Author Archives: parthasarathyma

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಅಂಶಗಳು

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ತಪ್ಪಿಸಬೇಕಾದ ಅಪಚಾರಗಳು

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅನುಸರಿಸಲು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಅಂಶಗಳು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗಿವೆ:

೧. ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರನ್ನು, ಅವರ ವರ್ಣ, ಆಶ್ರಮ, ಜ್ಞಾನ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುವುದು. ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಂದ ಮೊದಲು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಇತರ ಭಾಗವತರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುವುದು.

೨. ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸರಳವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದು. ನಾವು ಆತ್ಮದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಮಹತ್ತಾದ ರೂಪವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅರಿತರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು  ಅತಿಶಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

೩. ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ಆಚಾರ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಿಯತವಾದ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶ. ಶಿಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಭೌತಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯವಾದದ್ದು.

೪. ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ಆಶ್ರಮ ಮತ್ತು ವರ್ಣದ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮಾನುಷ್ಠಾನಗಳಾದ ಸ್ನಾನ, ಊರ್ಧ್ವಪುಂಡ್ರ ಧಾರಣ, ಸಂಧ್ಯಾವಂದನ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದು. ಈ ರೀತಿ ನಿಯಮಿತವಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದರಿಂದ, ಒಬ್ಬರ ಆಂತರಿಕ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಶುಚಿತ್ವದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನದ ಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

೫. ಯಾವಾಗಲೂ ತಿರುಮಣ್ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಚೂರ್ಣವನ್ನು (ತಿಲಕ). ಧರಿಸಬೇಕು – ಇದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅಧೀನತೆಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸ್ವರೂಪ. ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದಿಟ್ಟವಾಗಿ ಧರಿಸುವುದು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ನಾಚಬೇಕಾದ್ದಿಲ್ಲ.

೬. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಸ್ತ್ರಗಳಾದ ಪಂಚಕಚ್ಚೆ, ಮಡಿಶಾರ್, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬರ ಲಿಂಗ, ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಧರಿಸುವುದು. ನಾವು ಯಾರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಯಾವುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾಚಿಕೆಪಡಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ – ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆಚಾರ್ಯ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ.

೭. ಸದಾಕಾಲವೂ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣ, ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದು. ತದ್ವಿರುದ್ಧಾಗಿ ದೇವತಾಂತರಗಳನ್ನು (ರುದ್ರ ಪರಿವಾರ, ಇಂದ್ರ, ವರುಣ, ಅಗ್ನಿ, ನವಗ್ರಹಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿ) ಪೂಜಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಇದು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ಎತ್ತಿತೋರಿಸಿರುವ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ಜೀವಾತ್ಮರ ನಡುವಿನ ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭರ್ತ – ಭಾರ್ಯಾ (ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ) ಸಂಬಂಧ. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಾತ್ಮರೂ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಭಾವದವರಾಗಿದ್ದು ಭಗವಂತನೊಬ್ಬನು ಮಾತ್ರವೇ ಪುರುಷ ರೂಪಿಯಾದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಾತ್ಮರೂ ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಈ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿರುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಮತ್ತು ದೇವತಾಂತರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕು.

೮. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುವಾರಾಧನೆ ಮಾಡುವುದು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶ. ಭಗವಂತನು ನಮ್ಮ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಕಾರುಣ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಇಳಿದು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಆತನನ್ನು ಅಲಕ್ಷಿಸುವುದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಪಮಾನ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ವಗೃಹದಲ್ಲಿ ಕಡೆಗಣಿಸುವುದು ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಹಾನಿಕರವಾದದ್ದು. ನಾವು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಸಹ ನಮ್ಮ ತಿರುವಾರಾಧನ ದೇವರನ್ನು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ಉಚಿತವಾದದ್ದು ಅದಾಗದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಗೃಹದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ತಿರುವಾರಾಧನವು ನಡೆಯಲು ತಕ್ಕ ಏರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು ಅಥವಾ ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು. ಆತನನ್ನು ದಿನನಿತ್ಯದ ತಿರುವಾರಾಧನವಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೀಗ ಹಾಕಿಡುವುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಗೌರವಯುತವಾದದ್ದು. ತಿರುವಾರಾಧನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ:
http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-thiruvaaraadhanam.html

೯. ಸದಾಕಾಲವೂ ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅನುಮತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು. ಈ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಭಗವಂತ, ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ನಂತರ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದ ಆಹಾರವನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಸೇವಿಸಬಾರದು. ಆಹಾರ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ:
http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-aahaara-niyamam_28.html  ಮತ್ತು
http://ponnadi.blogspot.in/2012/08/srivaishnava-ahara-niyamam-q-a.html

೧೦, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಸಹವಾಸವನ್ನು ಬಯಸುವುದು. ನಮ್ಮನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾದದು.

೧೧. ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು, ಆಳ್ವಾರ್/ಆಚಾರ್ಯರ ಅವತಾರ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನ ಸ್ಥಳಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಗಗಳು. ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು ಮತ್ತಿತರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಕ್ತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಸೂಕ್ತವಾಗಿರದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ಭೇಟಿಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

೧೨. ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯಗಳು. ಪಾಶುರಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು, ಅವುಗಳ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳ ವಿವರಣೆಯ ಮೇರೆಗೆ) ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಆ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ತರುವುದು ಇವುಗಳು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವ ೩ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶಗಳು. ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅನಾಸಕ್ತಿ, ಮತ್ತು ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ಭಾಗವತರ ಕಡೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ.

೧೩. ಸ್ವತಃ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ಕಲಿಕೆಗೆ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಕವಾಗಿವೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಕಡೆಗೂ ಅತ್ಯಧಿಕ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಇಂದು ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭಗಳು /ಸಂದಿಗ್ಧತೆಗಳು ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

೧೪. ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ನಿಧಿ ಅರ್ಥಾತ್ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳಾದ ವೇದಾಂತ, ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಸ್ತೋತ್ರಗ್ರಂಥಗಳು, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರೂಪಣೆಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ (http://koyil.org/index.php/portal/) ಇಂತಹ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಹೇರಳವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ.

೧೫. ವಿದ್ವಾಂಸರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನು (ಮೂಲ ಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳು) ಕೇಳುವುದು ಅವಶ್ಯಕ ತತ್ವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಪಡೆಯಲು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಇಂದು, CD ಗಳು ಮತ್ತು ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳು ಲಭ್ಯವಿವೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಈ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರು ಈ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುವಾಗಲೂ, ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಈ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕೇಳಬೇಕು.

೧೬. ಕೆಲವು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ “ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸದಿದ್ದಾಗ ಸೇವಾಧಿಕಾರವು ನಿರರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ” – ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ, ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಸೇವಕರಾಗಿ ಒಬ್ಬರು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಲವು ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು. ಅದು ಭೌತಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ, ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನೇಕ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ. ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ  ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಬಹುವಾದ ಬೇಡಿಕೆ ಕೂಡ ಇದೆ. ಒಬ್ಬರು ಯಾವಾಗಲೂ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಕೆಲವು ಸೇವೆಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು  ಸಹ ಪೂರೈಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭಗವಂತ ಮತ್ತು ಭಾಗವತರೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾದ ಸಂಬಂಧವಿರುತ್ತದೆ.

೧೭. ಸಹಭಾಗವತರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಭಗವಂತ, ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಕರಿಸುವುದು. ಈ ರೀತಿಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೊಡಗುವುದರಿಂದ ಹೇಳುವವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೇಳುಗರಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುವ ಏಕೈಕ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ದೈವಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಪುರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಅದ್ಭುತವಾದ ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ, ಸಂಬಂಧಿಕರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವ ಎಲ್ಲಾರೊಂದಿಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ.

೧೮. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಆತ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ಆನಂದಮಯ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಬೇಕು. ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನು ಮರಣಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಭವ್ಯವಾದ ಶ್ರೀವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಆಳ್ವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದಾಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಭಗವಂತನ ಮತ್ತು ಭಾಗವತರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರಿದ ನಂತರವೂ ಅದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದರು.

ಅಡಿಯೇನ್ ಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

 

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.sg/2016/01/simple-guide-to-srivaishnavam-important-points.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

 

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ತಪ್ಪಿಸಬೇಕಾದ ಅಪಚಾರಗಳು

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ಅರ್ಥಪಂಚಕಮ್

ಚಾಂಡಿಲಿ – ಗರುಡ ಪ್ರಸಂಗ (ಗರುಡಳ್ವಾರ್ ಚಾಂಡಿಲಿಯು ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ನಿರ್ಜನವಾದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಾಗ ಅವರ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಉರಿದು ಬೀಳುತ್ತವೆ)

ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕಾದ ವಿವಿಧ ಅಪಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರವೇ ಆಧಾರ – ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಗೂ ನಾವು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತೇವೆ. ಶಾಸ್ತ್ರವೆಂದರೆ ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು (ವಿಧಿ) ಮತ್ತು ಯಾವುದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು (ನಿಷೇಧ) ಎಂದು ಬೋಧಿಸುವುದು. ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರವು ನಮಗೆ ನಿತ್ಯಕರ್ಮ (ದಿನಚರಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳು) ಮತ್ತು ನೈಮಿತ್ತಿಕ (ಆವರ್ತಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು) ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಕಳ್ಳತನ, ಇತರರ ಆಸ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮೋಹ, ಹಿಂಸೆ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀ ವಚನಭೂಷಣ ದಿವ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಸೂತ್ರ ೩೦೦ ರಿಂದ ೩೦೭ ರಲ್ಲಿ, ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನು ಈ ಕೆಳಗಿನ ೪ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಶಕ್ತನಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ:

  • ಅಕೃತ್ಯ ಕಾರಣ – ಶಾಸ್ತ್ರವು ನಿಷೇಧಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗದಿರುವುದು
  • ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರ – ಭಗವಂತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಪಚಾರಗಳು
  • ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರ – ಭಾಗವತರ (ಭಕ್ತರ) ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಪಚಾರಗಳು
  • ಅಸಹ್ಯ ಅಪಚಾರ – ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಭಗವತ್/ಭಾಗವತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಪಚಾರಗಳು

ಇವುಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಈಗ ವಿವರವಾಗಿ ನೋಡೋಣ

 

ಅಕೃತ್ಯ ಕಾರಣ

ಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಹಿಂಜರಿಯುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ:

  • ಪರ ಹಿಂಸೆ – ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಗೂ, ಒಂದು ಸಸ್ಯ ಅಥವಾ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಇರುವೆಗೂ ಸಹ, ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ತೊಂದರೆನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ
  • ಪರ ಸ್ತೋತ್ರ – ನಮಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಭಗವಂತನು ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ಆತನನ್ನು ಮತ್ತು ಆತನ ಅಡಿಯಾರ್ (ಭಕ್ತರನ್ನು) ಪ್ರಶಂಸಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ಅವೈಷ್ಣವರನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಉಪಯೋಗಿಸಬಾರದು.
  • ಪರ ಧಾರಾ ಪಾಣಿಗ್ರಹ – ಇತರರ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ತಪ್ಪಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಿಂದ ಯೋಚಿಸಬಾರದು
  • ಪರ ದ್ರವ್ಯ ಅಪಹಾರ – ಇತರರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ನೇರವಾಗಿ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ಅದರ ಮಾಲೀಕರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕೊಡದಿದ್ದಲ್ಲಿ.
  • ಅಸತ್ಯ ಕಥನ – ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಯಾವ ಜೀವಿಗೂ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು
  • ಅಭಕ್ಷ್ಯ ಭಕ್ಷಣ – ಈ ೩ ವಿಧವಾದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು – ಜಾತಿ (ಪ್ರಕೃತಿ), ಆಶ್ರಯ (ಸಹವಾಸ) ಅಥವಾ ನಿಮಿತ್ತ (ನಿಗದಿತ ಕಾರಣ) – ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ನಿಯಮವನ್ನು ನೋಡಿ( http://ponnadi.blogspot.in/2012/07/srivaishnava-AhAra-niyamam_28.html )
  • ಮನು ಸ್ಮೃತಿ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು

ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಮೊದಲು ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಿಷೇಧ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು.

ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರ

ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಮುಂದಿನ ನಿಷೇಧ ವಿಷಯವನ್ನು – ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರ – ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶದವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಮಾಮುನಿಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರಗಳನ್ನು ಈ ಕೆಳಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ:

  • ಎಂಪೆರುಮಾನ್ (ಭಗವಂತ) ನನ್ನು ದೇವತಾಂತರಗಳಿಗೆ (ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ) ಸಮನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವುದು – ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅರಿಯಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಭಗವಂತನು ಸರ್ವೇಶ್ವರನೆಂಬುದು – ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ (ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ಇಂದ್ರ, ವರುಣ, ಅಗ್ನಿ ಇತ್ಯಾದಿ) ಅಧಿಪತಿಯಾದವನು ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಯಾಮಿ (ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಇದ್ದು ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನು). ಆತನಿಗೆ ಮೇಲೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸಮನಾಗಲಿ ಬೇರಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾವು ದೇವತಾಂತರಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಿರಬೇಕು.
  • ಅವತಾರಗಳಾದ ಶ್ರೀ ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ಅಥವಾ ಅತಿಮಾನವರಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸುವುದು. ಭಗವಂತನು ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ (ವಸ್ತು ಪ್ರಪಂಚ) ಪರಮಪದದಲ್ಲಿನ (ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನೆಲೆ) ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣವಿಶೇಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವತರಿಸುತ್ತಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅರಿಯಬೇಕು. ತನ್ನ ಲೀಲೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಆತನು ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಂದು ನಿಶ್ಚಿತ ದಿನದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ, ವನವಾಸ ಇತ್ಯಾದಿ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ – ಆದರೆ ಆತನು ಕರ್ಮಬದ್ಧನಾಗುವುದಿಲ್ಲ – ಬದಲಾಗಿ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಆತನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮರ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಘಟಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ವತಃ ಈ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಆತನು ಅನುಭವಿಸುವುದರಿಂದ, ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಆತನನ್ನು ಇತರ ಮಾನವರಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು.
  • ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸದಿರುವುದು – ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮದ ವಿಧಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಠುರವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಭಗವಂತನು ಹೇಳುವಂತೆ “ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತಿರ್ಮಮ ಏವ ಆಜ್ಞಾ … ಆಜ್ಞಾ ಛೇದಿ ಮಮ ದ್ರೋಹಿ, ಮದ್ಭಕ್ತೋಪಿ ನ ವೈಷ್ಣವ:”, ಅರ್ಥಾತ್ ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಆತನ ಆಜ್ಞೆಗಳು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸದವರು ಆತನ ದ್ರೋಹಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವನು ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಒಬ್ಬ ವೈಷ್ಣವನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು, ನಾಲ್ಕನೆಯ ವರ್ಣದ ತಿರುವಾರಾಧನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೈದಿಕ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು, ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಅಡಿಕೆಯನ್ನು ಜಗಿಯುವುದು, ಇವುಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದ ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯಗಳೆಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ..
  • ಅರ್ಚಾ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುವುದು – ಭಗವಂತನು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರೇಮದಿಂದಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕು. ನಾವು ಇದು ಸ್ವರ್ಣ ವಿಗ್ರಹ ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು, ಅಥವಾ ಇದು ಕಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹ ಅಥವಾ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಉತ್ತಮವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಅದು ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರ. ಇದು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಾಯಿಯ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
  • ಜೀವಾತ್ಮನು ಸ್ವತಂತ್ರನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು – ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬುದ್ಧಿಯು (ಭಗವಂತನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಬುದ್ಧಿ) ಎಲ್ಲಾ ವಿಧವಾದ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಇದು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಚೌರ್ಯವೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಜೀವಾತ್ಮನು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಅಧೀನನಾದವನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
  • ಭಗವತ್ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು (ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸೇರಿದ ವಸ್ತುಗಳು) ಅಪಹರಿಸುವುದು – ಭಗವಂತನ ಸೊತ್ತುಗಳಾದ ಆತನ ಭೋಗ (ಆಹಾರ), ತಿರುವಾಭರಣ, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿರಾಸ್ತಿಗಳಾದ ಭೂಮಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಅಪಹರಣವನ್ನು ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬಹುದು.
  • ಈ ಮೇಲಿನ ಚೌರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು.
  • ಭಗವಂತನ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಅಪಹರಣ ಮಾಡಿದವರಿಂದ ಅಥವಾ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರಿಂದ ಆ ಅಪಹೃತ ಸೊತ್ತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು. .”ನಮಗೆ ಇದು ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಏಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು” ಎಂಬ ಮನೋಭಾವನೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದೂ ಸಹ ಭಗವಂತನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದು.
  • ಹೀಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ನಡವಳಿಕೆಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರ

ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವನು ತನಗೆ ಸಮಾನನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಸಹ ಒಂದು ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ – ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗಿಂತ ಕೀಳಾಗಿ ಭಾವಿಸಬೇಕು. ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು  ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿರುವುದೇನೆಂದರೆ “ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವು, ಧನಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಕಾಮದ ಬಯಕೆಯಿಂದಾಗಿ, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಒಂದು ದ್ವೇಷ”. ಆದರೆ ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶದವಾದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಶ್ರೀ ವಚನಭೂಷಣದ ಸೂತ್ರ ೧೯೦ ರಿಂದ ೨೦೭ ರಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸೂತ್ರಗಳ ಸಾರವನ್ನು ನಾವು ಈಗ ನೋಡೋಣ.

ಮೊದಲು ನಾವು ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರದ ಕೆಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು:

  • ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ವೇಷ (ವಸ್ತ್ರ, ಊರ್ಧ್ವಪುಂಡ್ರ, ಇತ್ಯಾದಿ) ಹೊಂದಿರುವವರು, ಆದರೆ ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವನ್ನು ಎಸಗುವವರು, ಸುಂದರವಾಗಿ ಮಡಿಚಿದ ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ವಸ್ತ್ರದಂತೆ. ಬಲವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದಾಗ, ಆ ವಸ್ತ್ರವು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
  • ಭಗವಂತನ ಅವತಾರಗಳಾದ ವರಾಹ ನರಸಿಂಹ, ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಇತ್ಯಾದಿ ಮತ್ತು ಈ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಆತನ ಲೀಲೆಗಳಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ, ಆತನು ಹಿರಣ್ಯ, ರಾವಣ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಪಚಾರಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ, ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕು. ತನ್ನ ಭಕ್ತರು ಅನುಭವಿಸುವ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಆತನು ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಈ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆತನ ಅವತಾರ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಸ್ವತಃ ಆತನ ನುಡಿಗಳಿಂದಲೇ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು – “ಯದಾ ಯದಾ ಹಿ … “, “ಪರಿತ್ರಾಣಾಯ ಸಾಧೂನಾಮ್ … “, “ಬಹೂನಿ ಮೇ ವ್ಯತೀತಾನಿ … “, “ಅಜೋಪಿ ಸನ್ … ” ಮತ್ತು “ಜನ್ಮ ಕರ್ಮ ಚ ಮೇ ದಿವ್ಯಮ್ … “. ತಮ್ಮ ‘ಗೀತಾಭಾಷ್ಯ’ ಮತ್ತು ‘ತಾತ್ಪರ್ಯ ಚಂದ್ರಿಕಾ’ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ (ರಾಮಾನುಜರು) ಮತ್ತು ವೇದಾಂತಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಹು ವಿಶದವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
  • ಇದಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರಗಳಿವೆ – ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಅವರ ಜನನ, ಜ್ಞಾನ, ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಆಹಾರ, ಸಂಬಂಧಿಕರು, ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ/ಅಗೌರವ ತೋರಿಸುವುದು.

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಜನನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ/ಅಗೌರವ ತೋರಿಸುವುದು, ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾದುದು. ಇದು, ಭಗವಂತನ ಅರ್ಚಾ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳ ಆಧಾರದ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಹೀನವಾದದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (ಈಗಾಗಲೇ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ ಇದು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಾಯಿಯ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಹಾಗೆ).

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಈ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ , ಇತ್ಯಾದಿ. ಅಗೌರವ ತೋರಿಸಿದರೆ ಅದೇ ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವಾಗ ಅತಿ ನಿಷ್ಠುರವಾದ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು – ಇದು ಅವರು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಘನತೆಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದು ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ಪೂರ್ಣ ಅಧೋಗತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ – ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು/ಳು ಸಹ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ಅವರು ಅಷ್ಟು ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲ”, “ಆದರೆ ಅವರು ಹಣದ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಗೌರವಿಸುವುದು?” ಇತ್ಯಾದಿ. ಒಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವಾದುದು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಬಿಡುವುದು ಸಮಂಜಸವಾದುದು.

ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಈ ಕೆಳಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ:

  • ತ್ರಿಶಂಕುವಿನ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ – ಆತನು ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ (ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿ) ಮತ್ತು ನಂತರ ವಸಿಷ್ಠರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಈ ಶರೀರದೊಂದಿಗೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು. ಅವರು ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಆತನು ಕೋಪಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ವಸಿಷ್ಠರ ಪುತ್ರರು ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಚಂಡಾಲನಾಗು (ಶ್ವಾನಭಕ್ಷಕ) ಎಂದು ಶಾಪವಿತ್ತರು. ಆತನ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಅದೇ ಯಜ್ಞ ಉಪವೀತವು ಚಂಡಾಲರು ಧರಿಸುವ ಪಟ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಇದೇ ರೀತಿ, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ಅಪಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ, ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ (ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಾದುದರಿಂದ) ಅವರು ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಪಾಪಗಳು/ತಪ್ಪುಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ – ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅತಿ ಪರಿಶುದ್ಧರೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೇಗೆ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳೇ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಯಾರೂ ಲಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ.
  • ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆಳ್ವಾರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ತಮರ್ಗಳಿಲ್ ತಲೈವರಾಯ ಚಾತಿ ಅಂತನರ್ಗಳೇಲುಮ್ ” – ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದರೂ, ಬ್ರಹ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು (ಗಾಯತ್ರಿ ಜಪದ ಉಪದೇಶ) ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ (ತನ್ನ ಮತ್ತು  ಭಗವಂತನ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅರಿತಿರುವವರು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯದವರು) ಅಪಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಕ್ಷಣವೇ ಒಬ್ಬ ಚಂಡಾಲನಂತಾಗುವನು. ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಅನೇಕ ಅಪಚಾರಗಳನ್ನು ಎಸಗಿದ ನಂತರವೂ ಅವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾವು ಯೋಚಿಸಬಾರದು – ಆ ಬದಲಾವಣೆಯು ಭೌತಿಕವಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ.
  • ಗರುಡನೂ ಸಹ ಚಾಂಡಿಲಿಯ (ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತೆ) ಬಗ್ಗೆ, ಆಕೆಯು ಏಕೆ ಒಂದು ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸದೆ ಒಂದು ನಿರ್ಜನವಾದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.
  • – ಪಿಳ್ಳೈಪಿಳ್ಳೈ ಆಳ್ವಾನ್ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವನ್ನು ಎಸಗಿದಾಗ, ಕೂರತ್ತಾಳ್ವಾನ್ ಆ ರೀತಿಯ ಅಪಚಾರಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರನ್ನು ಅನೇಕ ವಿಧದಲ್ಲಿ ತಿದ್ದುತ್ತಾರೆ.

ಕಡೆಯದಾಗಿ, ನಾವು ಒಂದು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು. ನಾವು ತಿಳಿದಿರುವ/ನಂಬಿರುವ ಹಾಗೆ “ನಮಗೆ ಮೋಕ್ಷವು ದೊರೆಯುವುದು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದಿಂದಾಗಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನಗಳು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ”, ಅದೇ ರೀತಿ “ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಎಸಗಿದ ಅಪಚಾರದಿಂದ ನಾವು ಸಂಸಾರದ ತಳಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತೇವೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನಗಳು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ”.

ಅಸಹ್ಯ ಅಪಚಾರ

ಅಸಹ್ಯ ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಅಪಚಾರಗಳು ನಾವು ಭಗವಂತ, ಆಚಾರ್ಯ ಅಥವಾ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವಂತಹವು.

  • ಭಗವದ್ವಿಷಯದಲ್ಲಿ – ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವು ಭಗವಂತನ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ – ಭಗವಂತನು ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಸಹ.
  • ಆಚಾರ್ಯರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ – ಅವರ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸದಿರುವುದು, ಅವರು ಬೋಧಿಸಿದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಧನ, ಕೀರ್ತಿ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿ, ಅನರ್ಹರಿಗೆ ವಿವರಿಸುವುದು.
  • ಭಾಗವತ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ – ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸೂಯೆಯಿಂದಿರುವುದು, ಇತ್ಯಾದಿ.

ಈ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಅಪಚಾರಗಳು (ಅದೇ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ) ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಅದರ ಹಿಂದಿನದಿಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ರೂರವಾದದ್ದೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದೆಂದರೆ, ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರವು ಅಕೃತ್ಯಕಾರಣಕ್ಕಿಂತ (ನಿಷಿದ್ಧ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದು) ಕ್ರೂರವಾದದ್ದು, ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರವು ಭಗವತ್ ಅಪಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಕ್ರೂರವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯ ಅಪಚಾರವು ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಕ್ರೂರವಾದದ್ದು.

ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಅಪಚಾರ ಮಾಡಲು ಭಯಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಗುರುಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರೂ (ಅವರ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡಿದಂತೆ), ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಅವರ ಕ್ಷಮಾಪಣೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವರು ಯಾವುದೇ ಅಪಚಾರವನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಅವರ ನಮ್ರತೆಯು ಅಂತಹದಾಗಿತ್ತು.

ನಮಗೂ ಕೂಡ, ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು, ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ದಾರಿತೋರುವ ಜ್ಞಾನವು ಇತರರಿಗೆ ನಿದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ – ಅದಾಗಲಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ಅಜ್ಞಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ತಮ್ಮ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಭಾಗವತ ಅಪಚಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆಂಬ ಭಯದಿಂದ, ಇತರ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥವಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹಾಗಿದ್ದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿವರಿಸುವ, ನಮ್ಮಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳ ಹಾಗೂ ಸಮಕಾಲೀನ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಅನೇಕ ಗ್ರಂಥಗಳು ನಮಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಗ್ರಂಥಗಳ ಧ್ಯೇಯವು ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಓದಿ ಈ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ,

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.in/2015/12/simple-guide-to-srivaishnavam-apacharams.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

 

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ – ರಹಸ್ಯ ತ್ರಯ – ಮೂರು ರಹಸ್ಯಗಳು

ಶ್ರೀಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ
ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ
ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ

<< ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯದೇಶಗಳು

ಪಂಚಸಂಸ್ಕಾರದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಮಂತ್ರೋಪದೇಶವು ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ, ೩ ರಹಸ್ಯಗಳು ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ:

  • ತಿರುಮಂತ್ರ – ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಯು ನರ ಋಷಿಗೆ (ಇಬ್ಬರೂ ಭಗವಂತನ ಅವತಾರಗಳು) ಬದರಿಕಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದುದು.

ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ

 ಸರಳ ಅರ್ಥ:
ಭಗವಂತನ ಸ್ವಾಮ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮನು ಕೇವಲ ಭಗವಂತನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಜೀವಿಸಬೇಕು, ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಭುವಾದ ನಾರಾಯಣನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

  • ದ್ವಯಮ್ – ವಿಷ್ಣು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದುದು.

ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣ ಚರಣೌ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ
ಶ್ರೀಮತೇ ನಾರಾಯಣಾಯ ನಮಃ ।।

ಸರಳ ಅರ್ಥ:
ನಾನು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪತಿಯಾದ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.

  • ಚರಮ ಶ್ಲೋಕ (ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಿಂದ) – ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದುದು.

ಸರ್ವಧರ್ಮಾನ್ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮಾಂ ಏಕಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ
ಅಹಂ ತ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮೋಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾ ಶುಚಃ ।।

ಸರಳ ಅರ್ಥ:
ಎಲ್ಲಾ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊರೆದು ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಶರಣಾಗತನಾಗು; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಚಿಂತಿಸಬೇಡ.

ಈ ೩ ರಹಸ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಎರಡು ವಿಧವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳಿಂದ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ (ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ):

ವಿಧಿ – ಅನುಷ್ಠಾನ (ಸಿದ್ಧಾಂತ – ಆಚರಣೆ) – ತಿರುಮಂತ್ರವು ಜೀವಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ಚರಮ ಶ್ಲೋಕವು ಜೀವಾತ್ಮನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಶರಣಾಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ದ್ವಯವು, ಆ ಶರಣಾಗತನಾದ ಜೀವಾತ್ಮನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಬೇಕಾದುದು/ಪಠಿಸಬೇಕಾದುದು.

ವಿವರಣ – ವಿವರಣಿ (ವಿಸ್ತಾರ – ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ನಿರೂಪಣೆ) – ತಿರುಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಪ್ರಣವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವು ತಿರುಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ಚರಮ ಶ್ಲೋಕವು ಅದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ೩ ರಹಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವು ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರುಗಳಿಂದ ಬಹುವಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಸತತವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದು ಮಂತ್ರರತ್ನವೆಂದು ವೈಭವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದೊಂದು ಮಾತ್ರವೇ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪುರುಷಕಾರ ಭೂತಾ (ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರ) ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ/ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ.

ಅದಲ್ಲದೆ, ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣರ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ನಿರಂತರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಅಂತಿಮ ಧ್ಯೇಯವೆಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ವರವರಮುನಿ ದಿನಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜ ಗುರು (ಎರುಮ್ಬಿ ಅಪ್ಪಾ) ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ ದಿವ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ೯ನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ:

ಮಂತ್ರ ರತ್ನ ಅನುಸಂಧಾನ ಸಂತತ ಸ್ಪುರಿತಧರಂ  |
ತದರ್ಥಿತ ತತ್ವ ನಿದ್ಯಾನ ಸನ್ನದ್ಧ ಪುಲಕೋದ್ಗಮಮ್ ||

ಅರ್ಥಾತ್: ಮಾಮುನಿಗಳ ತುಟಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅವರ ಶರೀರವು ದ್ವಯದ ಅರ್ಥಗಳ (ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯಲ್ಲದೆ ಬೇರಲ್ಲ) ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನದಿಂದಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಲ್ಲಿಡಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವು ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪಠಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ – ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಗುರುಪರಂಪರಾ ಮಂತ್ರವನ್ನು (ಅಸ್ಮದ್ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ … ಶ್ರೀಧರಾಯ ನಮಃ) ಮೊದಲು ಪಠಿಸಿ ತದ ನಂತರವೇ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು, ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರು (ಅಷ್ಟ ಶ್ಲೋಕೀ) ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು, ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ (ಪರಂತ ರಹಸ್ಯಮ್), ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ್ (ಶ್ರೀಯಃಪತಿ ಪಡಿ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಪಡಿ, ಪರಂತ ಪಡಿ, ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿ), ಅಳಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಾಯನಾರ್ (ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯಲ್ ರಹಸ್ಯಮ್), ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ್ (ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿಯ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ), ಇತ್ಯಾದಿ, ರಹಸ್ಯ ತ್ರಯವನ್ನು ಬಹು ವಿಶದವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಮುಮುಕ್ಷುಪ್ಪಡಿಯು ಅತ್ಯಂತ ನಿಖರವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯವಾಗಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ಗ್ರಂಥವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರ ಕೆಳಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕಾದುದು).

ರಹಸ್ಯ ತ್ರಯವು ತತ್ತ್ವ ತ್ರಯಮ್ ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಪಂಚಕಮ್ ಇವುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದೀಕೃತವಾಗಿದ್ದು, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.

ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್

ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್
ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್

ಅಡಿಯೇನ್ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ: http://ponnadi.blogspot.sg/2015/12/rahasya-thrayam.html

ರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ:  https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org