪರಂಪರೆಯ ಮೂಲಕ, ಆ ಜೀವಾತ್ಮನನ್ನು ಸಂಸಾರವನ್ನು ತೊರೆದು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಉತ್ತಾರಕ ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಉಪಕಾರಕ ಆಚಾರ್ಯ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವರು – ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶ ರತ್ತಿನ ಮಾಲೈಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಇಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಮಾಶ್ರಯಣ ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಆಚಾರ್ಯ

ಸಮಾಶ್ರಯಣ ಆಚಾರ್ಯರು ಯಾರೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡುವವರು.
ಜ್ಞಾನ ಆಚಾರ್ಯರು ನಮಗೆ ಗ್ರಂಥ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು; ಅದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಮಾಶ್ರಯಣ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ನಾವು ಚಿರಋಣಿಗಳಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾಗತರಾಗಿರಬೇಕು, ಆದರೂ ಜ್ಞಾನ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನೂ ಸಹ ಅಷ್ಟೇ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಬೇಕು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಮಾಶ್ರಯಣ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಆಚಾರ್ಯರು ಒಬ್ಬರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಶ್ರೀ ವಚನ ಭೂಷಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಚಾರ್ಯರಂತೆ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಬೇಕು.

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು/ಶಿಷ್ಯಳು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರಬೇಕು. ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಅವರದಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತವಾದ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ:

  • ಮಣಕ್ಕಾಲ್ ನಂಬಿ ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ (ಉಯ್ಯಕ್ಕೊಂಡಾರ್) ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮನೆಗೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
  • ಮಣಕ್ಕಾಲ್ ನಂಬಿ ಆಳವಂದಾರರನ್ನು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವದೊಳಗೆ ತರಲು ಅತೀವ ಶ್ರಮ ಪಟ್ಟರು.
  • ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ಕೂರತ್ತಾಳ್ವಾನ್ ರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು, ತಾವು ಅವರ ಆಚಾರ್ಯರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.
  • ಒಮ್ಮೆ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ಕೂರತ್ತಾಳ್ವಾನ್ ರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಾಗ ಆಳ್ವಾನ್ ಹೇಳಿದರು “ಅಡಿಯೇನ್ (ತಾನು) ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರ ಆಸ್ತಿ – ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು”.
  • ಎಂಬಾರ್ ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಪಾಪವಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಹಾಸಿಗೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಸುಖದಾಯಕವಾಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು, ನಾನು ಆ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಲೂ ಹಿಂದೆಗೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರು,
  • ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರು ಅನಂತಾಳ್ವಾನ್ ರಿಗೆ ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರು ತಮ್ಮಂತೆಯೇ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಣಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
  • ಭಟ್ಟರು ಮತ್ತು ನಂಜೀಯರ್ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂಜೀಯರ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದರು ಮತ್ತು ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾದರು. ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ಹೇಳಿದರು “ನನ್ನ ಆಶ್ರಮವು ಭಟ್ಟರಿಗೆ (ಅವರ ಆಚಾರ್ಯ) ನನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಅಡ್ಡಿಯಾದಲ್ಲಿ, ನಾನು ನನ್ನ ತ್ರಿದಂಡವನ್ನು ಮುರಿದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ”.
  • ನಂಜೀಯರ್ ಅವರು ನಂಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವು ಕೆಲವು ಪಾಶುರಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.
  • ಪಿನ್ಬಳಗಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಜೀಯರ್, ನಂಪಿಳ್ಳೈ (ಅವರ ಆಚಾರ್ಯ) ಅವರು ಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಅವರ ಬೆನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ, ತಾವು ಈ ಲೀಲಾವಿಭೂತಿಯಲ್ಲೇ ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
  • ಕೂರಕುಲೋತ್ತಮ ದಾಸರು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರನ್ನು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವದೊಳಗೆ ತರಲು ಅತೀವ ಶ್ರಮ ಪಟ್ಟರು.
  • ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ (ಅವರ ಆಚಾರ್ಯ) ಅವರ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಒಂದೇ ಧ್ಯೇಯವನ್ನಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ಶ್ರೀಭಾಷ್ಯವನ್ನು ಕಲಿತರು ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಆದರೆ ಆ ಇಡೀ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯಲ್ ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯ ಗ್ರಂಥಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದರು.
  • ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನು ಶ್ರೀದೇವಿ ಮತ್ತು ಭೂದೇವಿಯರೊಡಗೂಡಿ ತನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ವರ್ಷ ಕಾಲ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿ ಅವರಿಂದ ಈಡು ಕಾಲಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಕೇಳಿದನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯ ಸಂಭಾವನೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶೇಷ ಪರ್ಯಂಕವನ್ನು ನೀಡಿದನು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಯಾವುದೇ ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯಲ್ (ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧ) ಗೋಷ್ಠಿಯ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆತನ ಆದೇಶದಂತೆ ಇಂದಿಗೂ ಹಾಡಲ್ಪಡುವ ತನಿಯನ್ ಒಂದನ್ನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರಿಗಾಗಿ ರಚಿಸಿದನು.
  • ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಸನ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಶಂಖಗಳನ್ನು ಪೊನ್ನಡಿಕ್ಕಾಲ್ ಜೀಯರ್ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪಾಚಿಯಾರಣ್ಣಾರಿಗೆ ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದರು.

ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ, ಆದರೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮೇಲೆ ಕೆಲವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.com/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-acharya-sishya.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org