ಅಂತಿಮೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠೈ – ಆಚಾರ್ಯ / ಶಿಷ್ಯ ಲಕ್ಷಣಮ್

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಅಂತಿಮೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠೈ

ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳಿನ ತನಿಯನ್ (ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ರಚಿತ)


ಶ್ರೀಶೈಲೇಶ ದಯಾ ಪಾತ್ರಮ್ ಧೀಭಕ್ತ್ಯಾದಿ ಗುಣಾರ್ಣವಮ್ |
ಯತೀನ್ದ್ರ ಪ್ರವಣಮ್ ವಂದೇ ರಮ್ಯ ಜಾಮಾತರಮ್ ಮುನಿಮ್ ||

ಪೊನ್ನಡಿಕ್ಕಾಲ್ ಜೀಯರ್ ತನಿಯನ್ (ದೊಡ್ಡಯನ್ಗಾರ್ ಅಪ್ಪೈ ರಚಿತ)


ರಮ್ಯ ಜಾಮಾತೃ ಯೋಗೀನ್ದ್ರ ಪಾದರೇಖಾ ಮಯಮ್ ಸದಾ |
ತತಾ ಯತ್ತಾತ್ಮ ಸತ್ತಾದಿಮ್ ರಾಮಾನುಜ ಮುನಿಮ್ ಭಜೇ

ಪರವಸ್ತು ಪಟ್ಟರ್ಪಿರಾನ್ ಜೀಯರ್ ತನಿಯನ್ಗಳು


ರಮ್ಯ ಜಾಮಾತೃ ಯೋಗೀನ್ದ್ರ ಪಾದ ಸೇವೈಕ ಧಾರಕಮ್
ಭಟ್ಟನಾಥ ಮುನಿಮ್ ವಂದೇ ವಾತ್ಸಲ್ಯಾದಿ ಗುಣಾರ್ಣವಮ್

ಕಾಂತೋಪಾಯನ್ತೃಯಮಿನಃ ಕರುಣಾಮೃತಾಬ್ದೇಃ
ಕಾರುಣ್ಯಶೀತಲ ಕಟಾಕ್ಷ ಸುಧಾನಿಧಾನಮ್
ತನ್ನಾಮ ಮಂತ್ರಕೃತ ಸರ್ವಹಿತೋಪದೇಶಮ್
ಶ್ರೀಭಟ್ಟನಾಥಮುನಿ ದೇಶಿಕಮ್ ಆಶ್ರಯಾಮಿ

ಉಪನಿಶದಮೃತಾಬ್ದೇರುದ್ಧೃತಾಮ್ ಸಾರವಿದ್ಬಿಃ
ಮಧುರಕವಿಮುಖೈಸ್ತಾಮ್ ಆಂತಿಮೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠಾಮ್ |
ಉಪದಿಶತಿ ಜನೇಬ್ಯೋ ಯೋ ದಯಾಪೂರ್ಣದೃಷ್ಠಿಃ
ಬಜಹೃದಯ ಸದಾ ತ್ವಮ್ ಭಟ್ಟನಾಥಮ್ ಮುನೀಂದ್ರಂ ||

ರುಚಿರ ವರಮುನೀಂದ್ರೇಣಾತರೇಣೋಪತಿಷ್ಟಾಮ್
ಅಕೃತ ಕೃತಿವರಿಷ್ಠಾಮ್ ಅಂತಿಮೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠಾಮ್ |
ತಮಿಹ ನಿಖಿಲ ಜಂತು ಉತ್ತರಣೋತ್ಯುಕ್ತಚಿತ್ತಮ್
ಪ್ರತಿದಿನಮ್ ಅಬಿವಂದೇ ಭಟ್ಟನಾಥಂ ಮುನೀಂದ್ರಮ್ ||

ನಮೋಸ್ತು ಭಟ್ಟನಾಥಾಯ ಮುನಯೇ ಮುಕ್ತಿದಾಯಿನೇ |
ಯೇನೈವಮ್ ಅಂತಿಮೋಪಾಯನಿಷ್ಠಾ ಲೋಕೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ
||

ತಾತೊನ್ಱುಮ್ ತಾರ್ಬುಯತ್ತಾನ್ ಮಣವಾಳ ಮುನಿ ತನತು
ಪಾದಮ್ ಪರವುಮ್ ಪಟ್ಟರ್ಪಿರಾನ್ ಮುನಿ ಪಲ್ಕಲೈಯುಮ್
ವೇದಂಗಳುಮ್ ಚಿಲ ಪುರಾಣನ್ಗಳುಮ್ ತಮಿೞ್ ವೇದಿಯರುಮ್
ಓದುಮ್ ಪೊರುಳ್ ಅಂತಿಮೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠೈ ಉರೈತ್ತವನೇ!

ಅನ್ತಿಮೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠಾಯಾ ವಕ್ತಾ ಸೌಮ್ಯವರೋ ಮುನಿಃ
ಲೇಕಸ್ಯಾನ್ವಯೋ ಮೇ ಅತ್ರ ಲೇಖನೀತಾಲಪತ್ರವತ್

ಈ ಅಂತಿಮೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠೆ (ಗ್ರಂಥವು) ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳಿಂದ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ . ಇದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಾಗವು (ಅವರ) ವಚನವನ್ನು ಬರೆಯುವ ಲೇಖನೀ ಹಾಗು ತಾಳಪತ್ರಗಳಂತಷ್ಟೇ.

ಎನ್ತೈ ಮಣವಾಳ ಯೋಗಿ ಎನಕ್ಕುರೈತ್ತ
ಅನ್ತಿಮೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠೈಯಾಮತನೈಚ್
ಚಿನ್ತೈ ಚೆಯ್ತು ಇನ್ಗೆಲ್ಲಾರುಮ್ ವಾೞ ಎೞುತಿ ವೈತ್ತೇನ್ ಇಪ್ಪುವಿಯಿಲ್
ನಲ್ಲಱಿವೊನ್ಱಿಲ್ಲಾತ ನಾನ್

ನನಗೆ ಜ್ಞಾನ ಪಿತಾವಾದ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ ಅಂತಿಮೋಪಾಯ-ನಿಷ್ಠೆ ವಿಷಯವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಅಂತಹ ಪ್ರಾಜ್ಞನಲ್ಲದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆಯುತಿದ್ದೇನೆ.

(ಪರವಸ್ತು ಪಟ್ಟರ್ಪಿರಾನ್ ಜೀಯರ್ ಮಾಮುನಿಗಳ ಉಪದೇಶ ರತಿನ ಮಾಲೆಯ 2ನೇ ಪಾಸುರವನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ)
ಕಟ್ರೋರ್ಗಳ್ ತಾಮುಗಪ್ಪರ್ ಕಲ್ವಿ ತನ್ನಿಲ್ ಆಚೈಯುಳ್ಳೋರ್
ಪೆಟ್ರೋಮ್ ಎನ ಉಗಂಧು
ಪಿನ್ಬು ಕಱ್ಪರ್
ಮಟ್ರೋರ್ಗಳ್ ಮಾಚ್ಚರ್ಯತ್ತಾಲ್ ಇಗೞಿಲ್ ವನ್ತತೆನ್ ನೆಂಜೆ ನೆನ್ಜೇ
ಇಗೞ್ಗೈ ಆಚ್ಚರ್ಯಮೋ ತಾನ್ ಅವರ್ಕ್ಕು.

(ವಿಷಯಜ್ಞಾನವನ್ನು)ಕಲಿತವರೂ ಪ್ರಾಜ್ಞಾರಾದ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಈ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಿಸುವರು, ಕಲಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರು ಆನಂದಿಸಿ ಕಲಿಯುವರು. ಆದರೆ ಕೆಲವರು ಮಾತ್ಸರ್ಯದಿಂದ ಈ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ (ವಿಷಯದ ವೈಭವವನ್ನರಿಯಲು ಪಕ್ವರಲ್ಲದ) ಅವರ ನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾದರು ಆಶ್ಚರ್ಯವಿದಯೇ ?

ಧುಃಖಮಯವಾದ ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಮರಣಗಳ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರು ತಿರುಗುತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾಡುವ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಭುಜಿಸಲು ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲು ತೀರದು (ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಹಲವಾರು ಜಂತುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತಿರಬಹುದು ಹಾಗು ಅಯಾ ಪಾಪದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಬೇಕಾಗುವುದು ). ಹಾಗು ತಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೋಳ್ಳಲಾಗದಂಥಹ ಕ್ರೂರವಾದ ಸ್ಥಳ. ಅಚ್ಛೇದ್ಯವಾದ ಜನನ-ಮರಣಗಳ ಚಕ್ರದ ಹಾಗು ಕರ್ಮಫಲದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಭ್ರಮಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಚಾರ್ಯರು ಇಂತವರನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ಸಂಸಾರದಿಂದು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರನ್ನು (ಸತತವಾಗಿ ಶರೀರದಿಂದ ಬೇರಲ್ಲರೆಂದು ಭಾವಿಸುವವರನ್ನು) ತಮ್ಮ ನಿರ್ಹೇತುಕಕೃಪೆಯಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುವರು. ಆಚಾರ್ಯನು ಪರಿಗ್ರಾಹ್ಯ (ಉಪಾದೇಯ) ಹಾಗು ಪರಿತ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು (ಹೇಯ) ತಿಳಿದು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ನಿಜವಾಗಲೂ ರಕ್ಷಿಸುವನು. ಸಂಸಾರತರಣಕ್ಕೆ ಉತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಆಚಾರ್ಯರ ಪಾದಪಂಕಜಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವರು ಸತ್ಯವಾಗಲು ಭಾಗ್ಯವಂತರು. ಅನ್ತಿಮೋಪಾಯ-ನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ವಿಷಯಗಳಾವೇಂದು ಈ ಪ್ರಬಂದವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

  • ಆಚರ್ಯನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದು ಹಾಗು ಅವರ ದಿವ್ಯ ನಾಮಗಳಾನ್ನು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಅಭಿಮಾನಾದಿಗಳನ್ನು, ಅವರ ಅವತರ ಹಾಗು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುವುದು.
  • ಆಚಾರ್ಯನು ವಾಸಿಸುವ ದಿವ್ಯದೇಶವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುವುದು.
  • ಆಚಾರ್ಯನ ಪಾದಪಂಕಜಗಳನ್ನೆ ಪರಮನಿಃಶ್ರೇಯಸಿಗೆ ಉಪಾಯವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು.
  • ಆಚಾರ್ಯನ ದಿವ್ಯ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದು ಹಾಗು ಸ್ತುತಿಸುವುದು ಹಾಗು ಅವರ ಶಾರೀರ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದರಲ್ಲಿರುವ ಸೇವೆಯನ್ನೇ ಅಂತಿಮೋಪಾಯ(ಚರಮೋಪಾಯ/ಆಚಾರ್ಯ) ನಿಷ್ಠನು ಉಪೇಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.
  • ಆಚಾರ್ಯನಿಗೆ ಮನೋ-ವಾಕ್-ಕಾಯಗಳಿಂದ ಆಚಾರ್ಯನ ದಿವ್ಯ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸತತವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವುದು ಹಾಗು ಇನಂತಹ ಅಮೂಲ್ಯ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ರಸಿಸುವುದು.
  • ಶಿಷ್ಯನು ಮಾಡಿದ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪ್ರೀತರದ ಆಚರ್ಯರ ದರ್ಶನ-ಜನಿತವಾದ ಅಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಆನಂದಿಸುವುದು.
  • ಸತತವಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯನ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುವುದು.

[ಅನುವಾದಕರ ಟಿಪ್ಪಣಿ: ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯಕೃಪಾ-ವೈಭವನ್ನು ಹಾಗು ಶಿಷ್ಯನ ಆಚರಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಪ್ರಮಾಣಗಳಿಂದ ಉದಾಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಮಾಣಗಳ ಅರ್ಥವು ನಂತರ ಸಂಗೃಹೀತವಾಗಿದೆ.]

ಅನಂತ ಪಾರಮ್ ಬಹುವೇದಿತವ್ಯಮ್ ಅಲ್ಪಶ್ಚ ಕಾಲೋ ಬಹವಶ್ಚ ವಿಘ್ನಾಃ |
ಯತ್ಸಾರಭೂತಮ್ ತದುಪಾಸಿತವ್ಯಮ್ ಹಂಸೋ ಯಥಾ ಕ್ಷೀರಮಿವಾಮ್ಬುಮಿಶ್ರಮ್ ||
ಅಸಾರಮಲ್ಪಸಾರಞ್ಚ ಸಾರಮ್ ಸಾರತರಮ್ ತ್ಯಜೇತ್ |
ಭಜೇತ್ ಸಾರತಮಮ್ ಶಾಸ್ತ್ರಮ್ ರತ್ನಾಕರ ಇವಾಮೃತಮ್ ||
ತತ್ಕರ್ಮ ಯನ್ನ ಬಂಧಾಯ ಸಾವಿದ್ಯಾ ಯಾ ವಿಮುಕ್ತಯೇ |
ಆಯಾಸಾಯಾಪರಮ್ ಕರ್ಮ ವಿದ್ಯಾನ್ಯಾ ಶಿಲ್ಪನೈಪುಣಮ್ ||
ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನಮ್ ಬಹುಕ್ಲೇಶಮ್ ಭುದ್ಧೇಶ್ಚಲನಕಾರಣಮ್ |
ಉಪದೇಶಾದ್ಧರಿಮ್ ಬುದ್ಧ್ವಾ ವಿರಮೇತ್ ಸರ್ವಕರ್ಮಸು ||
ಆದ್ಯಾನಮ್ ಸದೃಶೇ ಕಥಮ್ ವಿಸದೃಶೇ ದೇಹೇ ಭವತ್ಯಾತ್ಮನಃ
ಸದ್ಬುದ್ದೇಸ್ಸ ಚ ಸಂಗಮಾದಪಿ ಭವೇದೌಷ್ಣ್ಯಮ್ ಯಥಾಪಾಥಸಿ |
ಕೋ ವಾ ಸಂಗತಿಹೇತುರೇವಮನಯೋಃ ಕರ್ಮಾದಶಾಮ್ಯೇತ್ ಕುತಃ
ತದ್ಬೃಮಾದಿಗಮಾತ್ ಸ ಸಿದ್ಯತಿ ಮಹಾನ್ ಕಸ್ಮಾತ್ ಸದಾಚಾರ್ಯತಃ ||
ಅನಾಚಾರ್ಯೋಪಲಬ್ದಾಹಿ ವಿದ್ಯೇಯಮ್ ನಶ್ಯತಿ ಧ್ರುವಮ್ |
ಶಾಸ್ತ್ರಾದಿಷು ಸುದೃಷ್ಟಾಪಿ ಸಾಂಗಾಸಹ ಪಲೋದಯಾ |
ನ ಪ್ರಸೀದತಿ ವೈವಿದ್ಯಾ ವಿನಾ ಸದುಪದೇಶತಃ ||
ದೈವಾಧೀನಮ್ ಜಗತ್ಸರ್ವಮ್ ಮಂತ್ರಾಧೀನಮ್ ತು ದೈವತಮ್ |
ತನ್ಮನ್ತ್ರಮ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದೀನಮ್ ತಸ್ಮಾದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣದೈವತಮ್ ||
ವೃಥೈವ ಭವತೋ ಯಾತಾ ಭೂಯಸೀ ಜನ್ಮ ಸಂತತಿಃ |
ತಸ್ಯಾಮನ್ಯತಮಮ್ ಜನ್ಮ ಸಂಚಿಂತ್ಯ ಶರಣಮ್ ವ್ರಜ ||
ಪಾಪಿಷ್ಠಃ ಕ್ಷತ್ರಬಂಧುಶ್ಚ ಪುಂಡರೀಕಶ್ಚ ಪುಣ್ಯಕೃತ್ |
ಆಚಾರ್ಯವತ್ತಯಾ ಮುಕ್ತೌ ತಸ್ಮಾದಾಚಾರ್ಯವಾನ್ ಭವೇತ್ ||
ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೇವ ಸ್ಥಿತಮ್ ವಿಶ್ವಮ್ ಓಂಕಾರೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್ |
ಆಚಾರ್ಯಾತ್ ಸ ಚ ಓಂಕಾರಸ್-ತಸ್ಮಾದಾಚಾರ್ಯವಾನ್ ಭವೇತ್ ||
ಆಚಾರ್ಯಸ್ಸ ಹರಿಸ್ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಚರರೂಪಿನಸಂಶಯಃ |
ತಸ್ಮಾದ್ಭಾರ್ಯಾದಯಃ ಪುತ್ರಾಸ್ತಮೇಕಮ್ ಗುರುಮಾಪ್ನುಯು: ||
ಸಾಕ್ಷಾನ್ನಾರಾಯಣೋ ದೇವಾಃ ಕೃತ್ವಾ ಮರ್ತ್ಯಮಯೀಮ್ ತನುಮ್ |
ಮಗ್ನಾನುದ್ಧರತೇ ಲೋಕಾನ್ ಕಾರುಣ್ಯಾಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಪಾಣಿನಾ ||
ತಸ್ಮಾದ್ಭಕ್ತಿರ್ಗುರೌ ಕಾರ್ಯಾ ಸಂಸಾರಭಯಭೀರುಣಾ ||
ಗುರುರೇವ ಪರಮ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಗುರುರೇವ ಪರಾ ಗತಿಃ |
ಗುರುರೇವ ಪರಾವಿದ್ಯಾ ಗುರುರೇವ ಪರಮ್ ಧನಮ್ ||
ಗುರುರೇವ ಪರಃಕಾಮೋ ಗುರುರೇವ ಪರಾಯಣಮ್ |
ಯಸ್ಮಾತ್ತದುಪದೇಷ್ಟಾಸೌ ತಸ್ಮಾದ್ಗುರುತರೋ ಗುರುಃ ||
ಅರ್ಚನೀಯಶ್ಚ ಪೂಜ್ಯಶ್ಚ ಕೀರ್ತನೀಯಶ್ಚ ಸರ್ವದಾ |
ದ್ಯಾಯೇಜ್ಜಪೇನ್ನಮೇದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಭಜೇದಭ್ಯರ್ಚಯೇನ್ಮುದಾ ||
ಉಪಾಯೋಪೇಯಭಾವೇನ ತಮೇವ ಶರನಮ್ ವ್ರಜೇತ್ |
ಇತಿ ಸರ್ವೇಷು ವೇದೇಷು ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಸಮ್ಮತಮ್ ||
ಯೇನ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಭಗವತಿ ಜ್ಞಾನದೀಪಪ್ರದೇ ಗುರೌ |
ಮರ್ತ್ಯಬುದ್ಧಿಃ ಕೃತಾ ತಸ್ಯ ಸರ್ವಮ್ ಕುಂಜರ ಶೌಚವತ್ ||
ಯೋ ದದ್ಯಾದ್ಭಗವದ್ ಜ್ಞಾನಮ್ ಕುರ್ಯಾದ್ಧರ್ಮೋಪಸೇವನಮ್ |
ಕೃತ್ಸ್ನಾಮ್ ವಾ ಪೃಥಿವೀಮ್ ದದ್ಯಾನ್ನ ತತುಲ್ಯಮ್ ಕಥಂಚನ ||
ಐಹಿಕಾಮುಷ್ಮಿಕಮ್ ಸರ್ವಮ್ ಗುರುರಷ್ಟಾಕ್ಷರಪ್ರದಃ |
ಇತ್ಯೇವಮ್ ಯೇನ ಮನ್ಯನ್ತೇ ತ್ಯಕ್ತವ್ಯಾಸ್ತೇ ಮನೀಷಿಭಿಃ ||
ಯೇನೈವ ಗುರುಣಾಯಸ್ಯ ನ್ಯಾಸವಿದ್ಯಾ ಪ್ರದೀಯತೇ |
ತಸ್ಯ ವೈಕುಂಠ ದುಗ್ಧಾಬ್ದಿದ್ವಾರಕಾಸ್ಸರ್ವ ಏವ ಸಃ ||
ಯತ್ ಸ್ನಾತಮ್ ಗುರುಣಾ ಯತ್ರ ತೀರ್ಥಮ್ ನಾನ್ಯತ್ ತತೋಧಿಕಮ್ |
ಯಚ್ಚ ಕರ್ಮ ತದರ್ಧಮ್ ತದ್ವಿಷ್ಣೋರಾರಾದನಾತ್ಪರಮ್ ||
ಪಶುರ್ಮನುಷ್ಯಃ ಪಕ್ಷೀ ವಾ ಯೇ ಚ ವೈಷ್ಣವಸಂಶ್ರಯಾಃ |
ತೇನೈವ ತೇ ಪ್ರಯಾಸಂತಿ ತದ್ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಮಮ್ ಪದಮ್ ||
ಬಾಲಮೂಕಜಡಾಂಧಶ್ಚ ಪಂಗವೋ ಬಧಿರಾಸ್ತದಾ |
ಸದಾಚಾರ್ಯೇಣ ಸಂದೃಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಾಪ್ನುವಂತಿ ಪರಾಂಗತಿಮ್ ||
ಯಮ್ ಯಮ್ ಸ್ಪೃಶತಿ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಮ್ ಯಮ್ ಯಮ್ ಪಶ್ಯತಿ ಚಕ್ಷುಷಾ |
ಸ್ಥಾವರಾಣ್ಯಪಿ ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ಕಿಮ್ಪುನರ್ಬಾಂಧವಾಜನಾಃ ||
ಅಂಧೋನಂಧಗ್ರಹಣವಶಗೋ ಯಾತಿ ರಂಗೇಶ ಯದ್ವತ್
ಪಂಗುರ್ನೌಕಾಕುಹರನಿಹಿತೋ ನೀಯತೇ ನಾವಿಕೇನ |
ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಭೋಗಾನವಿದಿತನೃಪಸ್ಸೇವಕಸ್ಯಾರ್ಭಕಾದಿಃ
ತ್ವತ್ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೌ ಪ್ರಭವತಿ ತಥಾ ದೇಶಿಕೋ ಮೇ ದಯಾಳುಃ ||
ಸಿದ್ಧಮ್ ಸಥಸಂಪ್ರಧಾಯೇ ಸ್ಥಿರಧಿಯಮನಘಮ್ ಶ್ರೋತ್ರಿಯಮ್ ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಟಮ್
ಸತ್ತ್ವಸ್ಥಮ್ ಸತ್ಯವಾಚಮ್ ಸಮಯನಿಯತಯಾ ಸಾಧುವೃತ್ತ್ಯಾ ಸಮೇತಮ್ |
ಡಂಭಾಸೂಯಾದಿಮುಕ್ತಮ್ ಜಿತವಿಷಯಗಣಮ್ ದೀರ್ಘಬಂಧುಮ್ ದಯಾಲುಮ್
ಸ್ಖಾಲಿತ್ಯೇ ಶಾಶಿತಾರಮ್ ಸ್ವಪರಹಿತಪರಮ್ ದೇಶಿಕಮ್ ಭೂಷ್ಣುರೀಪ್ಸೇತ್ ||
ಉತ್ಪಾದಕಬ್ರಹ್ಮಪಿತ್ರೋರ್ಗರೀಯಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮತಃಪಿತಾ |
ಸ ಹಿ ವಿದ್ಯಾತಸ್ತಮ್ ಜನಯತಿ ತಚ್ಛ್ರೇಷ್ಟಮ್ ಜನ್ಮ |
ಶರೀರಮೇವ ಮಾತಾಪಿತರೌ ಜನಯತಃ |
ದೇಹಕೃನ್ಮನ್ತ್ರಕೃನ್ನ ಸ್ಯಾತ್ ಮನ್ತ್ರಸಂಸ್ಕಾರಕೃತ್ ಪರ: |
ತೌ ಚೇನ್ನಾತ್ಮವಿದೌ ಸ್ಯಾತಾಮ್ ಅನ್ಯಸ್ತ್ವಾತ್ಮವಿದಾತ್ಮಕೃತ್ ||
ನಾಚಾರ್ಯಕುಲಜಾತೋಪಿ ಜ್ಞಾನಭಕ್ತ್ಯಾದಿ ವರ್ಜಿತಃ |
ನ ವಯೋಜಾತಿಹೀನಶ್ಚ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಾನಾಮ್ ಅನಾಪದಿ ||
ಕಿಮಪ್ಯತ್ರಾಭಿಜಾಯನ್ತೇ ಯೋಗಿನಃ ಸರ್ವಯೋನಿಷು |
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಿತಾತ್ಮನಾಥಾನಾಂ ನೈಷಾಮ್ ಚಿನ್ತ್ಯಮ್ ಕುಲಾದಿಗಮ್ ||
ಭಿನ್ನನಾವಶ್ರಿತೋ ಜನ್ತುರ್ಯಥಾ ಪಾರಮ್ ನಗಚ್ಛತಿ |
ಅಂಧಶ್ಚನ್ಧಕರಾಲಂಬಾತ್ ಕೂಪಾನ್ತೇ ಪತಿತೋಯಥಾ ||
ಜ್ಞಾನಹೀನಮ್ ಗುರುಮ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕುತೋ ಮೋಕ್ಷಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ |
ಆಚಾರ್ಯೋ ವೇದಸಂಪನ್ನೋ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತೋ ವಿಮತ್ಸರಃ |
ಮಂತ್ರಜ್ಞೋ ಮಂತ್ರಭಕ್ತಶ್ಚ ಸದಾ ಮನ್ತ್ರಾಶ್ರಯಶ್ಶುಚಿಃ ||
ಸತ್ಸಂಪ್ರದಾಯ ಸಂಯುಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾವಿಶಾರದಃ |
ಅನನ್ಯಸಾಧನಶ್ಚೈವ ತಥಾನನ್ಯಪ್ರಯೋಜನಃ ||
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವೀತರಾಗಶ್ಚ ಕ್ರೋಧಲೋಭವಿವರ್ಜಿತಃ |
ಸದ್ವೃತ್ತಶ್ಶಾಸಿತಾ ಚೈವ ಮುಮುಕ್ಷುಃ ಪರಮಾರ್ಥವಿತ್ ||
ಏವಮಾದಿಗುಣೋಪೇತ ಆಚಾರ್ಯಸ್ಸ ಉದಾಹೃತಃ |
ಆಚಾರ್ಯೋಪಿ ತಥಾ ಶಿಷ್ಯಮ್ ಸ್ನಿಗ್ಧೋ ಹಿತಪರಸ್ಸದಾ ||
ಪ್ರಬೋಧ್ಯ ಭೋದನೀಯಾನಿ ವೃತ್ತಮಾಚಾರಯೇತ್ ಸ್ವಯಮ್ |
ಉತ್ತಾರಯತಿ ಸಂಸಾರಾತ್ ತದುಪಾಯಪ್ಲವೇನ ತು ||
ಗುರುಮೂರ್ತಿಸ್ಥಿತಸ್ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಭಗವಾನ್ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ |
ತ್ರಿರೂಪೋ ಹಿತಮಾಚಷ್ಟೇ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಮ್ ಕಲೌ ಹರಿ: ||
ಗುರುಶ್ಚ ಸ್ವಪ್ನದೃಷ್ಟಶ್ಚ ಪೂಜಾನ್ತೇ ಚಾರ್ಚಕಾನನಾತ್ |
ಈಶ್ವರಸ್ಯ ವಶಸ್ಸರ್ವಂ ಮಂತ್ರಸ್ಯ ವಶ ಈಶ್ವರಃ |
ಮನ್ತ್ರೋ ಗುರುವಶೇ ನಿತ್ಯಮ್ ಗುರುರೇವೇಶ್ವರಸ್ಥಿತಿಃ ||
ಯೇಷ ವೈ ಭಗವಾನ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷೇಶ್ವರ: |
ಯೋಗೀಶ್ವರೈರ್ವಿಮೃಗ್ಯಾಂಘ್ರಿರ್ಲೋಕೋ ಯಮ್ ಮನ್ಯತೇ ನರಮ್ ||
ನಾರಾಯಣಾಶ್ರಯೋ ಜೀವಸ್ಸೋಯಮಷ್ಟಾಕ್ಷರಾಶ್ರಯಃ |
ಅಷ್ಟಾಕ್ಶರಃ ಸದಾಚಾರ್ಯೇ ಸ್ಥಿತ ತ್ತಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಗುರುಮ್ ಭಜೇತ್ ||
ದಯಾದಮಶಮೋಪೇತಮ್ ದೃಡಭಕ್ತಿಕ್ರಿಯಾಪರಮ್ |
ಸತ್ಯವಾಕ್ಛೀಲ ಸಂಪನ್ನಮೇವ ಕರ್ಮಸುಕೌಶಲಮ್ ||
ಜೀತೇನ್ದ್ರಿಯಮ್ ಸುಸನ್ತುಷ್ಟಮ್ ಕರುಣಾಪೂರ್ಣಮಾನಸಮ್ |
ಕುರ್ಯಾಲ್ಲಕ್ಷಣ ಸಮ್ಪನ್ನಮ್ ಆರ್ಜವಮ್ ಚಾರುಹಾಸಿನಮ್ |
ಏವಙ್ಗುಣೈಶ್ಚ ಸಮ್ಯುಕ್ತಮ್ ಗುರುಮ್ ವಿದ್ಯಾತ್ತು ವೈಷ್ಣವಮ್ |
ಸಹಸ್ರಶಾ ಖಾಧ್ಯಾಯೀ ಚ ಸರ್ವಯತ್ನೇಷು ದೀಕ್ಷಿತಃ |
ಕುಲೇ ಮಹತಿ ಜಾತೋಪಿ ನ ಗುರುಸ್ಸ್ಯಾತವೈಷ್ಣವಃ |
ಅಜ್ಞಾನ ತಿಮಿರಾನ್ದಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಾಞ್ಜನ ಶಲಾಕಯಾ |
ಚಕ್ಷುರ್ನ್ಮೀಲಿತಮ್ ಯೇನ ತಸ್ಮೈ ಶ್ರೀ ಗುರವೇ ನಮಃ ||
ಮನ್ತ್ರಃ ಪ್ರಕೃತಿರಿತ್ಯುಕ್ತೋ ಹ್ಯರ್ಥಃ ಪ್ರಾಣ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ |
ತಸ್ಮಾನ್ಮನ್ತ್ರ ಪ್ರದಾಚಾರ್ಯಾದ್ ಗರೀಯಾನ್ ಅರ್ಥತೋ ಗುರುಃ ||
ಗುಶಬ್ದಸ್ತ್ವನ್ಧಕಾರಸ್ಸ್ಯಾತ್ ರುಶಬ್ದಸ್ತನ್ನಿರೋಧಕಃ |
ಅನ್ದಕಾರನಿರೋಧಿತ್ವಾದ್ ಗುರುರಿತ್ಯಭೀದೀಯತೇ ||
ಶಿಷ್ಯಜ್ಞಾನಸಮ್ಯುಕ್ತಮ್ ನ ಶಿಕ್ಷಯತಿ ಚೇದ್ಗುರುಃ |
ಶಿಷ್ಯಾಜ್ಞಾನಾಕೃತಮ್ ಪಾಪಮ್ ಗುರೋರ್ಭವತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ ||
ಲೋಭಾದ್ವಾಯದಿ ವಾ ಮೋಹಾಚ್ಚಿಷ್ಯಮ್ ಶಾಸ್ತಿ ನಯೋ ಗುರುಃ |
ತಸ್ಮಾತ್ ಸಂಶೃಣುತೇ ಯಶ್ಚ ಪ್ರಚ್ಯುತೌ ತಾವುಭಾವಪಿ ||
ಆಚಿನೋತಿ ಹಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಾನ್ ಆಚಾರೇ ಸ್ಥಾಪಯತ್ಯಪಿ |
ಸ್ವಯಮಾಚರತೇ ಯಸ್ತು ಆಚಾರ್ಯಸ್ಸೋಭಿದೀಯತೇ ||
ರವಿಸನ್ನಿಧಿಮಾತ್ರೇಣ ಸೂರ್ಯಕಾನ್ತೋ ವಿರಾಜತೇ |
ಗುರುಸನ್ನಿದಿ ಮಾತ್ರೇಣ ಶಿಷ್ಯಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಕಾಶತೇ ||
ಯಧಾಹಿ ವಹ್ನಿಸಮ್ಪರ್ಕ್ಕಾನ್ಮಲಮ್ ತ್ಯಜತಿ ಕಾಞ್ಚನಮ್ |
ತದೈವ ಗುರುಸಮ್ಪರ್ಕ್ಕಾತ್ ಪಾಪಮ್ ತ್ಯಜತಿ ಮಾನವಃ ||
ಸ್ನೇಹೇನ ಕೃಪಯಾ ವಾಪಿ ಮನ್ತ್ರೀ ಮನ್ತ್ರಮ್ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ |
ಗುರುರ್ಜ್ಞೇಯಶ್ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯೋ ದಾನಮಾನಾದಿಭಿಸ್ಸದಾ ||
ಅನನ್ಯಶರನಾಂಚ ತಥಾ ವಾನನ್ಯ ಸೇವಿನಾಮ್
ಅನನ್ಯಸಾಧನಾನಾನ್ಚ ವಕ್ತವ್ಯಮ್ ಮನ್ತ್ರಮುತಮಮ್ ||
ಸಂವತ್ಸರಮ್ ತದರ್ಥಮ್ ವಾ ಮಾಸತ್ರಯ ಮದಾಪಿವಾ |
ಪರೀಕ್ಷ್ಯ ವಿವಿಧೋಪಾಯೈಃ ಕೃಪಯಾ ನಿಸ್ಸ್ಪೃಹೋ ವದೇತ್ ||
ನಾದೀಕ್ಷಿತಾಯ ವಕ್ತವ್ಯಮ್ ನಾ ಭಕ್ತಾಯ ನ ಮಾನಿನೇ |
ನಾಸ್ತಿಕಾಯ ಕೃತಘ್ನಾಯ ನ ಶ್ರದ್ಧಾವಿಮುಖಾಯ ಚ ||
ದೇಶಕಾಲಾದಿನಿಯಮಮ್ ಅರಿಮಿತ್ರದಿಶೋಧನಮ್ |
ನ್ಯಾಸಮುದ್ರಾದಿಕಮ್ ತಸ್ಯ ಪುರಶ್ಚರಣಕಮ್ ನ ತು ||
ನಸ್ವರಃ ಪ್ರಣವೋಂಗಾನಿ ನಾಪ್ಯನ್ಯ ವಿಧಯಸ್ತದಾ |
ಸ್ತ್ರೀಣಾನ್ಚ ಶೂದ್ರಜಾತೀನಾಮ್ ಮನ್ತ್ರಮಾತ್ರೊಕ್ತಿರಿಷ್ಯತೇ ||
ಋಷ್ಯಾದಿನ್ಚ ಕರನ್ಯಾಸಮ್ ಅಂಗನ್ಯಾಸಂ ಚ ವರ್ಜಯೇತ್ |
ಸ್ತ್ರೀಶೂದ್ರಾಶ್ಚವಿನೀತಾಶ್ಚೇನ್ಮನ್ತ್ರಮ್ ಪ್ರಣವವಾರ್ಜಿತಮ್ ||
ನ ದೇಶಕಾಲೌ ನಾವಸ್ಥಾಮ್ ಪಾತ್ರಶೂದ್ಧಿಂಚ ನೈ[ನೇ]ಚ್ಚತಿ |
ದ್ವಯೋಪದೇಶಕರ್ತಾತು ಶಿಷ್ಯದೋಷಮ್ ನ ಪಶ್ಯತಿ ||
ದುರಾಚರೋಪಿ ಸರ್ವಾಶೀ ಕೃತಘ್ನೋ ನಾಸ್ತಿಕಃ ಪುರಾಃ |
ಸಮಾಶ್ರಯೇದಾದಿದೇವಮ್ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಶರಣಮ್ ಯದಿ |
ನಿರ್ದೋಷಮ್ ವಿದ್ಧಿತಮ್ ಜಂತುಮ್ ಪ್ರಭವಾತ್ ಪರಮಾತ್ಮನಃ ||
ಮನ್ತ್ರರತ್ನಮ್ ದ್ವಯಮ್ ನ್ಯಾಸಮ್ ಪ್ರಪತ್ತಿಶ್ಶರಣಾಗತಿಃ |
ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣಂಚೇತಿ ಹಿತಮ್ ಸರ್ವಫಲಪ್ರದಮ್ ||
ನಾಮಾನಿ ಮನ್ತ್ರರತ್ನಸ್ಯ ಪರ್ಯಾಯೇಣ ನಿಬೋಧತಃ |
ತಸ್ಯೋಚ್ಚಾರಣ ಮಾತ್ರೇಣ ಪರಿತುಷ್ಟೋಸ್ಮಿ ನಿತ್ಯಶಃ ||
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ ವೈಷ್ಯಾಸ್ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಶೂದ್ರಾಸ್ತಧೇತರಾಃ |
ತಸ್ಯಾಧಿಕಾರಿಣಸ್ಸರ್ವೇ ಮಮ ಭಕ್ತೋ ಭವೇದ್ಯದಿ ||
ಯಸ್ತು ಮನ್ತ್ರದ್ವಯಮ್ ಸಮ್ಯಗಧ್ಯಾಪಯತಿ ವೈಷ್ಣವಾನ್ |
ಆಚಾರ್ಯಸ್ಸ ತು ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಭವಬಂಧವಿಮೋಚಕಃ ||
ನೃದೇಹಮಾದ್ಯಮ್ ಪ್ರತಿಲಭ್ಯ ದುರ್ಲಭಮ್ ಪ್ಲವಮ್ ಸುಕಲ್ಯಮ್ ಗುರುಕರ್ಣಧಾರಕಮ್ |
ಮಯಾನುಕೂಲೇನ ನಭಸ್ವತೇರ್ವಿತಮ್ ಪುಮಾನ್ ಭವಾಬ್ಧಿಮ್ ಸತರೇತ್ ನ ಆತ್ಮಹಾ ||
ಆಚಾರ್ಯಮ್ ಮಾಮ್ ವಿಜಾನೀಯಾನ್ನಾವಮನ್ಯೇತ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ |
ನ ಮಾತ್ಯಭುಧ್ಯಾದೃಶ್ಯೇತ ಸರ್ವದೇವಮಯೋ ಗುರುಃ ||
ಅಥ ಶಿಷ್ಯಲಕ್ಷಣಮ್:-
ಮಾನುಷ್ಯಮ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಲೋಕೇಸ್ಮಿನ್ ನ ಮುಕೋ ಬದಿರೋಪಿ ವಾ |
ನಾಪಕ್ರಮಾತಿ ಸಂಸಾರಾತ್ ಸ ಕಲು ಬ್ರಹ್ಮಹಾ ಭವೇತ್ ||
ಸದಾಚಾರ್ಯೋಪಸತ್ತ್ಯಾ ಚ ಸಾಭಿಲಾಷಸ್ತದಾತ್ಮಕಃ |
ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನನಿಧಿಮ್ ಸತ್ತ್ವನಿಷ್ಠಂ ಸದ್ಗುಣಸಾಗರಮ್ |
ಸತಾಮ್ ಗತಿಮ್ ಕಾರುಣಿಕಮ್ ತಮಾಚಾರ್ಯಮ್ ಯಥಾವಿಧಿ |
ಪ್ರಣಿಪಾತನಮಸ್ಕಾರಪ್ರಿಯವಾಗ್ಭಿಶ್ಚ ತೋಷಯನ್ |
ತತ್ಪ್ರಸಾದವಸೇನೈವ ತದಂಗೀಕಾರಲಾಭವಾನ್ |
ತದುಕ್ತತತ್ವಯಾಥಾತ್ಮ್ಯಜ್ಞಾನಾಮೃತ ಸುಸಂಭೃತಃ ||
ಅರ್ಥಮ್ ರಹಸ್ಯತ್ರಿತಯಗೋಚರಮ್ ಲಬ್ದವಾಹನಮ್ ||
ಪರೀಕ್ಷ್ಯ ಲೋಕಾನ್ ಕರ್ಮಚಿತಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ನಿರ್ವೇದಮಾಯಾತ್ ನಾಸ್ತ್ಯಕೃತಃ
ಕೃತೇನ ತದ್ವಿಜ್ಞಾನಾರ್ಥಮ್ ಸ ಗುರುಮೇವಾಭಿಗಚ್ಛೇತ್ ಸಮಿತ್ಪಾಣಿಸ್-
ಶ್ರೋತ್ರಿಯಮ್ ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠಮ್ ತಸ್ಮೈ ಸ ವಿದ್ವಾನುಪಸನ್ನಾಯ ಸಮ್ಯಕ್-
ಪ್ರಾಶಾಂತಚಿತ್ತಾಯ ಶಮಾನ್ವಿತಾಯ ಯೇನಾಕ್ಷರಮ್ ಪುರುಷಮ್ ವೇದ ಸತ್ಯಮ್ ಪ್ರೋವಾಚ
ತಾಮ್ ತತ್ತ್ವತೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಮ್ ||
ಗುರುಮ್ ಪ್ರಕಾಶಯೇದ್ಧೀಮಾನ್ ಮಂತ್ರಮ್ ಯತ್ನೇನ ಗೋಪಯೇತ್ |
ಅಪ್ರಕಾಶಪ್ರಕಾಶಾಭ್ಯಾಮ್ ಕ್ಷೀಯೇತೇ ಸಂಪದಾಯುಷೀ ||
ಆಚಾರ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದೇನ ಮಮ ಸರ್ವಮಭೀಪ್ಸಿತಮ್ |
ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾಮೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸೋ
ಯಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಸ ಸುಖೀಭವೇತ್ ||
ಆತ್ಮನೋ ಹ್ಯತಿನೀಚಸ್ಯ ಯೋಗಿಧ್ಯೇಯಪದಾರ್ಹತಾಮ್ |
ಕೃಪಯೈವೋಪಕರ್ತಾರಮ್ ಆಚಾರ್ಯಮ್ ಸಂಸ್ಮರೇತ್ ಸದಾ ||
ನ ಚಕ್ರಾದ್ಯಂ ಕನಮ್ ನೇಜ್ಯಾ ನ ಜ್ಞಾಮ್ ನ ವಿರಾಗತಾ |
ನ ಮಂತ್ರಃ ಪಾರಮೈಕಾಂತ್ಯಮ್ ತೈರ್ಯುಕ್ತೋ ಗುರುವಶ್ಯತಃ ||
ನಿತ್ಯಮ್ ಗುರುಮುಪಾಸೀತ ತದ್ವಚಃಶ್ರವಣೋತ್ಸುಕಃ |
ವಿಗ್ರಹಾಲೋಕನಪರಸ್ತಸ್ಯೈವಾಜ್ಞಾಪ್ರತೀಕ್ಷಕಃ ||
ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಚರಣೌ ಪಾತ್ರೇ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯೋಪಯುಜ್ಯ ಚ |
ನಿತ್ಯಮ್ ವಿಧಿವದರ್ಘ್ಯಾದ್ಯೈರಾದೃತೋಭ್ಯರ್ಚಯೇದ್ಗುರುಮ್ ||
ಶೃತಿಃ
ಆಚಾರ್ಯವಾನ್ ಪುರುಷೋ ವೇದ | ದೇವಮಿವಾಚಾರ್ಯಮುಪಾಸೀತ |
ಆಚಾರ್ಯಾಧೀನೊ ಭವ| ಆಚಾರ್ಯಾಧೀನಸ್ತಿಷ್ಟೇತ್ | ಆಚಾರ್ಯ ದೇವೊ ಭವ |
ಯಥಾ ಭಗವತ್ಯೇವಂವಕ್ತರಿ ವೃತಿಃ | ಗುರುದರ್ಶನೇ ಚೋತ್ತಿಷ್ಠೇತ್ |
ಗಚ್ಛನ್ತಮನುವ್ರಜೇತ್ |
ಶರೀರಮ್ ವಸು ವಿಜ್ಞಾನಮ್ ವಾಸಃ ಕರ್ಮ ಗುಣಾನಸೂನ್ |
ಗುರುವರ್ಥಮ್ ಧಾರಯೇದ್ಯಸ್ತು ಸ ಶಿಷ್ಯೋ ನೇತರಸ್ಸ್ಮೃತಃ ||
ದೀರ್ಘದಂಡನಮಸ್ಕಾರಮ್ ಪ್ರತ್ಯುತ್ಥಾನಮನನ್ತರಮ್ |
ಶರೀರಮರ್ಥಮ್ ಪ್ರಾಣಞ್ಚ ಸದ್ಗುರುಭ್ಯೋ ನಿವೇದಯೇತ್ ||
ಗುರ್ವರ್ಥಸ್ಯಾತ್ಮನಃ ಪುಂಸಃ ಕೃತಜ್ಞಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ |
ಸುಪ್ರಸನ್ನಸ್ಸದಾ ವಿಷ್ಣುರ್ಹೃದಿ ತಸ್ಯ ವಿರಾಜತೇ ||
ಮನ್ತ್ರೇ ತೀರ್ಥೇ ದ್ವಿಜೇ ದೇವೇ ದೈವಜ್ಞೇ ಭೇಷಜೇ ಗುರೌ |
ಯಾದೃಶೀ ಭಾವನಾ ಯತ್ರ ಸಿದ್ಧಿರ್ಭವತಿ ತಾದೃಶೀ ||
ಯಸ್ಯ ದೇವೇ ಪರಾಭಕ್ತಿರ್ ಯಥಾದೇವೇ ತಥಾ ಗುರೌ |
ತಸ್ಯೈ ತೇಕಧಿತಾ ಹ್ಯರ್ಥಾಃ ಪ್ರಕಾಶ್ಯನ್ತೇ ಮಹಾತ್ಮನಃ ||
ದರ್ಶನಸ್ಪರ್ಶವಚನೈಸ್ ಸಂಚಾರೇಣ ಚ ಸತ್ತಮಾಃ |
ಪೂತಮ್ ವಿಧಾಯ ಭುವನಮ್ ಮಾಮೇಷ್ಯನ್ತಿ ಗುರುಪ್ರಿಯಾಃ ||
ದೇಹಕೃನ್ಮನ್ತ್ರಕೃನ್ನ ಸ್ಯಾನ್ಮನ್ತ್ರಸಂಸ್ಕಾರಕೃತ್ಪರಃ |
ತೌ ಚೇನ್ನಾತ್ಮವಿದೌ ಸ್ಯಾತಾಮ್ ಅನ್ಯಸ್ತ್ವಾತ್ಮವಿದಾತ್ಮಕೃತ್ ||
ಅವೈಷ್ಣವೋಪದಿಷ್ಟಮ್ ಸ್ಯಾತ್ಪೂರ್ವಮ್ ಮನ್ತ್ರವರಮ್ ದ್ವಯಮ್ |
ಪುನಶ್ಚ ವಿಧಿನಾ ಸಮ್ಯಗ್ವೈಷ್ಣವಾದ್ಗ್ರಾಹಯೇದ್ಗುರೋಃ ||
ಅಥ ಸ್ತ್ರೀಶೂದ್ರಸಂಕೀರ್ಣನಿರ್ಮೂಲಪತಿತಾದಿಷು |
ಅನನ್ಯೇನಾನ್ಯದೃಷ್ಟೌ ಚ ಕೃತಾಪಿ ನ ಕೃತಾ ಭವೇತ್ ||
ಅತೋನ್ಯತ್ರಾನುವಿಧಿವತ್ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಶರಣಾಗತಿಃ |
ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಮೇದ್ಭೂಮಾವುಪೇತ್ಯ ಗುರುಮನ್ವಹಮ್ |
ದಿಶೇ ವಾಪಿ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾತ್ ಯತ್ರಾಸೌ ವಸತಿ ಸ್ವಯಮ್ ||
ಆಚಾರ್ಯಾಯಾಹರೇದರ್ಥಾನಾತ್ಮಾನಂಚ ನಿವೇದಯೇತ್ |
ತದಧೀನಶ್ಚ ವರ್ತೇತ ಸಾಕ್ಷಾನ್ ನಾರಾಯಣೋ ಹಿಸಃ ||
ಸದ್ಭುದ್ಧಿಸ್ಸಾಧುಸೇವೀ ಸಮುಚಿತಚರಿತಸ್ ತತ್ವಭೋಧಾಭಿಲಾಷೀ |
ಶುಶ್ರೂಷುಸ್ತ್ಯಕ್ತಮಾನಃ ಪ್ರಣಿಪತನಪರಃ ಪ್ರಶ್ನಕಾಲಪ್ರತೀಕ್ಷಃ ||
ಶಾನ್ತೋ ದಾನ್ತೋನಸೂಯುಶ್ಶರಣಮುಪಗತಶ್ಶಾಸ್ತ್ರವಿಶ್ವಾಸಶಾಲೀ |
ಶಿಷ್ಯಃ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪರೀಕ್ಷಾಂಕೃತವಿಧಭಿಮತಮ್ ತತ್ತ್ವತಃ ಶಿಕ್ಷಣೀಯಃ ||
ಯಸ್ತ್ವಾಚಾರ್ಯಪರಾಧೀನಸ್ಸದ್ವೃತ್ತೌ ಶಾಸ್ಯತೇ ಯದಿ |
ಶಾಸನೇ ಸ್ಥಿರವೃತ್ತಿಸ್ಸ ಶಿಷ್ಯಸ್ಸದ್ಭಿರುದಾಹೃತಃ ||
ಶಿಷ್ಯೋ ಗುರುಸಮೀಪಸ್ತೋ ಯತವಾಕ್ಕಾಯಮಾನಸಃ |
ಶುಶ್ರೂಷಯಾ ಗುರೋಸ್ತುಷ್ಟಿಮ್ ಕುರ್ಯಾನ್ನಿರ್ಧೂತಮತ್ಸರಃ ||
ಆಸ್ತಿಕೋ ಧರ್ಮಶೀಲಶ್ಚ ಶೀಲವಾನ್ ವೈಷ್ಣವಃ ಶುಚಿ: |
ಗಂಭೀರಶ್ಚತುರೋ ಧೀರಃ ಶಿಷ್ಯ ಇತ್ಯಭೀಧೀಯತೇ ||
ಆಸನಮ್ ಶಯನಮ್ ಯಾನಮ್ ತದೀಯಮ್ ಯಚ್ಚ ಕಲ್ಪಿತಮ್ |
ಗುರುಣಾಂಚ ಪದಾಕ್ರಮ್ಯ ನರೋ ಯಸ್ತ್ವಧಮಾಮ್ ಗತಿಮ್ ||
ಗೋಶ್ವೊಷ್ಟ್ರಯಾನಪ್ರಸಾದಪ್ರಸ್ತರೇಶು ಕಟೇಷು ಚ |
ನಾಸೀತ ಗುರುಣಾ ಸಾರ್ಧಮ್ ಶಿಲಾಫಲಕನೌಷುಚ ||
ಯಸ್ತಿಷ್ಟತಿ ಗುರುಣಾಂಚ ಸಮಕ್ಷಮಕೃತಾಂಜಲಿಃ |
ಸಮದೃಷ್ಟ್ಯಾ ತಥಾಜ್ಞಾನತ್ ಸ ಸದ್ಯೋ ನಿರಯಮ್ ವ್ರಜೇತ್ ||
ಆಸನಮ್ ಶಯನಮ್ ಯಾನಮ್ ಅಪಹಾಸಂಚ ಶೌನಕ |
ಅತಿಪ್ರಲಾಪಮ್ ಗರ್ವಂಚ ವರ್ಜಯೇದ್ಗುರುಸನ್ನಿಧೌ ||
ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಶ್ರುತೋ ಮನ್ತ್ರಶ್ಚನ್ನೇನಾಥಛ ಲೇನ ವಾ |
ಪತ್ರೇಕ್ಷಿತೋ ವಾವ್ಯರ್ಥಸ್ಸ್ಯಾತ್ ತಮ್ ಜಪೇದ್ ಯದ್ಯನರ್ಥಕೃತ್ ||
ಮನ್ತ್ರೇ ತದ್ ದೇವತಾಯಾಂಚ ತಥಾ ಮನ್ತ್ರಪ್ರದೇ ಗುರೌ |
ತ್ರಿಷೂಭಕ್ತಿಸ್ಸದಾ ಕಾರ್ಯಾ ಸಾಹಿ ಪ್ರಥಮಸಾಧನಮ್||
ಅದಮೋ ದೇವತಾಭಕ್ತೋ ಮನ್ತ್ರಭಕ್ತಸ್ತು ಮದ್ಯಮಃ |
ಉತ್ತಮಸ್ತು ಸ ಮೇ ಭಕ್ತೋ ಗುರುಭಕ್ತೋತಮೋತ್ತಮಃ ||
ಶೃತಿಃ –
ಆಚಾರ್ಯಾನ್ಮಾ ಪ್ರಮದಃ! ಆಚಾರ್ಯಾಯ ಪ್ರಿಯಮ್ ಧನಮಾಹೃತ್ಯ |
ಗುರೋರ್ ಗುರುತರಂ ನಾಸ್ತಿ ಗುರೊರನ್ಯನ್ನ ಭಾವಯೇತ್ |
ಗುರೋರ್ ವಾರ್ಥಾಷ್ಯ ಕಥಯೇದ್ ಗುರೋರ್ನಾಮ ಸಾಧಾಜಪೇತ್ ||

ಅರ್ಚನೀಯಶ್ಚ ವನ್ದ್ಯಶ್ಚ ಕೀರ್ತನೀಯಶ್ಚ ಸರ್ವದಾ |
ಧ್ಯಾಯೇಜ್ಜಪೇನ್ನಮೇದ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಭಜೇದಬ್ಯರ್ಚಯೇನ್ಮುದಾ ||
ಉಪಾಯೋಪೇಯ ಭಾವೇನ ತಮೇವ ಶರ್ಣಮ್ ವ್ರಜೇತ್ |
ಇತಿ ಸರ್ವೇಷು ವೇದೇಷು ಸರ್ವಸದಸ್ತ್ರೇಷು
ಸಮ್ಮತಮ್ ||
ಯೇವಮ್ ದ್ವಯೋಪದೇಷ್ಟಾರಮ್ ಭಾವಯೇದ್ ಭುದ್ಧಿಮಾನ್ದಿಯಾ |
ಇಚ್ಛಾಪ್ರಕೃತ್ಯನುಗುಣೈರ್ ಉಪಚಾರೈಸ್ತಥೋಚಿತೈಃ ||
ಭಜನ್ನವಹಿತಶ್ಚಾಸ್ಯ ಹಿತಮಾವೇದಯೇದ್ರ: |
ಕುರ್ವೀತ ಪರಮಾಮ್ ಭಕ್ತಿಮ್ ಗುರೌ ತತ್ಪ್ರಿಯವತ್ಸಲಃ ||
ತದನಿಷ್ಠಾವಸಾದೀ ಚ ತನ್ನಾಮಗುಣಹರ್ಷಿತಃ |
ಶಾನ್ತೋನಸೂಯುಃ ಶ್ರದ್ಧಾವಾನ್ ಗುರ್ವರ್ಥಾಧ್ಯಾತ್ಮವೃತಿಕಃ ||
ಸುಚಿಃ ಪ್ರಿಯಹಿತೋ ದಾನ್ತಃ ಶಿಷ್ಯಸ್ಸೋಪರತಸ್ಸುಧೀಃ |
ನ ವೈರಾಗ್ಯಾತ್ಪರೋ ಲಾಭೋ ನ ಬೋಧಾದಪರಮ್ ಸೂಖಮ್ |
ನ ಗುರೋರಪರಸ್ತ್ರಾತಾ ನ ಸಂಸಾರಾತ್ ಪರೋ ರಿಪುಃ ||

ಆಚಾರ್ಯ ವೈಭವ ಪ್ರಕರ್ಣದ ಸಂಗ್ರಹ ಹಾಗು ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳು:

  • ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾಲವು ಅಲ್ಪವು ಹಾಗು ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯಲುರ್ ಹಲವಾರು ವಿಘ್ನಗಳಿವೆ. ನಾವು ನೀರು ಹಾಗು ಹಾಲನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಹಂಸದಂತಿರಬೇಕು.
  • ಶಾಸ್ತ್ರವು ರತ್ನ ಭರಿತವಾದ ಸಾಗರದಂತಿದೆ, ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅನಗತ್ಯ ಕಳೆಗಳು ಹಾಗು ಮೋಹಜನಕಗಳೂ ಇವೆ. ಅವಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ರತ್ನವು ತಿರುಮಂತ್ರವು ಹಾಗು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ರಹಸ್ಯವಾಗಿರುವ ಅದರ ಅರ್ಥವು. ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬಯಿಸುವವನು ತಿರುಮಂತ್ರ ಹಾಗು ಅದರ ಅರ್ಥದ ಮೇಲೆ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಹಾಗು ಅಪ್ರದಾನಭಾಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಬೇಕು.
  • ಮೋಕ್ಷವಿಷಯದ ಜ್ಞಾನವು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವು, ಶಾರೀರಕ ಸುಖಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗವಾಗಿರುವ ಉಳಿದ ಜ್ಞಾನವು ನಿಶ್ಪ್ರಯೋಜಕ.
  • ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಾರವನ್ನು ಅರಿಯುವುದ ಕ್ಲೇಷಕರ; ಸಾರವನ್ನು ಒಬ್ಬ ವಿದ್ವಾನಿಂದ ಕೇಳಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಆ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿವುಶೆ ಬಹುಸುಲಭವಾದದ್ದು.
  • ಜಗತ್ತು ಭಗವದಧೀನದಲ್ಲಿದೆ, ಭಗವಾನ್ ತನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತಿರುಮಂತ್ರದ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಹಾಗು ತಿರುಮಂತ್ರವು ಆಚಾರ್ಯನವಶದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಆಚಾರ್ಯನು ಭಗವಾನಿಗೆ ತುಲ್ಯನು.
  • ಪಾಪಕೃತ್ತಾದ ಕ್ಷತ್ರಬಂದು ಹಾಗು ಪುಣ್ಯಕೃತ್ತಾದ ಪುಂಡರೀಕರಿಬ್ಬರೂ ಆಚಾರ್ಯನಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ಹೋಂದಿದರಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಆಚಾರ್ಯನು ಆಶ್ರಯಣೀಯನು.
  • ಆಚಾರ್ಯನು ಸ್ವಯಮ್ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಹರಿಯು. ಸ್ವ-ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೆ ಚಲನವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವ ಭಗವಾನಿನಂತಲ್ಲದೆ, ಆಚಾರ್ಯನು ಜಂಗಮ ಭಗವಾನಾಗಿರುವನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾದ ವಿಶ್ವಾಸವಿರಬೇಕು.
  • ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣೇ ಮರ್ತ್ಯರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ( ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರದರ ಶ್ರೀರಾಮ ಕೃಷ್ಣಾದಿಗಳಂತಲ್ಲದೆ ) ಶಾಸ್ತ್ರಧರನಾಗಿ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರನ್ನು ಉಧ್ದರಿಸುವನು. ಆದ್ದಾರಿಂದ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಭೀತರು ಆಚಾರ್ಯನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನಿಡಬೇಕು.
  • ಪಶುವಾಗಲಿ ಮನುಷ್ಯನಾಗಲಿ ಪಕ್ಷಿಯಾಗಲಿ ವೈಷ್ಣವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವುದರಿಂದ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಶ್ರೀಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೋಕವನ್ನು ( ಪರಮಪದವನ್ನು ) ಹೊಂದುವರು.
  • ವೈಷ್ಣವನ ಕಟಾಕ್ಷವಾಗಲಿ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಾಗಲಿ ಗಿಡ ಮರಗಳಿಗೂ ಮೋಕ್ಷವು ಖಚಿತವಾಗಿರುವಾಗ ಮನುಷ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆ? (ಅವರು ಖಚಿತವಾಗಿ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುವರು.)
  • “ಗು” ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ “ರು” ಅದರ ನಿವಾರಣೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಜ್ಞಾನ ನಿವರ್ತಕನೆಂದು ಗುರುವಿನ ಅರ್ಥ
  • ಆಚಾರ್ಯನೆಂದರೆ ಯಾರು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನಮಾಡಿ, ಇತರರಿಗೂ ದೃಡವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಿ ತಾನು ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಅಚರಿಸುವವನು .
  • ಇತ್ಯಾದಿ ಹಲವಾರು ಪ್ರಮಾಣಗಳಿವೆ.

ಶಿಷ್ಯ ಲಕ್ಷಣ ಪ್ರಕರ್ಣದ ಸಂಗ್ರಹ ಹಾಗು ಸಾರಾರ್ಥವು :

  • ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಆಚರ್ಯನನ್ನು ಸದಸ್ಯವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘಿಸಬೇಕು ಹಾಗು ಉಪದೇಶ ವಿಶೇಷಗಳನ್ನು ಆಸಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಮಾಡದಲ್ಲಿ ( ಆಚರ್ಯನನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘಿಸಿ, ಅವರ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಗೌರವ ನೀಡದೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ) ತನ್ನ ಸಂಪದಾದಿಗಳು ಕ್ಷಯಿಸುವವು.
  • ಶಿಷ್ಯನು ಶಾಸ್ತ್ರಪರತಂತ್ರನಾಗಿರಬೇಕು, ಭಗವದಾಜ್ಞೆಂತೆ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು, ಕೈಂಕರ್ಯೈಕಮನಸ್ಕನಾಗಿರಬೇಕು, ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತನಾಗಿರಬೇಕು, ಶುಧ್ದನಾಗಿ, ಗಂಭೀರನಾಗಿ, ಚತುರನಾಗಿ, ಧೀರನಾಗಿರಬೇಕು. ಇಂತಹ ಶಿಷ್ಯರು ಆಚಾರ್ಯನ ನಿಜಶಿಷ್ಯರು.
  • ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಶರೀರ, ಸಂಪತ್ತು, ಜ್ಞಾನ, ನಿವಾಸ, (ಮಾಡುವ)ಕಾರ್ಯಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅಚಾರ್ಯನಲ್ಲಿ ನಿವೇಧಿಸಿ ಆಚಾರ್ಯನ ಇಚ್ಛೆಯಂತಿರಬೇಕು.
  • ಆಚಾರ್ಯನ ಮುಂದೆ ಅನಗತ್ಯ ವಿಚಾರ ಗರ್ವಾದಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
  • ಶಿಷ್ಯನು (ಆಚಾರ್ಯನಿಂದ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ) ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ, (ಮಂತ್ರದ ಉದ್ದೇಶ್ಯನಾದ ಭಗವಾನಿನಲ್ಲಿ) ದೇವತೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಆಚರ್ಯನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಬೇಕು. ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಮೋದಲ (ಅಧಮ) ವರ್ಗವು ದೇವತೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರುವರು. ನಂತರದ (ಮಧ್ಯಮ) ವರ್ಗದವರು ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವರು. ಕೋನೆಯ (ಉತ್ತಮ) ವರ್ಗದವರು ಆಚಾರ್ಯನಲ್ಲಿ ಹೇಚ್ಚು ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವರು.
  • ಶಿಷ್ಯನು ಆಚಾರ್ಯನಿಗೆ (ತನು ಕೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಲ್ಲದೆ) ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು
  • ಶಿಷ್ಯನು ಅನನ್ಯಮನಸ್ಕನಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯನನ್ನೆ ಉದ್ದೇಶ್ಯನಾಗಿಡಬೇಕು. ಗುರುವಿನ ವಚನವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು, ಅವರ ನಾಮವನ್ನು ಸದಾ ಜಪಿಸಬೇಕು, ಅವರನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಬೇಕು, ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು, ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು ಹಾಗು ಹಾಡಬೇಕು. ಆವರನ್ನೆ ಉಪಾಯ ಉಪೇಯವನ್ನಾಗಿ ಭಾವಿಸಬೇಕು. ಇದೇ ಶಸ್ತ್ರಕ್ಕು ಅನುಗುಣವಾಗಿದೆ.
  • ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಮಾಣಾದಿಗಳಿವೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಆಳವಂದಾರ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ : http://ponnadi.blogspot.com/2013/06/anthimopaya-nishtai-1.html

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ – https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಮ್ (ಗುರಿ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಮ್ (ಗ್ರಂಥಗಳು) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://guruparamparai.wordpress.com
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಎಜುಕೇಶನ್ / ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ – http://pillai.koyil.org

ಯತೀಂದ್ರ ಪ್ರವಣ ಪ್ರಭಾವಂ – ಭಾಗ ೩

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಪೂರ್ಣ ಸರಣಿ

<< ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನವನ್ನು

ಈ ಎರಡು ಸಹೋದರರು ಕರುಣಾಮಯವಾಗಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಬರೆದರು, ತತ್ವರಹಸ್ಯದಿಂದ ಹಿಡಿದು ( ಸತ್ಯವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ರಹಸ್ಯಗಳು ) ನೂರು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ದಾಟುತ್ತ ಅನೇಕ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾದ ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿ ಆನಂದವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರಲ್ಲಿ ಕೂರಕುಲೋಥಮ ದಾಸರ್ ,ಮನಪ್ಪಕ್ಕತ್ತು ನಂಬಿ, ಕೊಲ್ಲಿ ಕಾವಲ ದಾಸರ್ ಎಂದು ಹೆಸರುನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದ ಅಳಗಿಯ ಮನವಾಳಪೆರುಮಾಳ್ ಪಿಳ್ಳೈ , ಕೊಟ್ಟೂರಿಲ್ ಅನ್ನರ್ , ವಿಳಾನ್ ಜೋಲೈಪ್ಪಿಳ್ಳೈ ಅಮ್ಮಂಗಾರ್ (ಮಹಿಳಾ ಶಿಷ್ಯರು — ತಿರುಮಲೈ ಆಲ್ವಾರ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಪಿಳ್ಳೈ ತಾಯಿ) ಹಾಗು ಮುಂತಾದ ಶಿಷ್ಯರು ಇದ್ದರು.ಅವರು, ಅವರ ದೈವಿಕ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸೇವೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿದರು ಹಾಗು ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು, ಅವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವರನ್ನು ಕರೆದು ತಮ್ಮ ಕರುಣೆಯ ಮೂಲಕ ನಾಲಯಿರ ಪ್ರಭಂದಲ್ಲಿರುವ ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಗೆ (ನಮ್ ಆಲ್ವಾರ್ ರಚಿಸಿದ ) ಆರಾಯಿರಪಡಿ , ಒನ್ಬದುಆಯಿರ ಪಡಿ , ಇರವತ್ತು ನಾಲಾಯಿರಪಡಿ , ಮುಪ್ಪತಾರಾಯಿರಪಡಿ ಮುಂತಾದ ವೀಕ್ಷಕ ವಿವರಣೆಗಳನ್ನೂ ರಚನೆ ಮಾಡುವ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು .

ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ವೇದ ಸಾಗರವಾಗಿರುವ ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾಗಿರುವ ಅನೇಕ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ಬುಧಿವಂತಿಕ್ಕೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಅವರ ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಬರೆದರು. ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಸಾವಿರ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಉಪನಿಷತ್‌ಗೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ (ಭಗವದ್ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರ್) ಅಂತಹ ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಬರೆಯಲು ತಿರುಕುರುಗೈಪಿರಾನ್ ಪಿಳ್ಳಾನರ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು. ದೈವಿಕ ಅವತಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಅವರ ದಿವ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಪಿಳ್ಳಾನ್ ಅವರು ಆರಾಯಿರಪಡಿ (ಆರು ಸಾವಿರ ಪಡಿ; ಒಂದು ಪಡಿ 32 ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗದ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮೆಟ್ರಿಕ್) ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.

ನಂತರ, ರಾಮಾನುಜರು ಮತ್ತು ಇತರ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳು, ಭಟ್ಟರನ್ನು (ಕುರತ್ತಾಳ್ವಾನರ ಮಗ) ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಬರೆಯಲು ನೇಮಿಸಿದರು, ಒನ್ಬದುಆಯಿರ (ಒಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ ಪಡಿಗಳು), ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮಹತ್ವದ ಅರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ. ಭಟ್ಟರು ಒಂದು ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಧವರ್ ಎಂಬ ಅಧ್ವೈತಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದರು. ಮಾಧವರ್ ಸನ್ಯಾಸಿಯಾದರು (ಸಂಸಾರದೆಡೆಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು) ಮತ್ತು ಭಟ್ಟರ ದೈವಿಕ ಪಾದಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು. ಭಟ್ಟರು ಅವರಿಗೆ ‘ನಂಜೀಯರ್’ ಎಂಬ ಬಿರುದು ನೀಡಿ ಶ್ರೀರಂಗಂ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ನಮ್ ಪೆರುಮಾಳ್ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಭಟ್ಟರು, ನಂಜಿಯರ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಲವಾರು ಜೀಯರ್ (ತಪಸ್ವಿಗಳು), ನಮ್ ಪೆರುಮಾಳ್ , ಅರ್ಚಕರ (ದೇವಾಲಯದ ಅರ್ಚಕ) ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ನಂಜೀಯರ್ ಅವರಿಗೆ “ಸ್ವಾಗತ, ನಂಜೀಯರ್! ಭಟ್ಟರ ದಿವ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಒನ್ಬದುಆಯಿರ ಪಡಿಯ ಭಾಷ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಿರಿ”. ಹಾಗಾಗಿ , ನಂಜೀಯರ್ ಅವರು ಆರಾಯಿರಪಡಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಕಿರೀಟದಂತಿದ್ದ ಒನ್ಬದುಆಯಿರ ಪಡಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು .

ಭಟ್ಟರಿಗೆ ನಮ್ ಪೆರುಮಾಳ್ ಮೋಕ್ಷಂ (ಶ್ರೀವೈಕುಂಠಂ) ನೀಡಿದ ನಂತರ ನಂಜೀಯರ್ ದುಃಖಿತರಾದರು. ಅವರು ಯೋಚಿಸಿದರು “ನಮ್ಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಭಟ್ಟರು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ದರ್ಶನಂ ವನ್ನು (ದರ್ಶನಂ ಎಂಬ ಪದವು ವಿಶಿಷ್ಟಾದ್ವೈತಂ ತತ್ವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ) ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಾಲನೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದೆವು ; ಈಗ ಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗೆ ಬದಲಾಗಿದೆ”. ಅವರು ಭಟ್ಟರ ನಿವಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿದರು, ಅವರ ದೈವಿಕ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಅಸ್ವಸ್ಥರಾದರು. ಭಟ್ಟರು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬರುವಂತೆ ಕರೆದು ಹೇಳಿದರು “ನೀನು ನಿರ್ಜನವಾಗುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ದರ್ಶನಂ ವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ ” ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜೀಯರ್ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, ಅವರ ಉತ್ತರೀಯಂನಲ್ಲಿ (ಮೇಲಿನ ಶಲ್ಯ) ಗಂಟು ಹಾಕಿದರು. ಭಟ್ಟರ ಅಂತಿಮ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಒನ್ಬದುಆಯಿರ ಪಡಿಯ ಪತ್ತೋಲೈ (ಇದು ಯಾವುದೇ ಸಂಯೋಜನೆಯ , ಮೊದಲ ಪ್ರತಿ) ಅನ್ನು ಇರವತ್ತು ನಾಲಾಯಿರಪಡಿ (ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಪಡಿ) ಮತ್ತು ಮುಪ್ಪತ್ತಾಯಿರಪಡಿ (ಮೂವತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಪಡಿ) ಗಳಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಪೂರ್ವಭಾವಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಡಿಯೇನ್ ಸುಭದ್ರಾ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : https://srivaishnavagranthams.wordpress.com/2021/07/18/yathindhra-pravana-prabhavam-3/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ – https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಮ್ (ಗುರಿ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಮ್ (ಗ್ರಂಥಗಳು) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://guruparamparai.wordpress.com
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಎಜುಕೇಶನ್ / ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ – http://pillai.koyil.org

ನಾಯನಾರ್ ವಿರಚಿತ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಸಾರಾಂಶ

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ

ಆಂಡಾಳ್ ಭೂದೇವಿಯ ಅವತಾರ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ದಿವ್ಯಮಹಿಷಿ. ಭೂದೇವೀ ಅಮ್ಮನವರು ಈ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ (ಗೋದಾದೇವಿ) ಆಗಿ ಅವತರಿಸಿ, ಸಕಲ ಜೀವರಾಶಿಗಳ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಭಕ್ತರ ಸಂಸಾರದ ಭೀತಿ ನೀಗಿಸಲು, ಭಗವಂತನ ದಿವ್ಯ ಗುಣಗಳ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಸರಳವಾದ ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿ, ನಮಗೆ ಪುರುಷಾರ್ಥವಾದ ಭಗವದ್ ಕೈಂಕರ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸರಳವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದಾಳೆ.

ಗೋದಾದೇವಿಯು ಸಣ್ಣ ಬಾಲೆಯಾಗಿದಾಗಲೇ ಎರಡು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂದ (ಪದ್ಯಗಳು) ಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧ ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಮೊದಲಿಗೆ, ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು, ಭಗವದ್ ಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥಕಾಗಿಯೇ ಭಗವದ್ ಕೈಂಕರ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಸುಂದರವಾದ ಪದ್ಯಮಾಲೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿ, ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ನಂತರ, ಭಗವಂತನ ಸಾಯುಜ್ಯ, ಕೈಂಕರ್ಯ ಸಿಕ್ಕದೇ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತ, ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ಅಗಲಿರದೆ ರಚಿಸಿದ್ದು ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ತಿರುಮೊಳಿ.

ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥನು (ಪೆರಿಯಪೆರುಮಾಳ್) ಗೋದಾದೇವಿಯನ್ನು ಶ್ರೀರಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭೂದೇವಿಯು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಎರಡು ದಿವ್ಯ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು(ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಮತ್ತು ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ತಿರುಮೊಳಿ) ನಮಗೆ ಕರುಣಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಶ್ರೀವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ (ಪರಮಪದ) ತೆರಳುತ್ತಾಳೆ. ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳಾದ ಎಂಬೆರುಮಾನಾರ್, ಭಟ್ಟರ್, ಪೆರಿಯಾವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ, ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ್, ವೇದಾಂತಾಚಾರ್ಯರ್, ಮಣವಾಳಮಾಮುನಿಗಳ್, ಪೊನ್ನಡಿಕ್ಕಾಲ್ ಜೀಯರ್ ಎಲ್ಲರೂ ಗೋದಾದೇವಿಯನ್ನು, ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ (ಪಾಶುರಮ್) ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಐತಿಹ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೃದಯಂಗಮವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಹೀಗೆ ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ಪಾದಂಗಳ್ ತೀರ್ಕುಮ್, ಪರಮನ್ ಅಡಿಕಾಟ್ಟುಮ್ ವೇದಂ ಅನೈತ್ತುಕ್ಕುಮ್ ವಿತ್ತಾಹುಂ, ಕೊಧೈ ತಮಿಳ್ ಐಐಂದುಮ್ ಐಂದುಮ್ ಅರಿಯಾದ ಮಾನಿಡರೈ ವೈಯಮ್ ಶುಮಪ್ಪದುಮ್ ವಂಬು”

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ, ಕೈಂಕರ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಪರಮೋದ್ದೇಶ ಸಾಧನೆಗೆ ಬಂದೊದಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಡ್ಡಿ ಆತಂಕಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಭಗವದ್ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕೈಂಕರ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಹಾಗು ಶ್ರೀಯಾಃ ಪತಿಯ ಚರಣಾರವಿಂದಗಳನ್ನು ಸೇರುವ ಪರಮೋದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಸ್ತ ವೇದಗಳ ಸಾರವಾದ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಅರಿಯದ, ಪಠಿಸದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಭೂಮಿಗೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರತಿ ಮಾರ್ಗಶಿರ (ಮಾರ್ಹಳಿ ) ಮಾಸದಲ್ಲೂ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಶ್ಲೋಕಾವನ್ನೂ, ಉಪನ್ಯಾಸ, ಹಾಡುಗಳನ್ನೂ ದೇಶಾದ್ಯಂತ (ಹೊರ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ) ಕೇಳಿ, ನೋಡಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ಮೂರು ವರ್ಷದ ಮಗುವಿನಿಂದ ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷದ ವೃದ್ಧರವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಆಸೆಯಿಂದ ಅನುಭವಿಸುವ ಸರಳ, ಸುಲಭ, ಗ್ರಂಥ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ. ಇಷ್ಟು ಅಧ್ಭುತವಾದ ಪ್ರಬಂದದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಮೂಲಕಾರಣ ಗೋದಾದೇವಿಯು ಸಕಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರವನ್ನು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ೩೦ ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿರುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಏನು? ಇದನ್ನು ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ರರು ತಮ್ಮ ತಿರುವಾಯ್ ಮೊಳಿ ೪. ೬. ೮ ನಲ್ಲಿ ಸರಳವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ವೇದಂ ವಲ್ಲಾರ್ಗಳೆ ಕೊಂಡು ವಿಣ್ಣೋರ್ ಪೆರುಮಾನ್ ತಿರುಪ್ಪಾದಂ ಪಣಿ ” ಇದರ ಅರ್ಥ ವೇದವೇದಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗಿರುವ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ,ವೈರಾಗ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ ಒಬ್ಬರು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ತಜ್ಞರ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು) ಸಹಾಯವನ್ನು ಪಡೆದು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳ (ಪೇರಿಯ ಪಿರಾಟ್ಟಿ, ಇತ್ಯಾದಿ) ಮೂಲಕ ಸುಲಭೋಪಾಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಸಾನಿಧ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿ ಅವನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಆಳ್ವಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಪ್ರಥಮರೂ, ಅವತಾರಪುರುಷರೂ ಆದ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಕಲ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅತಿ ಸರಳವಾದ ತಮಿಳು ಪದ್ಯಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದು, ನಿತ್ಯವೂ ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾ, ಅದರಂತೆ ನಡೆದರೆ, ಆಳ್ವಾರ್ ಆಚಾರ್ಯರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವೈಕುಂಠ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗಿ, ಭಗವದ್ ಕೈಂಕರ್ಯ ಸಾಧನೆಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವು ಇಲ್ಲಾ.

ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರ ತಮ್ಮನಾದ ಅಳಗಿಯ ಮಾನವಾಳ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಾಯನಾರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅರುಳಿಚ್ಚಯಲ್ (ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಬಂಧಮ್) ನಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಇರುವ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸಮನಾದವರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಲ್ಲಾ. ಇವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ರಹಸ್ಯ ತ್ರಯವನ್ನು (ತಿರುಮಂತಿರ, ದ್ವಯ, ಚರಮ ಶ್ಲೋಕ) ಆಳ್ವಾರ್ ಗಳ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂದವನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಆದರಿಸಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ” ಅರುಳಿಚ್ಚಯಲ್ ರಹಸ್ಯಮ್” ಎನ್ನುವ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಾಯನಾರ್ ಅವರ ೬೦೦೦ ಪಡಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ವಂಗಕಡಲ್ ಪದ್ಯದ (ಕೊನೆಯ) ಅವತಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯಲ್ಲಿನ ೨೯ ಪದ್ಯಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಸಂಪೂರ್ಣ ಪದ್ಯದ ಸಾರವನ್ನು ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುವ ನಾಯನಾರರ ನಿಪುಣತೆಯನ್ನು ವಿದ್ವಾಂಸೋತ್ತಮರು ಅಪಾರವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿದ್ದಾರೆ. ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯ ಸಾರವನ್ನು ನಾಯನಾರರ ದಿವ್ಯವಾದ ಪದಗಳ ಮೂಲಕ ಈಗ ನೋಡೋಣ.

ಗೋದಾದೇವಿಯ ನಿರ್ಹೇತುಕ ಕೃಪೆ ಹಾಗು ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಅವಳು ಎಲ್ಲಾರನ್ನೂ ಭಗವದ್ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು. ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ “ಏಕ ಸ್ವಾತ್ ನ ಭುಂಜೀತ”ಅಂದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದೇ ಯಾವುದನ್ನೂ ಯಾರು ಅನುಭವಿಸಬಾರದು ಎನ್ನುವುದು ಇದರ ಸಾರ. ಭಗವದ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.ದೋಷಪೂರಿತ ಸ್ವಭಾವದ ಲೌಕಿಕ, ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ (ವಿಷಯಾಂತರ)ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಭಗವದ್ ವಿಷಯವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾರ್ವರ್ತ್ರಿಕವಾದ ಅನುಭವ ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡಿಯೇ ಹೊಂಚಿಕೊಂಡು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಆಂಡಾಳ್, ತಂದೆಯವರಾದ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ ಅವರಂತೆಯೇ ತಾನೂ ಆಚರಿಸಿ ತೊರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರು ಐಶ್ವರ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನ(ಐಶ್ವರ್ಯಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಉಳ್ಳವರು), ಕೈವಲ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನೂ (ಆತ್ಮಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಆಸೆಯುಳ್ಳವರು), ಮತ್ತು ಭಗವದ್ ಕೈಂಕರ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನೂ (ಭಗವಂತನ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು) ತಮ್ಮ ತಿರುಪೆಲ್ಲಾಂಡು ಅರುಳಿಚ್ಚಯಲ್ ನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನ ಮಾಡಲು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತೆಯೇ ಆಂಡಾಳ್ ಕೂಡ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಭಗವದ್ ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಮೊದಲನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಕಾಲವನ್ನು (ಕಾಲ-ಮಾರ್ಗಶಿರ ಮಾಸದ ಸುಂದರವಾದ ದಿನ) ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದ ಗೋಪ ಗೋಪಿಯರು ಗೋದಾದೇವಿಗೆ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಉಪಾಯವೂ (ದಾರಿ) ಉಪೇಯವೂ (ಗುರಿ) ಎರಡೂ ಆಗಿರುವ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನನ್ನೇ ಆಂಡಾಳ್ ತೊರಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಮೂಲ ಗುರಿ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವೇಯಾದರೂ, ಆಂಡಾಳ್ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ(ಎರಡನೇ ಕಾರಣ), ತನ್ನನ್ನೂ ತನ್ನ ಗೋಪಿಕಾ ಸಖಿಯರನ್ನೂ ಭಗವದ್ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಎರಡನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಭಗವದ್ ಅನುಭವಕ್ಕೆ, ಅದರ ಆಚರಣೆಗೆ ಯಾವುದು ಮಾಡಬೇಕು, ಯಾವುದು ಬಿಡಬೇಕು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ “ಮೇಲೆಯಾರ್ ಶೈಯ್ವನಹಳ್” (ದೊಡ್ಡವರು, ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ) ಅನ್ನುವುದು ಪ್ರಪನ್ನರಾದ ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಮಾಣ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾಳೆ.

ಮೂರನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ವೃಂದಾವನದ ಎಲ್ಲಾ ಜನರ ಕ್ಷೇಮಾಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗವಾಗಿ ಆಶಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳಿಗೂ ಅವಳ ಗೋಪಿಕಾ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರಿಗೂ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅನುಮತಿಸಿದ್ದ ಜನರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರೂ, ಮೊದಲನೆಯ ಗುರಿಯು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ನೀಡುವುದೇ ಆಗಿದೆ.

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪರ್ಜನ್ಯ ದೇವನಿಗೆ (ವರುಣದೇವ) ಅಗತ್ಯವಾದ (ತಿಂಗಳಿಗೆ ೩ ಸಲ – ೧೦ ದಿನಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ – ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ೧ ದಿನ, ರಾಜನಿಗೆ ೧ ದಿನ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ೧ ದಿನ) ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅದರಿಂದ ವೃಂದಾವನದ ಜನರು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ಕೃಷ್ಣಅನುಭವವು ಯಾವ ಅಡ್ಡಿ ಆತಂಕಗಳಿಲ್ಲದೇ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು.

ಐದನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಿರಂತರ ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನದಿಂದ ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳೂ, ಮುಂದೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಕರ್ಮಗಳೂ, ನಾಶಹೊಂದುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ತೋರುವಂತೆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತಿ ಮಾಡಿದವರ ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಹತ್ತಿಯಂತೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಉರಿದು ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತವೆ ಹಾಗು ಮುಂದೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಕರ್ಮಗಳೂ ಕಮಲದ ಮೇಲಿನ ನೀರಿನಂತೆ ಅಂಟದೇ ಜಾರಿಬೀಳುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಭಗವಂತನು ಯಾವ ಶರತ್ತುಗಳಿಲ್ಲದೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ಉದ್ದೇಶ್ಯಪೂರ್ವಕವಲ್ಲದ ಕರ್ಮಗಳು ಸೇರಿದರೆ ಅದನ್ನು ಭಗವಂತನು ನಿರ್ಮೂಲಮಾಡುವನು. ಉದ್ದೇಶ್ಯಪೂರ್ವಕವಾದ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕು.

ಆರನೆಯ ಪದ್ಯದಿಂದ ಹದಿನೈದನೆಯ ಪದ್ಯದವರೆಗೆ ಆಂಡಾಳ್ ೧೦ ವಿಶಿಷ್ಟಗುಣಯುಕ್ತ ಗೋಪಿಕೆಯರ (ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅನುರಕ್ತರಾಗಿರುವ) ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಹೀಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅವಳು ಕೃಷ್ಣಾನುಭವಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ ನಂದಗೋಪನ ಅರಮನೆಗೆ ಹೊರಟಿರುವ ಮತ್ತೂ ಕೆಲ ಗೋಪಿಕೆಯರನ್ನು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ.

ಆರನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಕೃಷ್ಣಾನುಭವಕ್ಕೆ ತೀರಾ ಹೊಸಬಳಾದ ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ ಆ ಗೋಪಿಕೆಯು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಇದು ಇನ್ನೂ ಮೊದಲನೆಯ ಹಂತ (ಪ್ರಥಮ ಪರ್ವ ನಿಷ್ಠೆ). ಒಮ್ಮೆ ಭಾಗವತ ಸಂಸ್ಲೇಷ (ಸಂಘ)ದ ಆಧಾರ ತತ್ವದ ಅರ್ಥ ಗ್ರಹಿತವಾದರೆ ಅದು ಚರಮ (ಅಂತಿಮ) ಪರ್ವ ನಿಷ್ಠೆಗೆ ನಾಂದಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಳನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾಗಿಯೂ ಎದ್ದುಬರದೇ, ಉದ್ದೇಶ್ಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಸಖಿಯರ ಮಧುರವಾದ ಕಂಠವನ್ನು ಆಲಿಸಲು ಒಳಗಡೆಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಎಂಟನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣನಿಗೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಾದ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕುತೂಹಲವುಳ್ಳ ಭಕ್ತೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಬಗೆ ಚೇತೋಹಾರಿಯಾಗಿದೆ.

ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನೇ ಉಪಾಯವೆಂದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಂಬಿದ, ಅವನೊಡನೆ ವಿಧವಿಧವಾದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕಾ ಭಕ್ತೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಗೋಪಿಕೆಯು ಸೀತಾ ಮಾತೆಯಂತೆ “ಶ್ರೀರಾಮನೇ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ” ಎಂದು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಹತ್ತನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆಂಡಾಳ್, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತೀರಾ ಆಪ್ತಳಾದ, ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸಿದ್ದ ಸಾಧನ ನಿಷ್ಠರಂತೆ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದಾಳೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ.

ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ವೃಂದಾವನವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕೆಯುನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನು ವೃಂದಾವನದ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಹುಡುಗನು ಹೇಗೋ) ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮ ಆಚರಣೆಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾಳೆ.

ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತನ ತಂಗಿಯನ್ನು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮದ ಯಾವ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡದ ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಆನಂದಾನುಭವದ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ನಿರತರಾದವರಿಗೆ, ಬಾಹ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಭಕ್ತಿಪರವಶತೆ ಇಂದ ಹೊರಬಂದರೆ, ಬಾಹ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಆಚರಿಸುವುದು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹದಿಮೂರನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕೆಯು ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ( ಕಣ್ಣು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕ) ತಾನೇ ಆನಂದದಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳಿಗೆ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವಿರುವುದರಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಓಡಿಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ. ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನು ಅರವಿಂದ ಲೋಚನನಾದುದರಿಂದ (ಕಮಲದಂತ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನು) ಸುಂದರವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ಈ ಗೋಪಿಕೆಯು ಅವನಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಜೋಡಿ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕೆಯು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಾನೇ ಬಂದು ಎಬ್ಬಿಸುವುದಾಗಿ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟು, ಈಗ ಮರೆತು, ಹೊರಗೆ ಬರದೇ ಒಳಗೇ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆಂಡಾಳ್ ಅವಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ .

ಹದಿನೈದನೇ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಗೋಪಿಕೆಯು, ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಸಖಿಯರು ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಬರುವಿಕೆಯ ಸುಂದರ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳನ್ನು ಈ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹದಿನಾರು ಮತ್ತು ಹದಿನೇಳನೆಯ ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗೋದಾದೇವಿಯು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೂ, ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲಕರೂ, ದ್ವಾರಪಾಲಕರೂ (ಗೇಟ್ ಕೀಪರ್ಸ್), ಆದಿಶೇಷ, ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹದಿನಾರನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೋದಾದೇವಿಯು ಮುಖ್ಯದ್ವಾರದ (ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಿನ) ದ್ವಾರಪಾಲಕರನ್ನೂ, ನಂದಗೋಪಾಲನ ಶಯ್ಯಾಗೃಹದ ದ್ವಾರಪಾಲಕರನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಮುಂದೆ ಹದಿನೇಳನೇ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ನಂದಗೋಪ, ಯಶೋದಾ ಹಾಗು ಬಲರಾಮ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಪುರುಷಕಾರರೂಪಿಣಿಯಾದ ನಪ್ಪಿನೈ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸದ ಅರಿವಾಗಿ, ಹದಿನೆಂಟು, ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಡಾಳ್ ದೇವಿಯು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ದೇವಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಶ್ರಿಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನ ಜೊತೆಗಿನ ನಿಕಟ ಒಡನಾಟ, ಪರಸ್ಪರ ಆಲಿಂಗನ ಸೌಖ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಿರುವ ಭಾವ, ಅನಿಯಮಿತ ಸಂತೋಷವನ್ನೊದಗಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಮೃದುಹೃದಯದ ಪ್ರಕೃತಿ, ಆಕರ್ಷಕವೂ, ಅಧ್ಭುತವೂ ಆದ ಸೌಂದರ್ಯ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದವಳೂ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪುರುಷಾಕಾರ ಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಮಾಡುವವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಮಹಾಮಾತೆಯನ್ನು ಮರೆತು ಭಗವಂತನನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಬಯಸುವುದು ಶೂರ್ಪನಖಿಯು ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಆಸೆಪಟ್ಟಂತೆ, ಹಾಗೇ, ಭಗವಂತನನ್ನು ತೊರೆದು ದೇವಿಯನ್ನು ಆಶಿಸುವುದು ರಾವಣನು ಸೀತಾಮಾತೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದಂತೆ. ಹದಿನೆಂಟನೇ ಪದ್ಯವಾದ “ಉಂದು ಮದಗಳಿತ್ತನ್” ಪದ್ಯವು ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪದ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಗೋದಾದೇವಿಯು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನ ಗುಣ ವಿಶೇಷಗಳನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕೃಷ್ಣಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನು ತೋರಿದ ಸರಳತೆ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ತೋರಲಿಲ್ಲ. ಪರತ್ವವನ್ನು ತೊರೆದು ಗೊಲ್ಲರ ನಡುವೆ ನಂದಗೋಪನ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಿ, ಗೊಲ್ಲರೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿ ಗೋಪಿಯರೊಡನೆ ಹಾದಿ ಕುಣಿದ. ಶಾಸ್ತ್ರವು ಅವನ ಪರತ್ವವನ್ನೂ, ದೃಢ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯತ್ವವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ತೋರಿಸಿದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡೆನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಗೋದಾದೇವಿಯು ತನ್ನ ಜೊತೆಯುಳ್ಳ ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾಳೆ, “ಸ್ವಾಮೀ” ನಮಗೆ ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರಾವ ಆಶ್ರಯವೂ ಇಲ್ಲಾ. ವಿಭಿಷಣನು ಶ್ರೀರಾಮನಲ್ಲಿ ಶರಣಾದಂತೆ ನಾವು ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ತೊರೆದು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಸ್ವಾಮೀ, ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನೂ, ಅಭಿಮಾನವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ನೀನೇ ಗತಿಯೆಂದು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿ, ನಿನ್ನ ಅಪೂರ್ವ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು ಎಂದು ಕೋರುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ದೇವಿಯನ್ನು ಇಷ್ಟು ಸಮಯ ಕಾಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಏನುಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಗೋದಾದೇವಿಯು “ನೀನು ನಿದ್ದೆ ತಿಳಿದು ನಿನ್ನ ಆಲಯದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಠೀವಿಯಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನಡೆದು ಬಂದು ಈ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನಮ್ಮ ಮನದಿಂಗಿತವನ್ನು ಆಲಿಸು ಎಂದು ಕೋರುತ್ತಾಳೆ.

ಮುಂದೆ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಕುಳಿತ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ನೋಡಿದಷ್ಟೂ ತಣಿಯದೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ತಂದೆ ವಿಷ್ಣುಚಿತ್ತರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹಾಡಿದ್ದ ಪಲ್ಲಾಂಡು, ನೂರಾರು ಕಾಲ ಬಾಳು ಎಂಬ ಆಶೀರ್ವಾದ, ಅದನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವುದೇ ದೇವಿಯ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ. ಸೀತಾಮಾತೆ, ದಂಡಕಾರಣ್ಯದ ಋಷಿಗಳು ಹಾಗು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರರ ಹಾಗೆ ಗೋದಾದೇವಿ ಮತ್ತವಳ ಗೋಪಿಕಾ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಿಂಹನಡೆ ನಡೆದು ಬಂದು ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿಯವರೆಗೆ ನೋಡಿ ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಛೆತ್ತು, ನಾವು ಇಂಥಾ ಸುಕೋಮಲವಾದ ಚರಣಕಮಲಾರವಿಂದಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದೆವಲ್ಲಾ ಎಂದು ಮರುಗಿ, ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನಿಮ್ಮ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗುವ ಏನಾದರೂ ಬೇಕೇ ಎಂದು ಗೋದಾದೇವಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ದೇವಿಯು, ನಿನ್ನ ಅಧ್ಬುತ ಅವತಾರ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಲೀಲೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿ ನೆನೆದು ನಮ್ಮ ದುಃಖಗಳೆಲ್ಲಾ ಅಳಿಸಿಹೋಗಿವೆ. ಈಗ ನಿನ್ನ ಸೇವೆಮಾಡುವ (ಪರೈ) ಭಾಗ್ಯ, ಕೈಂಕರ್ಯವೆಂಬ ವರವೊಂದೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಕೋರುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಗೋದಾದೇವಿಯು ವ್ರತಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಕೆಲವು ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾಳೆ. ಹಿಂದಿನ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರೈ ಎನ್ನುವ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನೇ ಕೇಳಿದ್ದರೂ, ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ವ್ರತಾಚರಣೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖ, ನಿನ್ನ ಮಂಗಳಾಶಾಸನಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಕೈಂಕರ್ಯಪರರು, ನಿನ್ನ ವದನಾರವಿಂದವನ್ನು ಕಾಣಲು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಜ್ಯೋತಿ ಬೆಳಗಲು ದೀಪ, ಜೊತೆಗೆ ನಿನ್ನ ಘನತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಾರಲು ಅಷ್ಟೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರಾಡುವ ಧ್ವಜ, ಹಾಗು ಛತ್ರ ಚಾಮರಗಳು ಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಗೋದಾದೇವಿಯು ಇವೆಲ್ಲ ಸಲಕರಣೆಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಡೆಸಿ, ಸ್ತೋತ್ರಮಾಡಿ, ಭಜಿಸಿ ಆನಂದಿಸಿ, ಅವನನ್ನೂ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬೇಡುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯು ಅವರಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಮುಂದೆ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಪ್ಯಮ್ (ಗುರಿ) ಮತ್ತು ಪ್ರಪಕಮ್ (ದಾರಿ) ಎರಡೂ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣ ಒಬ್ಬನ್ನೇ ಎನ್ನುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನ ವಿಶೇಷಗುಣವಾದ ಅನುಕೂಲರು (ಭಕ್ತರೂ, ಅವನನ್ನು ಬಯಸುವವರೂ) ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕೂಲರು (ಅವನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರೂ, ಸೇರದವರೂ) ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಸೆಳೆಯುವ ಅಸಾಧಾರಣ ಗುಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗೋದಾದೇವಿಯು, ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಾದ ಕೈಂಕರ್ಯ, ಸಾಯುಜ್ಯ ಮೋಕ್ಷ, ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲೇ ಬೆರೆತು ಅವನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಅಡಚಣೆ ಇಲ್ಲದ ಕೈಂಕರ್ಯ ಮಾಡುವ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೋದಾದೇವಿಯು ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನಿಗೂ, ಜೀವಾತ್ಮರಿಗೂ ಇರುವ (ನಿರುಪಾಧಿಕ ಸಂಬಂಧ)ಅಳಿಸಲಾಗದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಯಾವ ಸಾಧನೆ, ಅನುಷ್ಠಾನಗಳಿಗೂ ಅಸಮರ್ಥರು ನಾವು. ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಬಂದು ಸೇರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನಮಗಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಕಾರುಣ್ಯ, ಸೌಶೀಲ್ಯ, ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಂದ ನಿರಪೇಕ್ಷಿತನಾಗಿ ನೀನೆ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಉದ್ಧರಿಸಬೇಕು. ವೃಂದಾವನದ ಹಸುಗಳ ರೀತಿ. ಈ ಪದ್ಯವು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪದ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಾಯನಾರರು ಶರಣಾಗತನಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಆರು ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವುಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

*ಯಾರು ಸಿಧ್ದೋಪಾಯ ನಿಷ್ಠರಾಗಿ ಇರುವರೋ, (ಪರಮಾತ್ಮನೇ ಅವನನ್ನು ಸೇರುವ ಗುರಿ) ಅವನನ್ನು ಸೇರಲು ತನ್ನ ಬಳಿ ಯಾವ ಉಪಾಯವೂ ಇಲ್ಲಾ, ಅವನೇ ಉಪಾಯ, ಅವನೇ ಮಾರ್ಗ, ಅವನೇ ಅಡೆಯಬೇಕಾದ ಗುರಿ ಎಂದು ಇರುವವರು.

*ಯಾವ ಅರ್ಹತೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಯಾವ ಆಚಾರ ಅನುಷ್ಠಾನ ಒಂದೂ ತಿಳಿಯದೆ, ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿ ಕೀಳುಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರು ನಾವು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅಕಿಂಚನ್ಯ ಭಾವ ಇರಬೇಕು.

* ಅನವರತ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಗಳನ್ನು ಮನದಲ್ಲೇ ನೆನೆಯುತ್ತಿರಬೇಕು. ಮೂಲ ಸುಕ್ರುತನೂ, ಸರ್ವ ಮಂಗಳ ಕಾರಣನೂ, ಸರ್ವಜ್ಞನೂ, ವಿಶ್ವಕ್ಕೇ ಬೆಳಕು ನೀಡುವವನೂ ಆದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಎಡೆಬಿಡದೆ ನೆನೆಯುತ್ತಿರಬೇಕು.

* ನಮಗೂ ಅವನಿಗೂ ಇರುವ ಶಾಶ್ವತ ಸಂಬಂಧದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿರಬೇಕು.

* ಜನ್ಮ ಜನ್ಮಾಂತರಗಳಿಂದ, ಜನ್ಮ-ಕರ್ಮಾ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿರುವ ಕೋಟ್ಯಾನುಕೋಟಿ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿ, ದಂಡಿಸದೆ ದಯೆತೋರು ಎಂದು ಸದಾಕಾಲ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು.

* ಕೈಂಕರ್ಯವೇ ಜೀವನದ ಗುರಿ, ಅದೇ ಕೊನೆಯ ಪುರುಷಾರ್ಥ, ನಿನ್ನೊಡನೆಯೇ ನೀನು ವಿಧಿಸಿದ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಭಾಗ್ಯಕೊಡು ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು.

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಗೋದಾದೇವಿಯು ಎಂಬೆರುಮಾನನ ಪ್ರೀತಿಗೋಸ್ಕರವೇ (ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣ ಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥಂ ) ಕೈಂಕರ್ಯ ಮಾಡುವುದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಉದ್ದೇಶವೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗು, ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದ ಅನನ್ಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು (ನೋಂಬು) ಒಂದು ವ್ಯಾಜ (ಕಾರಣ, ಉಪಾಯ) ವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಈ ಹಿಂದಿನ ೨೯ ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ಗೋಪಿಕಾಸ್ತ್ರೀ ಭಾವದಿಂದ ಇತರ ಗೋಪಕನ್ಯೆಯರೊಡನೆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ಸಂಪ್ರೀತನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹ, ದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣಪ್ರೇಮಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಆನಂದದಿಂದ ೩೦ ನೆಯ ಪದ್ಯವನ್ನು ವಿಷ್ಣುಚಿತ್ತರ ಮಗಳಾದ ಆಂಡಾಳ್ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಯಾರು ಈ ೩೦ ಅಧ್ಭುತವಾದ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿತು, ತಪ್ಪದೇ ದಿನ ದಿನವೂ ಹಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗೋದಾದೇವಿಯಷ್ಟು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಭಾವದವರಾಗಿರದಿದ್ದರೂ, ಅವಳ ಸಮಾನವಾದ ಕೈಂಕರ್ಯಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುವರು.

ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದ ಕಣ್ಣನ್ ಎಂಬೆರುಮಾನನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಗೋಪಿಯರಿಗೆ ಇದ್ದ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ, ಅದನ್ನೇ ಅನುಕರಿಸಿ, ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿ ಅದೇ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಬುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ವ್ರತವನ್ನಾಚರಿಸಿ ಕರುಣಿಸಿದ ೩೦ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಯಾರು ಕಲಿತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದ ಫಲ ಸಮನಾಗಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ.

ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರು ಗೋದಾದೇವಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದ ತಿರುಪ್ಪಾವೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೆ ಒಂದು ಹಸುವು ತನ್ನ ಕರುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಕೃತಕ ಕರುವನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಹಾಲುಕೊಡುವಂತೆ, ಯಾರು ಈ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾದ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಭಾಗವತ್ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಿರುಪ್ಪಾವೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೋದಾದೇವಿಯು ಹಾಲ್ಗಡಲನ್ನು ಕಡೆದ ಚರಿತ್ರವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಹೇಗೆ ಗೋಪಿಯರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ಬೇಕೆಂದು ಆಸೆಪಟ್ಟರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಯ (ತಯಾರ್, ಪಿರಾಟ್ಟಿ) ಅನುಗ್ರಹ, ಪುರುಷಾಕಾರ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಅವಳ ಅನುಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೇ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನವಾಗದು. ಅಂತೆಯೇ, ಕ್ಷೀರಸಾಗರ ಮಂಥನವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಯು (ಪಿರಾಟ್ಟಿ) ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಮೇಲೆ ಉದಿಸಿಬಂದು ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ವರಿಸುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರವೇ ಮಾಧವನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ ನಡೆಸಿದುದು. ಅದಕ್ಕೇ ಗೋದಾದೇವಿಯು ಈ ಪ್ರಬಂಧದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಮಂಥನ ಚರಿತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಪಡಿಸಿರುವುದು. ಗೋದಾದೇವಿಯು ಆಚಾರ್ಯ ಅಭಿಮಾನ ನಿಷ್ಠೆಯವಳಾದ್ದರಿಂದ, ಪ್ರಬಂಧದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಾನು ಭಟ್ಟರ್ಪೀರಾನ್ ಕೋದೈ (ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಪುತ್ರಿ) ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹೀಗೆ, ನಾಯನಾರರು ತಮ್ಮ ಅವತಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಅಪ್ರತಿಮ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹಾಗು ಇವರ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಸಾರಾಂಶದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಲು ನಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಅರ್ಹತೆ ಇಲ್ಲವಾದರೂ, ಇವರ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ, ವಿಚಾರ ಚಾತುರ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ವಿಸ್ಮಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಂಬೆರುಮಾನನಲ್ಲಿ ಇವರಿಗಿರುವ ಭಕ್ತಿರೂಪಾಪನ್ನ ಜ್ಞಾನದ ಫಲಿತಾಂಶವೇ ನಮಗೆ ದೊರೆತಿರುವ ಉತ್ಕ್ರಷ್ಟ ಭಗವತ್ ಅನುಭವ.

ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಪಡೆದು, ನಿತ್ಯ ಅನುಸಂಧಾನ ಗ್ರಂಥವಾಗಿದೆ.

ಗೋದಾದೇವಿಯ ನಿರ್ಹೇತುಕ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕಿಂಚಿತ್ ಭಗವತ್ ಭಾಗವತ ಭಕ್ತಿಯು ಬೆಳೆಯಲಿ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ದೇವಿಯ ಚರಣಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ

ಅಡಿಯೇನ್ ಗೋದಾ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://ponnadi.blogspot.com/2012/12/thiruppavai-saram-by-nayanar.html

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ – https://srivaishnavagranthamskannada.wordpress.com

ಪ್ರಮೇಯಮ್ (ಗುರಿ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಮ್ (ಗ್ರಂಥಗಳು) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://guruparamparai.wordpress.com
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಎಜುಕೇಶನ್ / ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ – http://pillai.koyil.org